ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1957
ในขณะที่ซ่งหวั่นถิงรอดพ้นจากความตายมาได้อย่างหวุดหวิดที่เขตนิชิทามะโตเกียวในญี่ปุ่น ทางด้านเย่เฉินกำลังเตรียมตัวแช่น้ำพุร้อนอยู่ที่คฤหาสน์น้ำพุร้อนช็องเซลี
คนที่อยู่ในสระด้วยกัน ยังมีเซียวชูหรันภรรยาของเขา
เย่เฉินใส่แค่กางเกงตัวเดียว ส่วนเซียวชูหรันใส่ชุดว่ายน้ำวันพีซ เหมือนตอนที่พวกเขาเคยแช่ด้วยกันกับต่งรั่งหลิน
หุ่นอรชรเปิดเผยต่อหน้าเย่เฉิน ทำให้เซียวชูหรันรู้สึกเขินอาย
ความจริงแล้ว พวกเขาสองสามีภรรยาไม่ได้เตรียมตัวมาเพื่อแช่น้ำร้อนด้วยกันเลย
เย่เฉินคิดจะให้เซียวชูหรันมาแช่ก่อนด้วยซ้ำ ในตอนที่เซียวชูหรันเดินเข้ามาในชุดคลุมอาบน้ำ หม่าหลันก็เห็นเข้าพอดี จึงบอกให้เย่เฉินกับเซียวชูหรันมาแช่ด้วยกัน
เซียวชูหรันก้าวลงไปในน้ำร้อนก่อน เย่เฉินวางโทรศัพท์ของเธอและเขาเอาไว้ขอบสระ จากนั้นก็เตรียมก้าวลงไปในน้ำ
ขณะนั้นเอง เสียงโทรศัพท์ก็ส่งเสียงขึ้นมา
เป็นข้อความจากวีแชท
เขาเปิดดูจึงพบว่าเป็นข้อความจากซ่งหวั่นถิง
อีกอย่าง ยังเป็นข้อความเสียงอีกด้วย
มันทำให้เขารู้สึกอึดอัด
ส่งข้อความเสียงมาแบบนี้ ไม่เปิดฟังก็คงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ถ้าเปิดฟังตรงนี้ แล้วอีกฝ่ายพูดอะไรที่ทำให้ภรรยาของเขาเข้าใจผิด แบบนั้นจะทำยังไง?
ถ้าเสียบหูฟังอาจจะปลอดภัยหน่อย แต่แบบนั้นก็อาจทำให้เซียวชูหรันคิดมากได้
ดังนั้น เย่เฉินจึงทำได้เพียงกดแปลงเสียงข้อความเป็นตัวหนังสือ
สำเนียงของซ่งหวั่นถิงดีมาก บวกกับความอัจฉริยะของโปรแกรมแปลงเสียง ดังนั้นจึงสามารถถ่ายทอดสิ่งที่เธอพูดออกมาได้อย่างสมบูรณ์
เมื่อเย่เฉินได้อ่านข้อความเหล่านั้น ก็นิ่งอึ้งไปในทันที!
ใจของเย่เฉินกระตุกวูบ
ฟังจากเสียงแล้ว ซ่งหวั่นถิงกำลังมีเรื่องแน่ๆ!
เขารีบกดโทรหาซ่งหวั่นถิง แต่ปลายสายกลับขึ้นว่าไม่สามารถติดต่อได้！
เขารีบส่งข้อความไปหาซ่งหวั่นถิง แต่ผลลัพธ์ก็คือไม่มีการตอบกลับ!
ในใจของเย่เฉินเริ่มกระวนกระวาย
เขารู้ว่าซ่งหวั่นถิงอยู่ที่ญี่ปุ่น ตอนนี้ยังไม่กลับ ดังนั้นจึงพอจะคาดเดาได้ว่า มีเรื่องเกิดขึ้นกับซ่งหวั่นถิงอยู่ที่ญี่ปุ่น
ตอนนี้เขาไม่สามารถติดต่อเธอได้เลย สิ่งแรกที่เย่เฉินนึกได้ คือโทรไปถามสถานการณ์กับคุณท่านซ่ง
ดังนั้น เขาจึงรีบกดโทรไปหาคุณท่านซ่งในทันที
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...