ตอนนี้ความแข็งแกร่งและอิทธิพลของตระกูลอิโตะในโตเกียว ไม่มีใครสามารถเทียบได้
และเรื่องนี้เย่เฉินเอ่ยปากครั้งแรก เพื่อขอให้อิโตะนานาโกะช่วยเหลือ ดังนั้นอิโตะนานาโกะจึงให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มากๆ เธอได้ส่งคนเกือบทั้งหมดในตระกูลอิโตะออกไปค้นหา
ผู้คนหลายหมื่นคน พยายามค้นหาอย่างเข้มงวดในกรุงโตเกียว และได้เบาะแสซ่งหวั่นถิงอย่างรวดเร็ว และแกะรอยจากเบาะแสจนติดตามไปถึงทางเข้าภูเขาในเขตนิชิทามะโตเกียว
เนื่องจากถนนเส้นที่ซ่งหวั่นถิงขึ้นไปบนภูเขามักมีรถยนต์สัญจรน้อยมากๆ ดังนั้นถนนเส้นนี้จึงไม่มีกล้องวงจรปิด
คนฉลาดอย่างอิโตะนานาโกะเมื่อรู้ว่าเบาะแสของซ่งหวั่นถิงถึงทางเข้าภูเขาก็หายไป เธอก็รู้ได้ทันทีว่า ตำแหน่งที่ซ่งหวั่นถิงเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นนั้น ต้องอยู่บนทางขึ้นภูเขาของเขตนิชิทามะโตเกียวอย่างแน่นอน
ตรงนี้ไม่เพียงผู้คนอาศัยอยู่น้อย ถนนเส้นนี้ยังสูงกว่าน้ำทะเลมากๆ ถ้ามีคนคิดจะทำร้ายซ่งหวั่นถิง ถ้าพวกเขาลงมือที่นี่ มันเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด
ดังนั้นอิโตะนานาโกะสั่งให้หยุดการค้นหาวงกว้างทันที และประกาศว่าจะมอบรางวัลหนึ่งร้อยล้านเยนให้กับทีมแรกที่ค้นหาเบาะแสของซ่งหวั่นถิงเจอในเขตนิชิทามะโตเกียว
หลังจากนั้น เธอได้ส่งนินจาของตระกูลอิโตะไปที่ภูเขาส่วนลึกของเขตนิชิทามะโตเกียวทันที ให้พวกเขาแอบเข้าไปค้นหาเบาะแส
ในเวลาเดียวกัน เย่เฉินที่อยู่ในเมืองจินหลิงรู้สึกกระวนกระวายใจมากๆ
เขาในเวลานี้ กำลังเดินวกไปวนมาในห้องนั่งเล่น และคิดในใจว่า:"จากน้ำเสียงของหวั่นถิงสามารถคาดเดาได้ว่า เธอจะต้องพบกับเรื่องอันตรายมากๆอย่างแน่นอน และเป็นไปได้อย่างสูงที่มีคนจงใจคิดจะทำร้ายเธอ ตอนนี้อาจจะเกิดเรื่องไม่ดีกับเธอแล้วก็ได้..."
"ยังไงซะเธอก็เป็นแค่ผู้หญิงอ่อนแอคนหนึ่ง ถึงแม้จะเผชิญหน้ากับผู้ชายวัยรุ่นคนเดียว เธอก็คงจะเอาชนะเขาไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เธออยู่ต่างประเทศอีก ข้างๆเธอนอกจากเลขาไม่กี่คนแล้ว ไม่มีใครสามารถช่วยเธอได้เลย เกรงว่าสถานการณ์อาจจะเลวร้ายมากๆ..."
ดังนั้นเขาจึงทำได้แค่อธิษฐานในใจเพื่อขอให้ซ่งหวั่นถิงปลอดภัย ในเวลาเดียวกันเขาก็อธิษฐานในใจว่า:"หวั่นถิง หวังว่าคุณจะเชื่อฟังคำพูดของฉัน พกยาที่ฉันมอบให้คุณติดตัวไปด้วย ถ้าคุณพกยาตัวนั้นไปด้วย บางทียานั้นอาจจะช่วยชีวิตคุณได้..."
ผ่านไปครึ่งชั่วโมง
อิโตะนานาโกะโทรศัพท์หาเย่เฉินและพูดทันที:"เย่เฉินซัง คนที่ฉันส่งออกไปค้นหาเบาะแสของคุณซ่งจนถึงเขตนิชิทามะในชานเมืองทางตะวันตกของโตเกียว รถตู้ที่คุณซ่งขึ้นไปบนภูเขาจากเส้นทางนี้ และกล้องวงจรปิดก็จับภาพได้แค่ถึงที่นี่ ดังนั้นฉันสงสัยว่าคุณซ่งน่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นบนภูเขา ตอนนี้ฉันได้ส่งนินจาที่มีฝีมือดีที่สุดไปค้นหาเบาะแสในภูเขาส่วนลึกแล้ว ถ้ามีเบาะแสอะไร ฉันจะแจ้งเย่เฉินซังทันที!"
เมื่อเย่เฉินได้ยินอิโตะนานาโกะพูดว่าซ่งหวั่นถิงเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นที่ภูเขา เขาก็รู้สึกกังวลมากๆ
น้ำเสียงเมื่อสักครู่ มีเสียงกระแทกและเสียดสีกัน เขานึกว่าเธอแค่เกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ แต่เมื่อได้ยินว่าเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นในภูเขา เขารู้สึกว่าโอกาสที่ซ่งหวั่นถิงจะมีชีวิตรอดน้อยลงเรื่อยๆ!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...