ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2043
เย่เฉินในตอนนี้ไม่มีแววความหวาดกลัวเลยสักนิด
ไม่ว่าจะเป็นตระกูลเย่ หรือตระกูลซู ก็ไม่สามารถทำให้เขาเกรงกลัวได้ทั้งนั้น
จากความเก่งกาจของเขา ต่อให้ท่ามกลางผู้คนนับหมื่นจะยังมีคนที่เหนือกว่าซูเฉิงเฟิงและซูโส่วเต้า ก็ไม่เกินความสามารถของเขาหรอก
เหตุผลที่ยังไม่รีบสำเร็จโทษตระกูลซู เพราะอยากรอจังหวะเวลา บดขยี้ศักดิ์ศรีของตระกูลซูให้แหลกละเอียด
ไม่ใช่แค่ต้องเก่งกาจกว่าตระกูลซู แต่ต้องมีอำนาจทางด้านอุตสาหกรรมเหนือกว่าตระกูลซูด้วย ถึงจะสามารถทำให้ตระกูลซูยอมคุกเข่าแทบเท้าได้อย่างแท้จริง
แต่ว่า ซูรั่วหลีกลับไม่รู้ถึงระดับความคิดที่ลุ่มลึกของเย่เฉินเลยสักนิด
เธอรู้สึกแค่ว่า ความเก่งกาจของผู้ชายคนนี้น่ากลัวจนผิดปกติ!
แต่ว่า ถึงจะเป็นอย่างนั้น เขาก็ไม่มีทางสู้ทั่วทั้งตระกูลซูได้หรอก!
แต่ในใจของซูรั่วหลีรู้ดี พูดอะไรไปตอนนี้ก็คงไม่มีความหมาย เวลานี้สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ ตัวเธอจะสามารถหลุดพ้นเงื้อมมือผู้ชายน่ากลัวคนนี้ไปได้ยังไง!
ซูรั่วหลีไม่ได้กลัวตาย
แต่ว่า เมื่อเธอนึกถึงเรื่องที่ผู้เป็นพ่อทุ่มเททั้งแรงเงิน แรงกาย แรงคนเพื่อช่วยชีวิตตัวเอง ความอยากเอาตัวรอดภายในใจก็พลันพุ่งถึงขีดสุด
ดังนั้น เธอจึงมองมาที่เย่เฉิน แล้วเอ่ยพูดว่า “ถ้านายปล่อยฉันไป ความบาดหมางระหว่างเราก่อนหน้านี้จะถือว่าหายกันทั้งหมด！ไม่อย่างนั้น คนของตระกูลซูต้องไม่ปล่อยนายเอาไว้แน่！”
จากนั้น เธอก็มองมาที่เย่เฉิน เอ่ยพูดอย่างจริงจังว่า “ในเมื่อฉันสู้ไม่ได้ อยากจะฆ่าจะแกงยังไงก็แล้วแต่นายแล้วกัน！”
เย่เฉินยิ้มออกมานิ่งๆ “เธอสบายใจได้ ฉันไม่ฆ่าเธอหรอก”
“อะไรนะ?！” ซูรั่วหลีอุทานอย่างประหลาดใจ “นายจะไม่ฆ่าฉัน?！”
เย่เฉินพยักหน้า “เธอมีโทษประหารชีวิตติดตัว แถมตอนนี้ยังหนีคดีอีก ฉันแค่ส่งเธอให้สำนักงานอัยการญี่ปุ่น พวกเขาก็จะตัดสินโทษประหารชีวิตเธอเอง”
พูดมาถึงตรงนี้ จู่ๆเย่เฉินก็ขมวดคิ้วขึ้นมา จากนั้นก็มองมาที่ซูรั่วหลีด้วยสายตาเยือกเย็น
เขามองประเมินซูรั่วหลีขึ้นๆลงๆ จากนั้นก็เอ่ยพูดว่า “สำนักงานอัยการญี่ปุ่นแค้นเธอฝังหุ่น ในสถานการณ์อย่างนี้ถ้าตระกูลซูอยากช่วยเธอก็คงต้องใช้เงินไม่ใช่น้อยๆเลยล่ะว่าไหม?”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...