ในเวลานี้ ใบพัดของเฮลิคอปเตอร์ค่อยๆหมุน จากนั้นก็เร่งความเร็วขึ้นเรื่อยๆ และเฮลิคอปเตอร์ก็บินขึ้นท้องฟ้าอย่างช้าๆ
ซ่งหรงวี่คิดอยู่ในใจ:"ฉันสามารถใช้โอกาสในครั้งนี้ ดูทิศทัศน์ของโตเกียวผ่านเฮลิคอปเตอร์"
ในขณะที่เขากำลังคิดอยู่ เขาได้ยินเสียงของสาวสวยคนนั้นผ่านหูฟัง เธอพูดว่า:"เบอร์สอง เบอร์สามขึ้นบินได้ เบอร์สี่ เบอร์ห้าสตาร์ทเครื่องยนต์ได้ เบอร์หกและเบอร์เจ็ดเตรียมตัวไว้!"
ซ่งหรงวี่รู้สึกงุนงง และคิดอยู่ในใจ:"อะไรคือเบอร์สอง เบอร์สาม เบอร์สี่และเบอร์ห้า? ผู้หญิงคนนี้กำลังพูดอะไรกันแน่?"
ในขณะที่เขางุนงง เลขาที่อยู่ข้างๆชี้ไปที่ดาดฟ้าของสองตึกที่อยู่ข้างๆผ่านกระจก และพูดอย่างประหลาดใจ:"ประธานซ่ง บนดาดฟ้าของสองตึกนั้น ก็มีเฮลิคอปเตอร์สองลำบินขึ้นมา และเหมือนกับเฮลิคอปเตอร์ที่พวกเรานั่งเลย!"
ซ่งหรงวี่หันไปมองและเป็นอย่างที่เธอพูดจริงๆ!
มีเฮลิคอปเตอร์สองลำที่เหมือนกัน บินขึ้นพร้อมกันจากด้านซ้ายและด้านขวา
เฮลิคอปเตอร์สองลำนี้ ไม่เพียงเป็นเฮลิคอปเตอร์รุ่นเดียวกันกับที่พวกเขานั่งอยู่ และยังเป็นรุ่นซูเปอร์พูม่าด้วย บนเฮลิคอปเตอร์ก็มีตัวอักษรที่เหมือนกัน เป็นของบริษัทแอร์ของตระกูลอิโตะ
ซ่งหรงวี่ถามสาวสวยด้วยความประหลาดใจ:"เฮลิคอปเตอร์สองลำนี้ก็เป็นของพวกคุณใช่ไหม?"
สาวสวยพยักหน้าและพูดด้วยรอยยิ้ม:"เฮลิคอปเตอร์เหล่านี้จะบินเป็นเพื่อนคุณ"
ซ่งหรงวี่อึ้งไปชั่วครู่:"อะไรคือบินเป็นเพื่อนฉัน?"
สาวสวยพูดด้วยรอยยิ้ม:"มันก็คือบินเป็นเพื่อนคุณตลอดการท่องเที่ยวพิเศษนี้ มันก็เหมือนกับรถยนต์ที่นำขบวนและอยู่ท้ายขบวน"
ซ่งหรงวี่แสดงท่าทางตกตะลึงเล็กน้อยและพูด:"เอ่อ...มันจำเป็นจริงๆเหรอ? อาจารย์เย่คงเสียเงินเยอะมากๆเลยใช่ไหม?"
สาวสวยพูดเบาๆ:"คุณวางใจ คุณเย่ไม่ต้องเสียเงินเลยสักบาท"
ขบวนของเฮลิคอปเตอร์เปลี่ยนจากสามลำ กลายเป็นห้าลำ
ในไม่ช้า เฮลิคอปเตอร์สองลำที่มีขนาดเท่ามดเล็กๆ ซ่งหรงวี่มองเห็นพวกมันค่อยๆขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ และเขาก็มองออกได้อย่างง่ายดาย ว่ามันเป็นเฮลิคอปเตอร์จริงๆ
หลังจากนั้น เฮลิคอปเตอร์สองลำก็บินขึ้นท้องฟ้า
ขบวนของเฮลิคอปเตอร์เปลี่ยนจากห้าลำกลายเป็นเจ็ดลำ
ในเวลานี้ ซ่งหรงวี่รู้สึกตกตะลึงมากๆจนหนังศีรษะชา
เขาไม่เข้าใจจริงๆ เย่เฉินกำลังทำอะไรอยู่กันแน่? แค่มารับตัวเอง ทำไมต้องอลังการแบบนี้?
ขณะคิดอยู่ เขาก็ได้ยินเสียงของสาวสวยจากชุดหูฟัง เธอพูดว่า:"บินขึ้นพร้อมกันสองลำประสิทธิภาพมันต่ำเกินไป จากนี้ไปพวกเราจะบินพร้อมกันสี่ลำ!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...