ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1898

เซียวเวยเวยบอกว่า"หนูกับพี่เหวินเฟยขึ้นไปข้างบนพบหวังตงเสวี่ยน ปรากฏว่าหวังตงเสวี่ยนไม่พบเรา ยังให้คนมาบอกว่าตี้เหากรุ๊ปไม่ร่วมงานกับคนสวะชั้นต่ำอย่างเรา พี่เหวินเฟยยังถูกรปภ.ของตี้เหากรุ๊ปซ้อมอีกด้วยค่ะ……"

พูดจบ เซียวเวยเวยก็พูดขึ้นมาอีกว่า"หลังจากนั้น ตี้เหากรุ๊ปก็ตัดขาดจากการร่วมมือกับครอบครัวของพี่เหวินเฟย คุณพ่อกับคุณลุงของพี่เหวินเฟยรู้สึกโกรธมาก นับตั้งแต่นั้นมา พี่เหวินเฟยก็ตีตัวออกหากจากหนู หลังจากนั้นไม่รู้ว่าหวังเจิ้งกางลุงของเขา ทำไมถึงเข้าใกล้เย่เฉินเรื่อยๆ ยังซื้อคฤหาสน์หลังใหญ่ที่อยู่ติดกันให้เย่เฉิน……"

"แล้วหลังจากนั้น เซียวชูหรันก็ได้ร่วมมือกับตี้เหากรุ๊ป เพราะคุณย่าผิดคำพูด เลยถูกตี้เหากรุ๊ปตัดขาดความสัมพันธ์ นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ครอบครัวของเราก็เริ่มดิ่งลไปเรื่อยๆ……"

"จางเหวินเห้าที่ไล่ตามจีบเซียวชูหรัน จีบไปจีบมา อยู่ดีๆครอบครัวก็ล้มละลาย จนเขาหายไปจากโลก……"

"เกาจวิ้นเว่ยแห่งตระกูลเกาที่ตามจีบเซียวชูหรัน สุดท้ายเกาเจี้ยนจูนพ่อของเขาก็หายตัวไป จนถึงตอนนี้ตระกูลเกายังตั้งรางวัลการหาเบาะแสของพวกเขาอยู่……"

"เซียวอี้เชียนมาที่บ้านของเรา เดิมทีเขาอยากสนับสนุนครอบครัวของเรา แต่สุดท้ายก็ถูกเย่เฉินซ้อม ไม่เพียงสูญเสียความเป็นลูกผู้ชาย ยังต้องกลับเย่นจิงอย่างสะบักสะบอมอีก……"

"แล้วหลังจากนั้นเซียวอี้เชียนก็มอบหนูให้กับเว่ยฉางหมิง เว่ยฉางหมิงเขาดูถูกเย่เฉินมาก สุดท้ายเว่ยฉางหมิงกับพ่อของเขาก็หายตัวไป ตอนนี้ธุรกิจก็ถูกลูกชายนอกสมรสของเขาสืบทอด อีกทั้งหนูยังได้ยินมาว่า พวกเขาสองพ่อลูกตอนนี้ขุดหาโสมอยู่ที่ตีนเขาของภูเขาฉางไบ ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องจริงหรือหลอก……"

เดิมทีเฉียนหงเย่นที่หิวจนหน้าอกแทบติดกับแผ่นหลัง พอได้ยินแบบนี้ จึงรีบลุกขึ้นมานั่งทันที แล้วตบโต๊ะน้ำชาอย่างแรง แล้วตะคอกด้วยความโกรธ"ไอ้หมาเย็ดเย่เฉิน!ตอนนั้นเขาเนี่ยแหละเป็นคนส่งแม่ไปที่เหมืองถ่านหินดำ เขาเป็นผู้คอยบงการที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด"

เซียวเวยเวยรีบถามเธอในทันที"แม่คะ แม่ว่าเย่เฉินคนนี้ เก็บซ่อนอำนาจอะไรไว้รึเปล่าครับ?ไม่อย่างนั้น ทำไมเขาถึงได้ส่งผลกระทบต่อคนอื่นๆได้ขนาดนี้ ไม่ว่าใครก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขางั้นหรอคะ?!"

เซียวเวยเวยรีบพยักหน้า แล้วพูดว่า"หนูว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ต้องเป็นเรื่องแบบนี้แน่ๆ!ไม่อย่างนั้นลูกเขยยาจกที่แต่งเข้าบ้านผู้หญิงอย่างเขา จะเป็นไปได้ไงที่เปลี่ยนเป็นเก่งขนาดนี้?คุณแม่คะ เราต้องคิดหาวิธีแล้วนะคะ!"

เฉียนหงเย่นพูดด้วยใบหน้าเศร้าสร้อย"แม่จะมีวิธีอะไรได้ล่ะ!ตอนนี้เราไม่มีแม้แต่ข้าวจะกิน อยากจะสู้กับครอบครัวของพวกเขา อย่างน้อยก็ต้องมีคนหนุนหลัง"

เซียวเวยเวยรีบพูดว่า"หนูหมายถึงไม่ได้สู้กับเย่เฉินค่ะแม่ ก่อนหน้านี้เราไม่ได้สู้กับเขาอยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่เลย……"

พูดจบ เซียวเวยเวยก็พูดด้วยสีหน้าจริงจัง"แม่คะ ยังไงเซียวชูหรันก็เป็นลูกพี่ลูกน้องของหนูนะคะ เย่เฉินก็ถือว่าเป็น พี่เขยของหนู เราก็ไปทำตัวเป็นมิตรกับเขาสิคะ หลังจากนั้นก็ขอให้พวกเขาช่วยฉุดเราขึ้นมาหน่อย ถ้าไม่ไหวจริงๆ หนูไปเป็นเมียน้อยของเย่เฉินก็ได้!"