ในความคิดของซ่งหรงวี่ ฐานะของตระกูลอิโตะนั้นสูงมากจริงๆ
เพราะพวกเขาเป็นตระกูลที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น และเป็นตระกูลเดียวที่รอดพ้นจากการสู้รบกันอย่างดุเดือดของสามตระกูลใหญ่ของโตเกียว แค่ดูจากเรื่องนี้ อนาคตของตระกูลอิโตะไม่มีใครสามารถคาดการณ์ได้
ดังนั้น ซ่งหรงวี่ไม่เชื่อว่าเย่เฉินจะมีความสัมพันธ์กับตระกูลอิโตะ
ต้องเป็นเขาหรือเพื่อนของเขา ใช้เงินเพื่อเช่าเฮลิคอปเตอร์ของบริษัทแอร์อิโตะอย่างแน่นอน
ดังนั้น เขาก็เลยพาเลขาของตัวเอง เดินเข้าไปที่ลานจอดเฮลิคอปเตอร์
ข้างๆเฮลิคอปเตอร์มีหญิงสาวคนหนึ่งใส่ชุดแอร์โฮสเตสสีน้ำเงินยืนรออยู่ เมื่อเห็นพวกเขาสองคนเดินมา และมองหน้าซ่งหรงวี่และพูดอย่างสุภาพ:"คุณคงจะเป็นคุณซ่งใช่ไหม?"
ซ่งหรงวี่พยักหน้าและพูดอย่างเย่อหยิ่ง:"ใช่ ฉันเอง คุณเป็นคนที่มารับฉันใช่ไหม?"
สาวสวยยิ้มเล็กน้อยและพูด:"ใช่ค่ะ คุณซ่ง คุณเย่กับคุณหนูใหญ่ของพวกเรารอคุณอยู่ที่บ้าน เชิญคุณและผู้หญิงคนนี้ขึ้นเฮลิคอปเตอร์ได้เลย"
ซ่งหรงวี่พูดอย่างเย็นชา:"อาจารย์เย่เกรงใจมากเกินไปแล้ว อยู่ในตัวเมือง ไม่จำเป็นต้องใช้เฮลิคอปเตอร์ แค่มีรถยนต์รับส่งก็พอ?"
สาวสวยพูดเบาๆ:"คุณซ่ง คุณหนูใหญ่ของพวกเรา บอกว่าการมารับคุณ มันต้องอลังการหน่อย"
ซ่งหรงวี่ส่ายหัวและยิ้ม แอบดูถูกอยู่ในใจ:"ส่งเฮลิคอปเตอร์มาหนึ่งลำก็คิดว่าอลังการแล้วเหรอ? คุณคิดว่าฉันเป็นคนบ้านนอกที่ไม่เคยเข้าสังคมเหรอ? ตระกูลซ่งของเราเหมาะสมและคู่ควรกับเครื่องบินส่วนตัว พวกเรามีทั้งเครื่องบินส่วนตัว เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัว สิ่งเหล่านี้อยู่ในสายตาของพวกเรา มันธรรมดามากๆ"
อย่างไรก็ตาม ในเมื่อเย่เฉินส่งเฮลิคอปเตอร์มา เขาก็ไม่กล้าพูดคำดูถูกเหล่านั้นออกมา ดังนั้นเขาจึงพูดอย่างสุภาพว่า :"ถ้าเป็นอย่างนี้ ก็ต้องขอบคุณอาจารย์เย่มากๆ"
เมื่อพูดจบ เขาก็พาเลขาของตัวเอง นั่งลงในเฮลิคอปเตอร์ทันที
เฮลิคอปเตอร์ลำนี้สามารถนั่งได้อย่างน้อยยี่สิบคน แต่ตอนนี้ห้องโดยสารได้ถูกดัดแปลงเป็นห้องนอนหรูหรา ก็เหมือนกับรถบ้านสุดหรู
ซ่งหรงวี่นั่งบนโซฟาในห้องโดยสารของเฮลิคอปเตอร์ และเอ่ยปากถามสาวสวยคนนั้น:"ไม่ทราบว่าอาจารย์เย่พักอยู่ที่ไหน ห่างจากที่นี่ไกลแค่ไหน?"
พูดจบ เขาก็บ่นพึมพำในใจ:"ไม่รู้ว่าเย่เฉินคนนั้นต้องการทำอะไรกันแน่? เขาว่างมากใช่ไหม ถึงเช่าเฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่ง ทำมาเป็นอวดดี?"
ในเวลานี้ สาวสวยคนนั้นก็พูด:"คุณซ่ง เฮลิคอปเตอร์ของเรากำลังจะขึ้นบินแล้ว กรุณาสวมชุดหูฟังพร้อมไมค์ก่อน แล้วรัดเข็มขัดนิรภัยด้วย"
"ได้"
ซ่งหรงวี่พยักหน้า สวมชุดหูฟังพร้อมไมล์เสร็จ จากนั้นก็รัดเข็มขัดนิรภัย
เนื่องจากเฮลิคอปเตอร์มีเสียงรบกวนที่ดังมากๆ ถ้าจะต้องพูดคุยกันในห้องโดยสาร เป็นไปไม่ได้ที่จะได้ยินคำพูดของทั้งสองฝ่ายเลย
เพื่อแก้ไขปัญหาด้านการสื่อสารในห้องโดยสาร ดังนั้นบนเฮลิคอปเตอร์ทั้งคนขับและผู้โดยสาร ต้องสวมใส่ชุดหูฟังที่ตัดเสียงรบกวนได้ดี การใส่หูฟังไม่เพียงช่วยลดเสียงจากเครื่องยนต์เท่านั้น และยังสามารถใช้วิทยุในการสื่อสารด้วย
เมื่อเฮลิคอปเตอร์ขึ้นบินแล้ว ต้องใช้วิธีนี้ในการสื่อสาร

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...