เย่เฉินมองไปที่วาตานาเบะ ชินอิจิที่ใบหน้าที่ตื่นเต้นกับใจจดใจจ่อ นิ้วแตะไปที่บนโต๊ะเบาๆสองที และพูดด้วยรอยยิ้ม: “คุณวาตานาเบะ ผมเย่เฉิน ไม่เคยพูดอะไรที่ไม่มีความมั่นใจ ถ้าหากผมรักษาคุณไม่ได้ ก็ไม่มีทางพูดออกอย่างแน่นอน”
วาตานาเบะ ชินอิจิตื่นเต้นอย่างไม่มีอะไรเทียบได้ในทันที และอ้าปากพูดว่า: “คุณเย่! ถ้าหากคุณสามารถที่จะรักษาผมได้จริงๆ ไม่ว่าจะเงื่อนไขอะไร ผมก็สามารถรับปากได้”
สำหรับวาตานาเบะ ชินอิจิ แม้ว่าเขาจะไม่ได้มีเงินมากเท่านางาฮิโกะ อิโตะขนาดนั้น แต่ก็ถือว่าเป็นหนึ่งในเศรษฐีชั้นนำของประเทศญี่ปุ่น
หลังจากที่มีเงินมากขนาดนี้แล้ว การหาเงินได้ก็ไม่ใช่แรงบันดาลใจแรกในชีวิตของเขาไปนานแล้ว
แรงบันดาลใจแรกของเขา ก็คือเพลิดเพลินกับชีวิต
แต่การประชดประชันคือ เมื่อเป็นเรื่องของการมีเพลิดเพลินของชีวิต กลับสูญเสียความเพลิดเพลินของชีวิตในร่างกายไป
ผู้ชายคนหนึ่ง ร่ำรวยมีอำนาจมีตำแหน่ง กลับดันสูญเสียสมรรถภาพทางกายทางด้านนั้นไป ความเจ็บปวดแบบนี้ สำหรับวาตานาเบะ ชินอิจิ เป็นภาระหนักหนาสาหัสที่เหลือทนในชีวิต
แต่ทว่า โรคที่ไม่กล้าบอกใครแบบนี้ มักจะไม่เกี่ยวอะไรกับเงินมากเงินน้อยอะไรทั้งนั้น ไม่ว่าเขาจะรวยแค่ไหน ทางด้านนั้นไม่สามารถใช้งานก็ยังไม่สามารถใช้งานได้ เทพเซียนก็ช่วยเขาไม่ได้
ในเวลานี้เย่เฉินมองไปที่วาตานาเบะ ชินอิจิ ยิ้มอย่างสงบ ชี้ไปที่นางาฮิโกะ อิโตะ: “คุณวาตานาเบะ เห็นแก่หน้าของคุณอิโตะ รวมทั้งเห็นแก่เมื่อกี้นี้ที่คุณรับปากการร่วมลงทุนกับคุณซ่ง ผมสามารถที่จะรักษาโรคที่ไม่กล้าบอกใครของคุณได้ แต่ว่าผมยังมีเรื่องอย่างหนึ่งที่จะขอ…”
วาตานาเบะ ชินอิจิตื่นเต้นเป็นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด: “มีคำขออะไรคุณบอกมาก็พอ!”
เย่เฉินอือคำหนึ่ง และพูดว่า: “ก็คือเงื่อนไขของการร่วมลงทุนของคุณและคุณซ่ง ทำหลีกทางให้เพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย”
วาตานาเบะ ชินอิจิพยักหน้ารัวๆ แทบรอไม่ไหวที่จะพูดว่า: “หลีกทางให้ยังไง คุณมาตัดสินใจ!”
เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม: “แบบนี้ พวกคุณทั้งสองฝ่ายลงทุนตามสัดส่วนห้าสิบกับห้าสิบ แต่แบ่งสันถือหุ้นตามหกสิบกับสี่สิบ นั่นก็คือ ซ่งซื่อกรุ๊ปของคุณซ่ง จะมีกรรมสิทธิ์ถือหุ้นของบริษัทร่วมลงทุนหกสิบเปอร์เซ็นต์ เรื่องนี้ คุณมีปัญหามั้ย?”
เมื่อเย่เฉินพูดคำนี้ออกมา นางาฮิโกะ อิโตะก็นิ่งอึ้ง คิดในใจของเขา: “เย่เฉินคนนี้ก็โหดเกินไปแล้วนะ? คนคนนี้ก็โหดขนาดนี้มาโดยตลอดเหรอ? เอ่ยปากก็คือลงทุนห้าสิบกับห้าสิบแบ่งหุ้นสี่สิบกับหกสิบ เอาหุ้นสิบเปอร์เซ็นต์ของคนอื่นไปในทันที…”
พูดแล้ว เขาก็มองไปทางนางาฮิโกะ อิโตะ และเอ่ยปากพูดว่า: “ครั้งนี้คุณอิโตะก็ช่วยผมและคุณซ่งไม่น้อย ก่อนหน้านี้ผมเคยบอกแล้ว ก่อนหน้าที่จะไปต้องช่วยคุณปรับความสมดุลของร่างกายให้หาย ดังนั้นครั้งนี้คุณก็เข้ารับการรักษาพร้อมกันกับคุณวาตานาเบะ”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของนางาฮิโกะ อิโตะ ในใจก็ตื่นเต้นจนใจเต้นแรงเป็นอย่างมากในทันที
เขาแอบคิดในใจว่า: “จากการเปลี่ยนแปลงก่อนและหลังลูกสาวอิโตะ นานาโกะ ก็สามารถที่จะมองพลังวิเศษของเย่เฉินออก!”
“ตอนนั้นที่ลูกสาวได้รับบาดเจ็บ นั่นเป็นหมอชั้นนำทั้งหมดต่างก็หมดหนทาง แต่คาดไม่ถึงว่า จะถูกเย่เฉินรักษาหายได้!”
“ขนาดอาการของลูกสาวบาดเจ็บสาหัสขนาดนั้นก็สามารถรักษาหายได้ งั้นเย่เฉินรักษาสภาพร่างกายที่อ่อนแอนี้ ก็ง่ายดายไม่ใช้แรงไม่ใช่เหรอ?”
เมื่อคิดถึงนี้ เขารีบเอ่ยปากพูดว่า: “คุณเย่ งั้นก็ขอบคุณมากจริงๆ!”
เย่เฉินยิ้มอย่าไม่ใส่ใจ และเอ่ยปากพูดว่า: “พวกคุณรอสักครู่ ผมไปเตรียมยา”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...