ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1915

เมื่อเผชิญหน้ากับการยืนยันของเจ้าหน้าที่ตำรวจ นายหญิงใหญ่เซียวพยักหน้า และกัดฟัน และกล่าวว่า “ใช่ สองร้อย!”

ในเวลานี้เจ้าหน้าที่ตำรวจยังคงคิดว่าหูของตัวเองฝาดไป

“นายหญิงใหญ่ที่อาศัยอยู่ในวิลล่าที่ดีที่สุดของ Tomson Riviera จะโทรแจ้งตำรวจเพราะเงินจำนวนสองร้อยหยวน? มันช่างน่าแปลกประหลาดมากเลย.....”

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็แอบคิดอยู่ในใจอีกครั้งว่า “เป็นไปได้ไหมว่าคนรวยจะใช้คำพูดแบบนี้เหมือนกันทั้งหมด เงินสองล้านแต่พูดว่าสองร้อยแบบสั้นๆ? งานเลี้ยงรุ่นเมื่อครั้งก่อน ทายาทเศรษฐีในห้องเรียนก็เหมือนกันตอนที่เขาพูดถึงรถหรูของเขา ทั้งๆ ที่เป็นรถโรลส์รอยซ์ที่มีมูลค่ามากกว่าห้าล้าน แต่เมื่อพูดถึงราคาของมัน เขาก็พูดอย่างเรียบง่ายว่าประมาณห้าร้อยกว่าๆ เท่านั้นเอง หรือว่านี่จะเป็นนิสัยที่ติดต่อกันได้ของคนรวยงั้นเหรอ?”

แต่เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็รู้สึกหดหู่เล็กน้อย “หากว่าตามเหตุผลแล้ว นายหญิงใหญ่คนนี้มีทรัพย์สินมากกว่าพันล้าน ถึงแม้เงินสองล้านจะหายไปก็คงไม่ถึงกับจะต้องมีอาการที่ตื่นเต้นขนาดนี้หรอก?”

ดังนั้น เขาจึงมองไปที่นายหญิงใหญ่อีกครั้ง และพูดว่า “สวัสดีครับนายหญิงใหญ่ ผมจะขอยืนยันกับคุณอีกครั้ง คุณบอกว่าลูกสะใภ้ของคุณ ซึ่งก็คือเฉียนหงเย่นขโมยเงินของคุณไปสองร้อย สองร้อยนี้ หมายถึงสองล้านใช่ไหม? ”

“ไม่ใช่” นายหญิงใหญ่เซียวพูดว่า “ก็คือเงินจำนวนสองร้อยหยวน เงินสด สองร้อยหยวน แบงค์ร้อยสองใบ!”

“หา?!” เจ้าหน้าที่ตำรวจหลายคนต่างพาอยากจะล้มลงกับพื้น

คนที่เป็นหัวหน้าพูดอย่างอักอ่วนว่า “นายหญิงใหญ่ ลูกสะใภ้คนโตของคุณเอาเงินคุณไปสองร้อยหยวน คุณก็โทรแจ้งตำรวจจับกุมเธอเลยงั้นหรือ?”

นายหญิงใหญ่เซียวเลิกคิ้ว และถามกลับว่า “ทำไม? ไม่ได้เหรอ? เธอขโมยเงินที่หามาอย่างยากลำบากของฉันไป ฉันยังโทรแจ้งตำรวจไม่ได้งั้นหรือ?”

เจ้าหน้าที่ตำรวจพูดอย่างอักอ่วนว่า “เธอขโมยเงินคุณไปเท่าไหร่ มันก็ขึ้นอยู่กับการสืบคดี ถึงคุณจะบอกว่าสองพันในตอนนี้ เราตั้งคดีฟ้องร้องแล้ว คนถูกจับกุมได้แล้ว สุดท้ายพบว่าคุณกำลังโกหกอยู่ หากอีกฝ่ายไม่ได้เป็นไปตามมาตรฐานของการฟ้องคดีเลย งั้นคุณก็ต้องรับผิดชอบต่อการโกหกของคุณตามกฎหมาย”

ในขณะที่เขากล่าวว่า เจ้าหน้าที่ตำรวจก็เตือนเธออีกครั้งว่า “อีกอย่าง นายหญิงใหญ่ผมต้องทำความเข้าใจให้คุณอีกสักหน่อย ถึงแม้ว่ามันจะถึงสองพันหยวนแล้วก็ตาม มันก็แค่ถถูกควบคุมดูแลเท่านั้น ไม่ใช่การคุมขัง คุณเข้าใจความหมายของการควบคุมดูแลหรือไม่? ไม่ได้คุมขังอีกฝ่าย เพียงแค่จำกัดความเป็นอิสระส่วนบุคคลในบางประการเท่านั้น และทำการปรับประพฤติตามชุมชนเป็นประจำ ถึงในเวลานั้นก็อาจจะถูกจำกัดไม่ให้ออกจากเมืองจินหลิง หรือเส้นถนนที่วิลล่าของคุณตั้งอยู่ แล้วก็ทำการปรับประพฤติตามชุมชนเล็กน้อย ก็ถือว่าพ้นผิดไปได้แล้ว”

“อะไรนะ!” นายหญิงใหญ่เซียวพูดโพล่งออกมาว่า “การจัดการของพวกคุณมันอ่อนเกินไปหรือเปล่า! นี่คือการโจรกรรมเลยนะ!”

เจ้าหน้าที่ตำรวจถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ “เอาเป็นแบบนี้นะนายหญิงใหญ่ การโจรกรรมเป็นการก่ออาชญากรรมก็จริง แต่การที่จะกล่าวโทษหรือไม่มันก็ต้องเป็นไปตามความเหมาะสม ถ้ามีนักเรียนคนหนี่งมาแจ้งความว่าเพื่อนร่วมโต๊ะของเขาขโมยยางลบของเขาไปก่อนหนึ่ง มีมูลค่าหนึ่งหยวน เราก็ต้องไปคนเหรอ? นี่มันไม่เหมาะสมไหม!”