ไม่ว่าจะเป็นประเทศไหน ถนนบนภูเขานั้นอันตรายกว่าถนนทั่วไปอยู่แล้ว
เกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์บนถนนภูเขา สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือรถยนต์ตกจากหน้าผา ถ้ารถยนต์พลิกคว่ำและตกจากหน้าผาที่มีความสูงหลายร้อยเมตร โอกาสจะรอดชีวิตมีน้อยมากๆ
ในการแข่งขัน Rally Racing รถยนต์ที่วิ่งบนภูเขา ด้านในรถยนต์ต้องมีโรลบาร์เซฟตี้ที่แข็งแกร่ง ด้วยวิธีนี้ ถึงจะมั่นใจได้ว่าเมื่อรถยนต์เกิดอุบัติเหตุเสียหลักกลิ้งไปบนพื้น ห้องโดยสารภายในรถยนต์จะไม่เปลี่ยนรูป เพื่อปกป้องความปลอดภัยของผู้ขับขี่
อย่างไรก็ตาม รถยนต์ที่ใช้กันทั่วไป แม้แต่รถยนต์โรลส์รอยซ์ที่มีราคาสูงถึงสิบล้านหยวน ภายในรถยนต์ก็ไม่มีโรลบาร์เซฟตี้ ดังนั้นเมื่อพวกเขาขับรถยนต์ตกลงหน้าผา รถยนต์โรลส์รอยซ์จะตกลงไปกระแทกกับพื้นจนกลายเป็นเศษเหล็ก!
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เย่เฉินก็รีบพูดกับอิโตะนานาโกะทันที:"นานาโกะ ฉันมีเรื่องหนึ่งอยากจะขอร้องคุณ คุณต้องให้นินจาของคุณหาตัวซ่งหวั่นถิงให้เจอโดยเร็วที่สุด ถ้าเธอยังเหลือลมหายใจแม้แต่นิดเดียว พวกคุณก็ต้องพาเธอออกมาจากภูเขานั้นให้ได้ รีบส่งตัวไปโรงพยาบาล และรอฉันไปหา!"
อิโตะนานาโกะรีบถามทันที:"เย่เฉินซัง คุณจะมาญี่ปุ่นเหรอ?"
"ใช่!"เย่เฉินพูดอย่างหนักแน่น:"ฉันจะออกเดินทางเดี๋ยวนี้เลย!"
อิโตะนานาโกะดีใจมากๆขึ้นมาทันที!
"เย่เฉินซังจะมาญี่ปุ่น! ถ้างั้นฉันคงจะได้เจอเย่เฉินซังอีกครั้ง!"
แต่หลังจากนั้นไม่นาน อิโตะนานาโกะรู้สึกหึงหวงเล็กน้อย:"เย่เฉินซังมาญี่ปุ่น เพราะคุณซ่ง แต่ไม่ได้มาญี่ปุ่นเพราะฉัน...ทำไมเขาต้องเป็นห่วงคุณซ่งมากขนาดนี้? หรือว่าคุณซ่งคนนั้นจะเป็นคนรู้ใจของเขา?"
ถึงแม้อิโตะนานาโกะจะหึงหวง แต่เธอเป็นคนใจกว้าง เธอรีบทิ้งความคิดเหล่านั้นทั้งหมด และพูดทันที:"เย่เฉินซัง ตอนนี้ฉันจะจัดเฮลิคอปเตอร์ไปรอคุณที่สนามบินเฉิงเถียนในโตเกียวเลย!"
เย่เฉินพึ่งจะวางสายจากอิโตะนานาโกะ เขาก็รีบโทรหาเฉินจื๋อข่ายทันที เมื่ออีกฝ่ายรับสาย เย่เฉินก็สั่งทันที:"เหล่าเฉิน จัดเครื่องบินให้เตรียมบินไว้ ส่งเฮลิคอปเตอร์มารับฉัน ฉันจะไปโตเกียวให้เร็วที่สุด!"
เฉินจื๋อข่ายรู้สึกประหลาดใจมากๆและถาม:"คุณชาย มันดึกมากแล้ว ทำไมคุณจะไปโตเกียวกะทันหันแบบนี้?"
เย่เฉินพูดทันที:"เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับหวั่นถิงที่โตเกียว ไม่รู้เธอเป็นตายร้ายดี ฉันต้องไปที่นั่นให้เร็วที่สุด!"
"เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับคุณซ่งเหรอ?!"เมื่อเฉินจื๋อข่ายได้ยินคำพูดเหล่านี้ ก็รู้ทันทีว่าเย่เฉินกังวลเรื่องนี้มากๆ ดังนั้นเขาจึงพูดทันที:"คุณชาย ฉันจะรีบไปจัดการทันที ตอนนี้เวลาห้าทุ่มตรง คาดว่าเฮลิคอปเตอร์ใช้เวลาสิบห้านาทีเพื่อบินไปรับคุณ เมื่อรับคุณเสร็จแล้วบินไปที่สนามบินน่าจะใช้เวลาประมาณยี่สิบนาที เพิ่มเวลาเฮลิคอปเตอร์ขึ้นลง ถึงสนามบินเวลาประมาณห้าทุ่มสี่สิบนาที!"
"ฉันจะให้เครื่องบินรอคุณที่รันเวย์ เมื่อคุณลงจากเฮลิคอปเตอร์ก็ขึ้นเครื่องบินและขึ้นบินได้ทันที ในขณะเดียวกันก็พาคุณบินไปที่โตเกียวให้เร็วที่สุด คาดว่าเวลาตีสองของเมืองเย่นจิง ซึ่งเป็นเวลาตีสามของโตเกียว คุณก็จะบินถึงประเทศญี่ปุ่นแล้ว!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...