ได้ยินน้องสาวพูดแบบนี้ ซูจือเฟยก็ไม่ลังเลที่จะตบอกตอบตกลงทันที “แกวางใจได้ กลับไปแล้วฉันต้องช่วยแกอย่างเต็มที่แน่”
ซูจือหยูพยักหน้าอย่างพอใจ กำลังจะพูดคุยกันต่อ ตรงประตูทางเข้าของห้องโถง ก็มีสองชายสองหญิงเดินเข้ามา
ที่เดินเข้ามา มีสมาชิกในบ้านกู้เย้นจงสามคน กับ น้องรองของตระกูลกู้กู้เย้นเจิ้ง
พอเห็นกู้ชิวอี๋เดินเข้ามา ซูจือเฟยก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที ฝ่ามือเริ่มมีเหงื่อผุดออกมา
ซูจือหยูที่อยู่ข้างๆเห็นเข้า ก็รีบใช้นิ้วมือสะกิดเขาไปเบาๆหนึ่งที ส่งสายตาแจ้งเตือนให้เขา จากนั้นก็รีบลุกขึ้นยืน ยิ้มและพูดกับผู้ที่กำลังเดินเข้ามาว่า “ลุงกู้ น้าหลิน ยังมีพี่ชิวอี๋ สวัสดีทุกคน ขอโทษด้วย ที่มารบกวน ขออวยพรล่วงหน้าให้ทุกคนมีความสุขในวันขึ้นปีใหม่ ”
ระหว่างพูด ก็รีบเอากล่องของขวัญใบยาวออกมาหนึ่งกล่อง ยื่นส่งให้กับหลินหว่านชิว พูดว่า “น้าหลิน นี่เป็นของขวัญปีใหม่ที่นำมามอบให้คุณน้ากับคุณลุงกู้ ”
หลินหว่านชิวเห็นซูจือหยูที่ชิงพูดขึ้นก่อน ก็ต่อบทสนทนาด้วยตนเอง พูดยิ้มๆว่า “โธ่เอ๋ย เป็นจือหยูเองเหรอ ไม่เจอหนูตั้งหลายปี ยิ่งอยู่ก็ยิ่งสวยขึ้นแล้ว”
ซูจือหยูยิ้มอย่างดีใจ พูดว่า “น้าหลินชมกันเกินไปแล้ว ถ้าจะพูดถึงเรื่องสวย พี่ชิวอี๋สวยกว่าหนูเยอะมาก”
หลินหว่านชิวพูดว่า “ดูสิเด็กคนนี้เกรงใจกันเกินไปแล้ว มานั่งเล่นที่บ้านทำไมต้องเอาของขวัญอะไรมาด้วย...”
ซูจือหยูพูดว่า “สมควรอยู่แล้วน้าหลิน ไม่ใช่ของขวัญล้ำค่าอะไรมาก เป็นภาพวาดภาพหนึ่งของจางต้าเชียนตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ ”
หลินหว่านชิวพูดอย่างจริงจังว่า “จือหยู นี่มันมีค่ามากเกินไป น้ารับไว้ไม่ได้”
ซูจือหยูรีบพูดขึ้นว่า “น้าหลิน น้าอย่าเกรงใจเป็นอันขาด พูดตามจริง ภาพวาดภาพหนึ่งก็ไม่แพงเท่าไหร่ ถือเป็นน้ำใจก็แล้วกัน”
แต่ว่า เขาก็ค่อยๆผ่อนลมหายใจออก ในเมื่อมาหาลูกสาวเพื่อคุยเรื่องงาน ถ้าอย่างนั้นตัวเองก็ไม่ต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวแล้ว
เพราะฉะนั้นเขาจึงพูดขึ้นอย่างเรียบเฉยว่า “เรื่องนี้พวกเธอก็คุยกับชิวอี๋โดยตรงเถอะ ปกติแล้วเรื่องของชิวอี๋ ฉันกับน้าหลินของเธอไม่ก้าวก่าย”
ซูจือหยูพยักหน้า จากนั้นก็มองไปทางกู้ชิวอี๋ ถามเธอว่า “พี่ชิวอี๋ พี่คิดว่าเป็นยังไงบ้าง”
ที่จริงกู้ชิวอี๋ก็ไม่ได้รู้สึกสนใจอะไรมากนัก ที่เธอเข้าสู่วงการบันเทิงเดิมทีก็ไม่ได้เพื่อต้องการจะหารายได้ ฉะนั้นเธอจึงมีคุณสมบัติที่ไม่เหมือนกับดารานักแสดงหญิงที่เห็นแก่เงินพวกนั้น
ในบรรดานักแสดงหญิง ไม่ว่าจะทำเรื่องอะไร ที่จริงสิ่งที่พวกหล่อนมองคงจะมีแค่เรื่องเงิน
เข้าร่วมรายการวาไรตี้โชว์อะไรก็ตาม กิจกรรมโฆษณา ต้องดูว่าได้เงินเท่าไหร่ โชว์ร้องเพลงอะไร ร่วมแสดงในหนังเรื่องอะไร ก็ต้องดูว่าได้เงินเท่าไหร่

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...