ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1969

เวลาโตเกียว ตีสองห้าสิบนาที

เครื่องบินที่เย่เฉินนั่งมาได้ลงจอดที่สนามบินเฉิงเถียนแล้ว

ครั้งนี้เขาไม่ได้พาใครมาเลยสักคน เขามาที่โตเกียวเพียงคนเดียว

ระหว่างเดินทาง เนื่องจากบนเครื่องบินมีแค่ไวไฟ ไม่มีเครือข่ายการสื่อสาร ดังนั้นเย่เฉินก็เลยเชื่อมต่อไวไฟบนเครื่องบินตลอด

เขาจ้องมองรูปโปรไฟล์ของซ่งหวั่นถิงบนวีแชทตลอดเวลา ตั้งตารอว่าเธอจะส่งข้อความมาหาเขา

แต่ซ่งหวั่นถิงไม่ได้ส่งข้อความอะไรมาหาเขาเลย

การเดินทางโดยเครื่องบินสองชั่วโมงกว่าๆ ทำให้เย่เฉินกังวลใจมากๆ และทำให้เขากระวนกระวายใจมากๆเหมือนกัน

เขามักจะจินตนาการถึงผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุดโดยไม่รู้ตัว ถ้าซ่งหวั่นถิงเสียชีวิตจริงๆ ถ้างั้นตัวเองควรทำยังไงดี?

ครั้งนี้ที่ตัวเองมาญี่ปุ่น ถึงแม้จะเอายาอายุวัฒนะมาด้วย ถึงแม้ยาอายุวัฒนะจะเป็นยาวิเศษ แต่มันก็ช่วยชีวิตคนที่ตายไปแล้วไม่ได้

ถ้าคนตายไปแล้วจริงๆ กินยาอายุวัฒนะมากเท่าไหร่ก็ไม่มีประโยชน์!

และในตำราเก้าเสวียนเทียน ถึงแม้จะมีบันทึกเกี่ยวกับยาวิเศษระดับสูง แต่ข้อมูลของมันลึกซึ้งจนเกินไป เย่เฉินอ่านแล้วไม่ค่อยเข้าใจ และเขาไม่มีความสามารถที่จะผลิตยาพวกนี้ออกมา

ดังนั้น เขาทำได้เพียงอธิษฐานอยู่ในใจ อธิษฐานให้ซ่งหวั่นถิงยังมีชีวิตอยู่บนโลกนี้

ถึงแม้เธอจะมีลมหายใจสุดท้ายอยู่ ตัวเองก็สามารถช่วยชีวิตของเธอได้!

อิโตะนานาโกะรีบอธิบายทันที:"ศพผู้ชายคือคนขับรถตู้ของคุณซ่ง ส่วนศพผู้หญิงสองศพนั้น ศพหนึ่งนั้นได้รับการยืนยันแล้วว่าไม่ใช่คุณซ่ง แต่อีกศพหนึ่ง นั่งอยู่เบาะข้างคนขับโดนไฟไหม้จนจำหน้าตาไม่ได้ ก็เลยยืนยันไม่ได้ว่าเป็นใคร เนื่องจากศพผู้หญิงคนนี้นั่งอยู่เบาะข้างคนขับ ดังนั้นฉันก็เลยเดาว่าศพนี้น่าจะไม่ใช่คุณซ่ง"

เย่เฉินรีบถามทันที:"ถ้างั้นในสถานที่เกิดเหตุยังมีคนอื่นอีกไหม? ถ้าในสถานที่เกิดเหตุไม่มีคนอื่น แล้วหวั่นถิงไปที่ไหนแล้ว? ศพที่โดนไฟเผาจะเป็นศพของเธอหรือเปล่า?"

อิโตะนานาโกะพูดอีกครั้ง:"เย่เฉินซังคือเรื่องเป็นแบบนี้ นินจาที่ฉันส่งออกไปรายงานกับฉัน ในสถานที่เกิดเหตุพบรอยเท้าใหม่ น่าจะมีคนหนีออกจากรถตู้ ก่อนที่รถตู้จะเกิดไฟไหม้"

ขณะพูด อิโตะนานาโกะถอนหายใจ:"นินจาพูดกับฉันว่า เหตุการณ์นี้ประหลาดมากๆ เนื่องจากสถานที่เกิดเหตุเกิดโศกนาฏกรรมน่าเวทนามากๆ รถตู้คันนั้นตกลงจากหน้าผาหลายร้อยเมตร จากนั้นก็เกิดไฟไหม้ ในสถานการณ์แบบนี้ แม้แต่นินจาเอง ก็คงจะรอดชีวิตได้ยากมาก แต่คนๆนั้นยังมีชีวิตอยู่ และสามารถเคลื่อนไหวได้ มันเป็นเรื่องปาฏิหาริย์จริงๆ!"

เมื่อเย่เฉินได้ยินคำพูดเหล่านี้ก็โล่งอกทันที!

ดูเหมือนคนที่รอดชีวิตและหนีไปนั้น น่าจะเป็นซ่งหวั่นถิง