ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1978
เย่เฉินพูด:"ไปที่คฤหาสน์ของคุณอิโตะเพื่อหลบซ่อนชั่วคราว และดูการเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์!"
...
ในเวลานี้ อิโตะนานาโกะยังคงยืนรออยู่ที่เดิม
พลังของเธอนั้นด้อยกว่าเย่เฉินมากๆ จึงเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะวิ่งตามเย่เฉินทัน ดังนั้นเธอจึงรออยู่ที่เดิม
เนื่องจากมีเจ้าหน้าที่ของกรมตำรวจนครบาลโตเกียวกำลังค้นหาอยู่ในภูเขาโดยรอบ และมักจะมีเฮลิคอปเตอร์ตำรวจบินสำรวจอยู่บนท้องฟ้า เธอจึงบอกให้เฮลิคอปเตอร์ของตัวเองดับเครื่อง และรอข่าวจากเย่เฉินอย่างเงียบๆ
ในเวลานี้ หัวหน้านินจาที่เป็นลูกน้องของเธอได้ส่งข้อความมาบอก:"คุณหนูใหญ่ คุณเย่เจอตัวคุณซ่งแล้ว"
อิโตะนานาโกะโล่งอกทันที นิ้วมือเคาะอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ตลอดเวลาและส่งข้อความกลับไป:"ดีมาก คุณไปถามเย่เฉินซังหน่อยว่าจะทำยังไงต่อจากนี้"
อีกฝ่ายส่งสติกเกอร์เขินอายและพูด:"คุณหนูใหญ่... คุณเย่กับคุณซ่งกอดกันและจูบกันด้วย พวกเราไม่กล้าไปรบกวนพวกเขา..."
เมื่ออิโตะนานาโกะเห็นข้อความนี้ เธออึ้งไปเลย
จากนั้น ความหึงหวงก็เกิดขึ้นในหัวใจของเธอทันที
เธอหึงหวงและคิดอยู่ในใจ:"เดิมที ฉันคิดว่าเย่เฉินซังเป็นผู้ชายที่มีแต่งงานแล้ว ถึงแม้ฉันจะรักเขามากแค่ไหน แต่ก็ไม่ควรไปทำลายความรักและครอบครัวของเขา..."
"แต่ฉันกลับคิดไม่ถึงเลยว่าเย่เฉินซังกับซ่งหวั่นถิงยังกอดและจูบกันด้วย...หรือว่า ซ่งหวั่นถิงกับเย่เฉินมีความสัมพันธ์นอกสมรสเหรอ? ถ้าพูดตรงๆก็คือ ซ่งหวั่นถิงเป็นคนรักของเย่เฉินซังใช่ไหม?"
อิโตะนานาโกะรีบถาม:"คุณซ่งปลอดภัยใช่ไหม?"
เย่เฉินพูด:"เธอปลอดภัยดี นานาโกะ ฉันโทรศัพท์มาหาคุณ และอยากจะหารือเรื่องที่จะทำต่อจากนี้"
อิโตะนานาโกะรีบพูดทันที:"เย่เฉินซัง เรื่องต่อจากนี้ฉันจัดการทุกอย่างตามที่คุณบอก และกำลังคนทั้งหมดของตระกูลอิโตะจะทำตามที่คุณสั่งเหมือนกัน!"
เย่เฉินพูดอย่างจริงจัง:"ฉันต้องขอบคุณนานาโกะมากๆ ตอนนี้ฉันต้องการให้เฮลิคอปเตอร์บินมา และรับหวั่นถิงไปอยู่ในคฤหาสน์ของคุณ และให้เธออาศัยอยู่ที่นั่นชั่วคราว แต่เรื่องนี้ต้องปิดเป็นความลับ ห้ามให้คนอื่นรู้โดยเด็ดขาด"
อิโตะนานาโกะพูดโดยไม่ต้องคิด:"ไม่มีปัญหา เย่เฉินซังโปรดรอสักครู่ ฉันจะไปรับพวกคุณเดี๋ยวนี้!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...