ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 191
บทที่ 191 คุณไม่มีปัญญาซื้อสักคัน（1）
คำพูดของพิธีกร ทำให้ทุกคนต่างก็อึ้งจนตาค้าง
คนสองคันนี้ เป็นรถที่หรูที่สุดในระดับโลก ปกติก็ยากที่จะได้เห็น ภายในประเทศมีเพียงไม่กี่คัน กลับถูกซื้อไปโดยคนคนเดียวหรือ?
ต้องรู้ว่า รถที่แพงและหรูระดับนี้ ไม่เพียงมีเงินเท่านั้นที่จะสามารถซื้อได้
แอสตันมาร์ตินONE77 จะขายให้กับสมาชิกแบรนด์แอสตันเท่านั้น และคนซื้อจะต้องมีรถสปอร์ตแอสตันมาร์ตินราคามากกว่าสิบล้านไม่ต่ำกว่าสามคัน ถึงจะมีสิทธิ์ซื้อ
นี่เป็นเพียงสิทธิ์เท่านั้น รถคันนี้มีจำนวนจำกัด ทั่วโลกทั้งสองร้อยกว่าประเทศ ทั้งหมดมีเพียง77คันเท่านั้น ภายในประเทศไม่มีสักคันเลย
ส่วนรถสปอร์ตของBugatti Veyron Hermes รุ่นพิเศษยิ่งซื้อยาก เพราะเดิมBugattiก็มีไว้บริการพวกคนรวยอันดับต้นๆของโลก บวกกับการปรับแต่งร่วมของHermes ถือว่าแพงอย่างมาก
รถสองคันนี้กลับถูกคนคนเดียวซื้อไป แสดงว่าสถานะคนคนนี้ จะต้องร่ำรวยมีอำนาจอย่างไม่คาดคิด
แต่ในสายตาเย่เฉิน กลับไม่ใช่รถสองคันนี้
เขามองหาเซียวชูหรันท่ามกลางผู้คนมากมาย
ในขณะที่เขากำลังมองหาอยู่ ตอนที่หาเซียวชูหรันไม่เจอ ก็ได้ยินเสียงผู้ชายด้านข้างคนหนึ่งพูดขึ้นว่า “ชูหรัน มาดูรถคันนี้สิ รถสองคันนี้เป็นดีที่สุดในโลก แม้แต่ผมก็ยังไม่เคยเห็น”
เย่เฉินได้ยินแล้วจึงหันมา แล้วก็เห็นเซียวชูหรัน ข้างกายมีชายคนหนึ่งหญิงคนหนึ่ง
เซียวชูหรันพยักหัว และก็ไม่ได้คิดอะไรมาก อธิบายให้เย่เฉินฟังด้านข้างกายคือประธานเกาว่า “เย่เฉิน ฉันแนะนำให้คุณรู้จัก คนนี้คือคุณเกาจวิ้นเว่ยของตระกูลเกา ศูนย์นิทรรศการจินหลิงเป็นกิจการของครอบครัวเขา เมื่อก่อนพวกเขาเป็นหนึ่งในความร่วมมือของบริษัทเซียวซื่อ ตอนนี้พวกเขาได้ยุติความร่วมมือกับบริษัทเซียวซื่อแล้ว พอดีอีกสองวันศูนย์นิทรรศการจะทำการต่อเติมใหม่ ดังนั้นจึงเรียกฉันมาคุยทำความร่วมมือ”
พูดเสร็จ เซียวชูหรันก็หันไปแนะนำผู้หญิงที่อยู่ด้านข้างเกาจวิ้นเว่ยให้กับเย่เฉินว่า “ใช่ คนนี้คือจางเจวียน เป็นเพื่อนฉันสมัยเรียนมัธยมปลาย ตอนนี้เป็นเลขาประธานเกา”
เวลานี้ จางเจวียนมองดูเย่เฉิน พร้อมพูดขึ้นอย่างแปลกใจว่า “ชูหรัน ก่อนหน้านี้ฉันได้ยินเพื่อนๆพูดกันว่า เธอได้มาเป็นเขยสวะแต่งเข้า ที่แท้ก็เขานี่หรือ ดูแล้วก็ไม่มีอะไรเลยจริงๆ”
เกาจวิ้นเว่ยอมยิ้ม สายตาที่มองดูเย่เฉินแฝงไปด้วยความอคติ แต่แล้วต่อมาก็เก็บซ่อนไว้อย่างดี
......
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...