ในเวลานี้ ซ่งหรงวี่กำลังนั่งรออยู่ในห้องประชุมของกรมตำรวจนครบาลโตเกียวด้วยความกังวล
เนื่องจากซ่งซื่อกรุ๊ปเป็นบริษัทที่มีชื่อเสียงและความแข็งแกร่งมากๆ ดังนั้นกรมตำรวจนครบาลโตเกียวจึงให้ความเกรงใจกับซ่งหรงวี่มากๆ
ผู้กำกับใหญ่ที่รีบออกมาจากบ้านในตอนดึก ตอนนี้กำลังต้อนรับซ่งหรงวี่ด้วยตนเอง
เมื่อเห็นซ่งหรงวี่มีท่าทีกังวลใจมากๆ ผู้กำกับใหญ่ก็พูดปลอบใจทันที:"คุณซ่ง เจ้าหน้าที่ตำรวจของพวกเราทั้งหมดเริ่มค้นหาน้องสาวของคุณที่เขตนิชิทามะโตเกียวแล้ว ดังนั้นคุณไม่ต้องวิตกกังวล ถ้ามีผลลัพธ์หรือเบาะแสอะไร พวกเขาจะรายงานฉันทันที"
ซ่งหรงวี่ถอนหายใจ ปิดหน้าตัวเองด้วยความเจ็บปวดและพูดสะอื้น:"หวั่นถิงเป็นน้องสาวเพียงคนเดียวของฉัน และเป็นน้องที่ฉันรักมากที่สุด คุณต้องทำอย่างสุดความสามารถ เพื่อช่วยเธอออกมาอย่างปลอดภัย!"
ผู้กำกับใหญ่ของกรมตำรวจนครบาลพยักหน้าและให้สัญญา:"คุณซ่งโปรดวางใจ พวกเราจะพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อหาตัวคุณซ่งให้เจอ!"
ซ่งหรงวี่พูดขอบคุณ:"งั้นต้องขอบคุณพวกคุณมากๆ!"
ในเวลานี้ ด้านนอกประตูมีคนเดินเข้ามา พูดอย่างกระตือรือร้นว่า:"ผู้กำกับใหญ่ คนของพวกเราพบรถตู้ของคุณซ่งที่ภูเขาในเขตนิชิทามะโตเกียว รถตู้ได้ตกลงไปด้านล่างหุบเขา พวกเขาพบสองศพที่ถูกไฟเผาไหม้อยู่ในรถตู้ และกลางหุบเขาก็พบอีกหนึ่งศพ!"
เมื่อซ่งหรงวี่ได้ยินคำพูดเหล่านี้ ดวงตาของเขาแดงขึ้นมาและน้ำตาของเขาก็ไหลออกมาทันที
เขาถามอย่างประหม่า:"ผู้กำกับใหญ่ เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับหวั่นถิงแล้วใช่ไหม?"
คนๆนั้นรีบอธิบายทันที:"เรื่องเป็นอย่างนี้ครับคุณซ่ง คนที่ตายกลางหุบเขาได้รับการยืนยันแล้ว เธอคือเฉินย่านที่เป็นเลขาของคุณซ่ง สำหรับสองศพที่โดนไฟเผาไหม้อยู่ในรถตู้ พวกเราได้ใช้กล้องความละเอียดสูงทำการเปรียบเทียบแล้ว เรียงลำดับที่นั่งในรถตู้ขณะออกจากโรงแรม มีผู้ชายเพียงคนเดียวที่เป็นคนขับรถตู้ และคนที่นั่งอยู่เบาะข้างๆคนขับคือเลขาอีกคนหนึ่งของคุณซ่ง เธอคือจางเสี่ยวฮุ่ย ตอนนั้นที่คุณซ่งขึ้นรถตู้ ได้นั่งอยู่เบาะแถวหลังพร้อมกับเลขาอีกคนที่ชื่อเฉินย่าน"
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ คนๆนั้นก็พูดอีกว่า:"ดังนั้น จึงเห็นได้อย่างชัดเจนว่า ศพที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับและถูกไฟเผาไหม้นั้น น่าจะเป็นจางเสี่ยวฮุ่ย เว้นแต่คุณซ่งจะเปลี่ยนที่นั่งกับจางเสี่ยวฮุ่ยระหว่างทาง แต่พวกเราคิดว่าโอกาสที่พวกเธอจะเปลี่ยนที่นั่งกัน มันเป็นเรื่องที่เป็นไปได้น้อยมากๆ"
ในเวลานี้ ผู้กำกับใหญ่พูดด้วยหลักการและเหตุผลว่า:"ตอนนี้ยืนยันพบศพของเฉินย่านแล้ว ส่วนอีกสองศพน่าจะเป็นของคนขับและจางเสี่ยวฮุ่ย ถ้าเป็นอย่างนั้น คุณซ่งอาจจะยังมีชีวิตรอดอยู่!"
เมื่อซ่งหรงวี่ได้ยินคำพูดเหล่านี้ เขาก็แทบจะเป็นบ้า!
เขาบ่นพึมพำอยู่ในใจด้วยความประหม่า:"เกิดอะไรขึ้น?! เกิดอะไรขึ้นกันแน่?! ทำไมซ่งหวั่นถิงยังมีชีวิตอยู่?! คนของฮาชิโมโตะชินคิจิแน่ใจและยืนยันแล้วไม่ใช่เหรอ ซ่งหวั่นถิงและรถตู้ตกลงไปที่หุบเขาแล้วไม่ใช่เหรอ?! ทำไมเธอถึงได้หายตัวไป?!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...