ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2051
ในวินาทีนี้กัปตันเรือคิดแค่อยากมีชีวิตรอด ดังนั้นจึงเอ่ยถามเย่เฉินอย่างตะกุกตะกักว่า “คุณครับ ถ้าผมทำตามที่บอก คุณจะไว้ชีวิตผมไหมครับ?”
เย่เฉินพยักหน้า เอ่ยรับปากว่า “ขอแค่นายให้ความร่วมมือแต่โดยดี ฉันก็จะไว้ชีวิตนาย พอถึงตอนนั้นอาจจะให้สถานะนาย เพื่อให้นายไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ก็ได้”
เมื่ออีกฝ่ายได้ยินแบบนี้ ก็รีบเอ่ยพูดอย่างปลื้มปีติว่า “ถ้คุณพูดมาอย่างนี้ ผมจะเชื่อฟังคุณทุกอย่าง!”
เย่เฉินเอ่ยพูดอย่างพอใจว่า “ดี งั้นนายก็จัดการทุกอย่างตามที่ฉันสั่งซะ!”
ขณะที่พูด เย่เฉินก็หยุดคิดอยู่สักพัก จากนั้นก็พูดขึ้นมาอีกว่า “ในเมื่อไอ้หมาแก่ซูเฉิงเฟิงสร้างแผนฉุกเฉินอะไรนี่ขึ้นมา ก็บอกเขาไปซะ ว่าซูรั่วหลีถูกฆ่าตายเพราะแผนฉุกเฉินของเขา”
จากนั้น เขาก็กระซิบอะไรบางอย่างข้างหูของอีกฝ่าย
หลังจากที่ฟังจบ กัปตันเรือก็พยักหน้า พร้อมกับยกวิทยุดาวเทียมขึ้น ดึงสายอากาศยาวๆออกมาเพื่อกดโทรหาซูเฉิงเฟิง
ขณะเดียวกัน อีกด้านที่เย่นจิง ซูเฉิงเฟิงก็กำลังรอความคืบหน้าจากเขา
ทันทีที่รับสาย ซูเฉิงเฟิงก็รีบเอ่ยถามขึ้นมาทันทีว่า “สถานการณ์ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?”
เมื่อสักครู่ หลังจากที่ซูรั่วหลีถูกเย่เฉินคุมตัว กัปตันเรือก็ต่อสายมารายงานสถานการณ์แล้วครั้งหนึ่ง ดังนั้นคุณท่านใหญ่ซูในตอนนี้จึงกังวลเป็นอย่างมากว่าสถานการณ์มันจะพลิกเปลี่ยน
กัปตันเรือเอ่ยพูดตามที่เย่เฉินออกคำสั่งมา “คุณท่าน เมื่อครู่คุณหนูรั่วหลีถูกเหล่าสวียิงลูกดอกหน้าไม้ทะลุหัวใจ ตอนนี้ตายไปแล้วครับ.....”
ซูเฉิงเฟิงถามต่อ “แน่ใจนะว่าซูรั่วหลีตายแล้วจริงๆ?”
ซูเฉิงเฟิงตะคอกออกมาอย่างกรุ่นโกรธว่า “ฉันทำข้อตกลงกับทางญี่ปุ่นไว้ตั้งแต่แรก ทุกอย่างที่ทำลงไปในคืนนี้ไม่ใช่เพื่อช่วยให้ซูรั่วหลีหนีออกมาได้ แต่เป็นเพียงแค่การจัดฉากเท่านั้น! ไม่ว่าซูรั่วหลีจะยังมีชีวิตหรือตายไปแล้ว ก็ต้องจับตัวเธอกลับไปตามที่พวกเขามอบหมายเอาไว้!”
ซูเฉิงเฟิงพูดขึ้นมาอีกว่า “แกต้องหาศพของซูรั่วหลีให้เจอ แล้วนำไปมอบให้คนญี่ปุ่นตามสถานที่ที่ตกลงกันเอาไว้! ถ้าแกทำเสียเรื่อง ฉันเอาแกตายแน่!”
ในตอนที่ได้ยินคำพูดนี้ ซูรั่วหลีก็สะท้านราวถูกฟ้าผ่า！
ไม่เพียงแค่หน้าซีดขาว แต่น้ำตายังไหลออกมาเป็นเส้นตรงอีกด้วย
เธอไม่เคยคิดไม่เคยฝันเลยว่า ปู่แท้ๆของเธอ จะอยากได้ชีวิตของเธอขนาดนี้!
เมื่อกี้ถ้าไม่ได้ผู้ชายตรงหน้า ป่านนี้เธอคงดับสลายไปเพราะลูกดอกอาบยาพิษนั่นแล้ว!
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...