ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1984

และผู้หญิงพวกนั้นที่ชอบเขา ต่างก็เป็นผู้หญิงที่สวยมากๆ

ไม่ต้องพูดถึงผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้าอย่างอิโตะนานาโกะที่สุภาพเรียบร้อยและเป็นกุลสตรี อยู่ในเมืองจินหลิงยังมีฉินเอ้าเสวี่ยนของตระกูลฉิน และยังมีเฉินเสี่ยวจาวที่อยู่ข้างๆหมอเทพซือด้วย ทุกคนต่างเป็นผู้หญิงที่สวยมากๆ?

แต่ใครก็มองไม่ออก พวกเธอสองคนหลงใหลในตัวเย่เฉินมากๆ?

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เธอมองดวงตาของเย่เฉิน และเธอก็รู้สึกคับแค้นใจเล็กน้อย ในเวลาเดียวกัน เธอก็ถอนหายใจ:"คนสารเลว ฉันไม่รู้จริงๆว่าคุณมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงด้านนอกพวกนี้อยู่กี่คน มีผู้หญิงมากมายชอบคุณ หนี้ความรักเยอะขนาดนี้ ฉันจะดูสิว่าคุณจะคืนหนี้ความรักพวกนี้ยังไง..."

ในขณะนี้ นางาฮิโกะอิโตะที่อยู่ข้างๆ ต้องการประจบเย่เฉิน เอ่ยปากพูดกับซ่งหวั่นถิงว่า:"คุณซ่ง ฉันกับวาตานาเบะชินอิจิที่เป็นประธานบริษัทนิปปอนสตีสนิทกันมาก คุณก็น่าจะรู้เรื่องนี้ หลังจากเรื่องนี้ถูกตรวจสอบจนกระจ่างแล้ว และจับตัวฆาตกรมาลงโทษได้แล้ว ถ้าคุณยังต้องการร่วมมือกับบริษัทนิปปอนสตี ฉันสามารถช่วยติดต่อให้พวกคุณ เมื่อถึงเวลานั้นฉันจะช่วยคุณเจรจาเงื่อนไขความร่วมมือให้ได้มากที่สุด"

ซ่งหวั่นถิงซาบซึ้งมากๆและพูด:"ต้องขอบคุณ คุณอิโตะมากๆ..."

นางาฮิโกะอิโตะพูดอย่างจริงจัง:"คุณซ่ง คุณเย่ช่วยตระกูลอิโตะของฉันไว้มาก พูดได้ว่า ตอนนั้นถ้าไม่มีคุณเย่ช่วยเหลือ ตระกูลอิโตะของฉันคงโดนฆ่าล้างตระกูลไปแล้ว!"

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ นางาฮิโกะอิโตะถอนหายใจและพูด:"คุณเย่มีพระคุณกับพวกเรามากๆ เมื่อคุณเป็นเพื่อนของเขา ก็เหมือนคุณเป็นเพื่อนกับตระกูลอิโตะ การช่วยเหลือเพื่อน เป็นสิ่งที่พวกเราควรทำ"

หลังจากตระกูลมัตสีโมโตะโดนฆ่าล้างตระกูลเนื่องจากลักพาตัวคุณชายและคุณหนูของตระกูลซู นางาฮิโกะอิโตะมักจะรู้สึกว่าตัวเองโชคดีมากๆ

ตอนนี้ ตระกูลมัตสีโมโตะตั้งใจจะฆ่าคุณชายและคุณหนูของตระกูลซู จากนั้นก็ใส่ร้ายป้ายสีให้ตัวเอง ถ้าไม่ใช่เย่เฉิน ตระกูลที่โดนฆ่าล้าง ต้องเป็นตระกูลอิโตะอย่างแน่นอน

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่เย่เฉินเคยช่วยชีวิตอิโตะนานาโกะไว้ ดังนั้นนางาฮิโกะอิโตะให้ความเคารพกับเขามากๆ

เมื่อเห็นว่าซ่งหวั่นถิงเป็นเพื่อนของเขา แน่นอนว่าพวกเขาก็ให้เกียรติเย่เฉินและให้ความช่วยเหลือซ่งหวั่นถิง

เรื่องนี้ เย่เฉินที่อยู่ข้างๆก็มองออก

นางาฮิโกะอิโตะยกมือทำความเคารพอย่างอ่อนแรง และพูดกับเอมิอีโตะ:"เอมิ ส่งฉันกลับไปพักผ่อนที่ห้องหน่อย"

เอมิอีโตะรีบพูดทันที:"ได้ค่ะ โอนิจัง!"

โอนิจัง คือคำเรียกพี่ชายในภาษาญี่ปุ่น

สังคมญี่ปุ่นมีการแบ่งฐานะที่ชัดเจน ดังนั้น เมื่ออยู่ต้องหน้าบุคคลภายนอก เอมิอีโตะจะปฏิบัติต่อนางาฮิโกะอิโตะด้วยความเคารพ เหมือนกับลูกสาวปฏิบัติต่อพ่อ

จากนั้น เอมิอีโตะก็พูดกับเย่เฉินด้วยความรู้สึกผิด:"คุณเย่ต้องขอโทษจริงๆ ร่างกายของโอนิจังได้รับบาดเจ็บสาหัสมากๆ ร่างกายของเขาอ่อนแอมากๆ คุณหมอบอกว่าต้องให้เขาพักผ่อนมากๆ ต้องขอโทษจริงๆ..."

เย่เฉินพยักหน้าและพูด:"คุณผู้หญิงอิโตะพาคุณอิโตะกลับไปพักผ่อนเถอะ ถ้าฉันจัดการเรื่องนี้เสร็จ ฉันจะช่วยรักษาคุณอิโตะ ตอนนี้ฉันอาจจะไม่สามารถทำให้ขาที่โดนตัดไปงอกออกมาใหม่ แต่อย่างน้อยฉันสามารถทำให้ร่างกายของเขากลับมาแข็งแรงเหมือนเดิมได้ และอาจจะแข็งแรงกว่าเมื่อก่อนด้วย"