ปีนั้น ตอนที่คุณท่านซ่งกำลังเป็นวัยรุ่น กระทำการอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด
ตั้งแต่เวลานั้นเป็นต้นมา ลุงวีก็ติดตามอยู่ข้างกายของเขา เห็นกับตาว่าเขากล้าหาญที่จะฝ่าฟันอุปสรรค
ทุกครั้งตอนที่คุณท่านซ่งจะทำเรื่องใหญ่เรื่องหนึ่ง ก็จะเหมือนกันกับตอนนี้ แววตาแน่วแน่สายตาเฉียบคม
เขารีบตามหลังของคุณท่านเข้าไปในห้องหนังสือ ต่อจากนั้น หลังจากที่คุณท่านซ่งรอให้เขาปิดประตู พูดคำแรกก็ทำให้ลุงวีตกใจมาก!
“เหล่าวี เริ่มเปิดใช้ระบบตรวจตราในบ้าน ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป เฝ้าระวังทุกการเคลื่อนไหวของเทียนหมิงอย่างละเอียด!”
เมื่อลุงวีได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าท่าทางของคนทั้งคนก็ตกตะลึง!
ก่อนหน้าที่คุณท่านซ่งจะย้ายเข้ามาในคฤหาสน์แห่งนี้ ตั้งใจกำชับเขาไว้โดยเฉพาะ หาบริษัทรักษาความปลอดภัยที่ดีที่สุดในตลาด ติดตั้งระบบตรวจตราภายในคฤหาสน์ทั้งหลังอย่างเงียบๆ
คฤหาสน์ทั้งหลังของตระกูลซ่ง มีการติดตั้งระบบทั้งหมดสี่ชุด
ชุดแรกเป็นระบบรักษาความปลอดภัยของทั้งครอบครัว ใช้มาป้องกันขโมยและพวกอันธพาล;
ชุดที่สองคือระบบตรวจตราด้านนอกบ้าน ซึ่งสามารถที่จะถ่ายทุกตำแหน่งภายในและภายนอกรั่วและตำแหน่งทั้งหมดของทั้งลานบ้านได้ยี่สิบสี่ชั่วโมง;
ชุดที่สามคือระบบหนีภัยฉุกเฉิน ถ้าเกิดภัยธรรมชาติขึ้น หรือว่าตอนที่มีอันตรายอย่างกะทันหัน เจ้าของจะใช้เพื่อหลบหนี
ระบบสามชุดนี้ คนของตระกูลซ่งก็รู้กันดีเป็นอย่างมาก แต่ทว่า ระบบตรวจตราภายในชุดที่สี่ ทั้งบ้านมีเพียงสองคนเท่านั้นที่รู้ คนหนึ่งคือคุณท่านซ่ง และอีกคนหนึ่งคือลุงวี
ระบบที่สี่นี้ เป็นระบบตรวจตราภายใน
คุณท่านซ่งพยักหน้าด้วยสีหน้าหนักใจ: “เหล่าวี นายกับฉันคบหากันมาหลายปีขนาดนี้ ดังนั้นถ้าตอนที่บ้านหลังนี้เกิดปัญหา นายก็เป็นคนที่ฉันไว้ใจมากที่สุด ดังนั้นเรื่องนี้ฉันก็จะไม่ปิดบังนาย ก่อนหน้าที่เทียนหมิงจะมา อาจารย์เย่เพิ่งจะโทรหาฉัน เขาบอกว่าเทียนหมิงและหรงวี่ทำร้ายหวั่นถิง ยังบอกอีกว่าพวกเขาสองพ่อลูกต้องการจะวางยาฉันทำให้ฉันกลายเป็นโรคอัลไซเมอร์!”
“อะไรนะ?!”
ลุงวีตกตะลึงจนตาค้างพูดว่า: “นี่…นี่…คุณท่าน…คุณ…คุณไม่ได้กำลังล้อผมเล่นใช่มั้ย?!”
คุณท่านซ่งพูดอย่างจริงจังว่า: “เรื่องแบบนี้จะล้อเล่นได้ยังไงกัน? หากไม่ใช่อาจารย์เย่บอกกับฉัน ตีฉันให้ตายก็ไม่มีทางเชื่อ”
ลุงวีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง พยักหน้าอย่างเคร่งขรึม และพูดอย่างจริงจังว่า: “อาจารย์เย่ไม่ใช่คนธรรมดา หากเขาพูดแบบนี้ ต้องมีเหตุผลของเขาอย่างแน่นอน เรื่องนี้ คุณต้องให้ความสำคัญขึ้นมาจริงๆแล้ว! และต้องป้องกันอย่างเข้มงวด!”
คุณท่านซ่งถอนหายใจพูดว่า: “คำพูดนี้มาจากปากของอาจารย์เย่ ฉันก็ย่อมต้องให้ความสำคัญเป็นอย่างมาก ดังนั้นถึงได้เริ่มใช้งานระบบตรวจตราชุดนี้ ดูว่าตอนที่เทียนหมิงไม่ได้อยู่ตรงหน้าของฉัน กำลังทำอะไรอยู่พูดอะไรบ้าง!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...