ต่งรั่วหลินอยากจะสืบหาความจริงมาก กับความสัมพันธ์ระหว่างเย่เฉินและหวังตงเสวี่ยนเป็นอย่างไรกันแน่
อย่างไรก็ตาม เวลาที่เหลืออยู่ในวันนี้คงไม่เพียงพอแล้วอย่างเห็นได้ชัด
เธอยังจะต้องรีบกลับไปเย่นจิง ไปฉลองปีใหม่กับคนในครอบครัวของตัวเอง ดังนั้นหลังจากที่นั่งเล่นไปได้แค่สิบกว่านาที เธอก็เอ่ยปากพูดกับเซียวชูหรันและเย่เฉินว่า “ชูหรัน เย่เฉิน ฉันต้องไปแล้ว ยังจะต้องรีบเดินทางไปที่สนามบิน ทุกเที่ยวบินที่จะไปเย่นจิงในวันนี้เต็มไปหมดแล้ว หากว่าพลาดเที่ยวบินนี้ไป ฉันก็จะต้องฉลองปีใหม่อยู่ในเมืองเย่นจิงแล้ว”
เซียวชูหรันเอ่ยปากถามว่า “รั่วหลิน ให้พวกเราไปส่งคุณที่สนามบินหรือไม่?”
ต่งรั่วหลินรีบพูดทันทีว่า “ไม่ต้อง พวกคุณก็อยู่บ้านไปเถอะ”
หลังจากพูดจบ เธอก็ทักทายกับหวังตงเสวี่ยนอีกครั้ง “ประธานหวัง ฉันไปก่อนนะคะ”
หวังตงเสวี่ยนพยักหน้าเล็กน้อย และกล่าวว่า “เดินทางโดยสวัสดิภาพ และขอให้คุณมีความสุขในช่วงปีใหม่ล่วงหน้า!”
“ขอบคุณ!” ต่งรั่วหลินพยักหน้า และหลังจากบอกลาพ่อแม่ของเซียวชูหรันแล้ว เธอถึงจากไปพร้อมกับขงเต๋อหลงที่กำลังทำหน้าเศร้าอยู่
ทันทีที่ออกจากประตู ขงเต๋อหลงก็ไม่สามารถระงับอารมณ์ที่หดหู่ของเขาได้อีกต่อไป เขาร้องไห้ออกมาในทันที และพูดว่า “รั่วหลิน เย่เฉินคนนี้ทำมากเกินไปแล้ว! คุณก็เห็นแล้ว ตั้งแต่เดินเข้าไปจากประตูผมก็ไม่ได้หาเรื่องเขา และก็ไม่ได้ยั่วโมโหเขาเลย ไม่กล้าต่อเถียงกับเขาเลยแม้แต่คำเดียว แต่เขากลับขอให้กู้เหว่ยเลี่ยงเพิ่มเวลาให้ผมอีกหนึ่งปี! และยังบอกว่าผมทำให้เขารู้สึกไม่พึงพอใจ คุณช่วยให้ความเห็นพี่หน่อย ทำไมถึงมีคนแบบนี้!”
ต่งรั่วหลินถอนหายใจ และกล่าวว่า “พี่ ฉันสงสัยว่าเหตุผลที่เย่เฉินไม่พอใจต่อคุณ อาจเป็นเพราะทัศนคติของคุณที่มีต่อหวังตงเสี่ยนนั้นค่อนข้างคลุมเครือเกินไป!”
ขงเต๋อหลงพยักหน้า และพูดด้วยอารมณ์ว่า “บอกคุณตรงๆ เลย ผมก็พอเดาออกแล้ว ผมเดาว่ามีความเป็นไปได้สองทางสำหรับเรื่องนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะว่าเย่เฉินไม่พอใจมากกับพฤติกรรมของผมในการจีบผู้หญิงอยู่ต่อหน้าเขา ก็เป็นเพราะว่าเย่เฉินไม่พอใจมากกับพฤติกรรมของผมที่จีบหวังตงเสวี่ยน ต้องเป็นหนึ่งในสองข้อนี้เท่านั้น”
ต่งรั่วหลินพยักหน้า “ฉันมีความคิดเห็นแบบเดียวกับคุณ มีแนวโน้มว่าจะมีอะไรเกี่ยวข้องกับประธานต่ง แต่ฉันก็ไม่เข้าใจเล็กน้อย หากว่าตามเหตุผล เย่เฉินและต่งรั่วหลินไม่น่าจะมีความสัมพันธ์อะไรเลยถึงจะถูก”
ขงเต๋อหลงพูดอย่างโกรธเคืองว่า “ผมสงสัยว่าพวกเขาอาจมีความสัมพันธ์บางประการ!”
......
ต่งรั่วหลินก็ได้บินกลับไปที่เย่นจิงโดยเครื่องบิน ด้วยความสงสัยอย่างรุนแรง
ขงเต๋อหลงไม่มีเงินอยู่ในกระเป๋า และก็ไม่กล้าที่จะสร้างปัญหาอยู่ในเมืองจินหลิง ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงต้องกลับไปที่หมู่บ้านชุมชนด้วยความเศร้าโศก
ในเวลาเดียวกันยังมีคุณป้าผู้หยิ่งจองหองและครอบงำของเย่เฉินเย่ฉางหมิ่นที่ถูกจับตาเฝ้าดู พักอาศัยอยู่ในหมู่บ้านชุมชนด้วย
วันส่งท้ายปีเก่าในปีนี้ จะเป็นวันส่งท้ายปีเก่าที่แย่ที่สุดที่ทั้งสองคนเคยมีมาตลอดชีวิตที่ผ่านมา
คนที่มีความโศกนาฏกรรมเช่นเดียวกัน ยังมีทั้งครอบครัวของเซียวฉางเฉียนอีกด้วย

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...