ดังนั้น ในฐานะตระกูลหลัก ก็จะต้องใช้พิธีบูชาบรรพบุรุษ เมื่อเวลาผ่านไปสักระยะ เรียกให้คนตระกูลย่อยมารวมตัวกัน
ทุกคนทำความรู้จัก สนิทสนม หลังจากที่ได้กราบไว้บรรพบุรุษร่วมกันแล้ว สร้างความแข็งแกร่งให้กับสายเลือดสักรอบ
และนี่ก็เป็นวิธีจำเป็นที่ตระกูลใหญ่ใช้ในการรักษาความแข็งแกร่งของวงศ์ตระกูล
ดังนั้น ตระกูลเย่ไม่เพียงแต่จัดพิธีบูชาบรรพบุรุษในทุกสิบสองปี ยังถือโอกาสในการกราบไหว้บรรพบุรุษ แก้ไขลำดับวงศ์ตระกูลทั้งหมดของตระกูลเย่ใหม่อีกครั้ง
ระยะเวลาระหว่างสิบสองปีนี้ กับสิบสองปีที่ผ่านมา ทุกตระกูลต่างก็มีลูกหลานเกิดใหม่ขึ้น และก็ต้องมีคนที่เสียชีวิต ในขณะเดียวกันก็ต้องมีคนที่แต่งงาน
ดังนั้นทุก ๆ สิบสองปี ตระกูลย่อยของตระกูลเย่นับไม่ถ้วน ที่จะต้องรายงานสถานการณ์การเปลี่ยนแปลงของคนในครอบครัวในสิบสองปีนมานี้ให้กับทางตระกูลใหญ่รับทราบ
พอถึงเวลานั้น ค่อยมีตระกูลหลักเป็นผู้คัดเลือกผู้อาวุโสที่มีคุณธรรมและบารมีสูงส่ง ออกมาแก้ไขลำดับวงศ์ตระกูลด้วยตัวเอง บันทึกชื่อของคนเหล่านั้น และเรื่องราวต่าง ๆ ลงไปข้างในอย่างละเอียด
ในลำดับวงศ์ตระกูลของตระกูลเย่ในตอนนี้ บันทึกชื่อของลูกหลานตระกูลเย่ไว้หลายล้านคน และยังมีชื่อของคู่สมรสนับล้านคน ยกตัวอย่างเช่นลูกชายของตระกูลเย่คนไหน แต่งงานกับลูกสาวของตระกูลไหน หรือยกตัวอย่างเช่นลูกสาวของตระกูลเย่คนไหน แต่งงานกับลูกชายตระกูลไหนเป็นตน
ทุกครั้งที่แก้ไขลำดับวงศ์ตระกูล ก็ยิ่งใหญ่มากเช่นกัน
ต้นฉบับของลำดับวงศ์ตระกูลถูกเก็บรักษาไว้ที่ถูกเก็บไว้ในตู้เซฟที่มีอุณหภูมิและความชื้นคงที่ ทุกครั้งที่มีการแก้ไขลำดับวงศ์ตระกูลถึงจะมีถึงจะมีลูกหลานตระกูลเย่เชิญออกมา
เชิญออกมา กราบไหว้เสร็จ ก็จะต้องอัญเชิญต้นฉบับกลับเข้าไปไว้เหมือนเดิมอย่างเคารพนบนอบ
จากนั้น ค่อยแก้ไขลำดับวงศ์ตระกูลใหม่อีกครั้ง
พิธีบูชาบรรพบุรุษเมื่อครั้งก่อน ๆ จัดขึ้นเมื่อยี่สิบสี่ปีก่อน ตอนนั้นเขายังเล็กมาก เล็กจนถึงขั้นจำอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ไม่ได้เลย
แต่ว่า แต่ว่าถึงแม้เขาจะหาความทรงจำเกี่ยวกับพิธีบูชาบรรพบุรุษเมื่อสิบสองปีก่อนไม่เจอแล้ว แต่เรื่องพิธีบูชาบรรพบุรุษของตระกูลเย่นั้น เขายังคงรู้อย่างละเอียด รู้ว่าคนตระกูลเย่ให้ความสำคัญกับพิธีกรรมนี้มาก นอกจากนี้ก็ยังเป็นพิธีการกราบไหว้บรรพบุรุษ และคุณพ่อคุณแม่ของเขาที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
ดังนั้น เย่เฉินจึงอดไม่ได้ที่จะตั้งตารอ
เขาไม่ได้ตั้งตารอที่จะกราบไว้บรรพบุรุษเหล่านั้นของตระกูลเย่ เขาเพียงแค่ตั้งตารอ ที่จะกราบไว้คุณพ่อคุณแม่ของตัวเอง ได้อย่างถูกต้อง สง่าผ่าเผย และใหญ่โตมโหฬาร
ตอนที่ไปกราบไหว้คุณพ่อคุณแม่กับกู้เย้นจงเมื่อครั้งที่แล้ว ตัวเองยังต้องแกล้งเป็นคนขับรถของกู้เย้นจง ไม่ได้ใช้สถานะที่แท้จริงของตัวเอง เข้าไปคุกเข่าโขกหัวต่อหน้าหลุมศพคุณพ่อคุณแม่ของตัวเองสง่าผ่าเผย นี่เป็นคือความเสียใจที่อยู่ในใจของเขามาโดยตลอด
ดังนั้น เขาก็เลยพูดกับกู้เย้นจงไปว่า: “ลุงกู้ครับ รบกวนลุงกู้ช่วยบอกกับคุณปู่ของผม บอกว่าพิธีบูชาบรรพบุรุษในเทศกาลวันเชงเม้งนั้น ผมจะไป!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...