ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2054
ลูกเรือของนางาฮิโกะ อิโตะรีบทำตามคำสั่ง
ในตอนนี้เอง ซ่งหวั่นถิงก็เดินขึ้นมาบนดาดฟ้าเรือ เอ่ยถามเย่เฉินอย่างประหลาดใจว่า “อาจารย์เย่ คนพวกนี้พุ่งเป้ามาที่ฉันเหรอ?”
เย่เฉินส่ายหน้า “ไม่ใช่ พวกเขาพุ่งเป้ามาที่ฉันต่างหาก”
เมื่อซ่งหวั่นถิงเห็นซูรั่วหลีมีลูกดอกหน้าไม้ปักอยู่บนขา ก็ยิ่งตกใจมากกว่าเดิม รีบเอ่ยถามเขาว่า “อาจารย์เย่ ผู้หญิงคนนี้....”
เย่เฉินมองซูรั่วหลี แล้วยิ้มออกมาเล็กน้อย “สาวน้อยคนนี้ ก่อนหน้านี้คือศัตรู แต่ว่าตอนนี้น่าจะไม่ใช่แล้วล่ะ”
พูดจบ เขาก็ตีคิ้วใส่ซูรั่วหลี พูดยิ้มๆขึ้นมาว่า “สาวน้อย ฉันพูดถูกไหม?”
ซูรั่วหลีรู้สึกทั้งโกรธทั้งอาย
แม้ว่าเธอจะได้เห็นธาตุแท้ของคนตระกูลซู แม้ว่าเย่เฉินจะช่วยชีวิตเธอเอาไว้ แต่กระนั้นเธอก็ยังไม่ได้รู้สึกดีอะไรกับเย่เฉินขึ้นมาเลยสักนิด
เพราะถึงยังไง ตอนนั้นเย่เฉินก็เป็นคนส่งข่าวให้กองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินญี่ปุ่นจับเธอและพรรคพวก
อีกอย่างในบรรดาพรรคพวกของเธอ มีหลายคนที่เหมือนกับเธอ ทั้งหมดล้วนแล้วแต่เป็นคนของตระกูลเหอ บางคนเป็นถึงลูกศิษย์และคนใกล้ชิดของเธอด้วยซ้ำ
แต่ถึงจะไม่ได้รู้สึกดีอะไรกับเย่เฉิน ทว่าความโกรธเกลียดที่เธอมีต่อเขา ก็ค่อยๆลดลงไปตามความจริงที่ปรากฏ
ดังนั้น เธอจึงไม่รู้ว่าควรตอบคำถามของเย่เฉินยังไงขึ้นมาชั่วขณะ ทำได้เพียงหันหน้าไปอีกทางอย่างหัวแข็ง
“เมื่อกี้ ตอนที่กัปตันเรือคนนั้นโทรไปหาซูเฉิงเฟิง ก็บอกเขาไปแล้วด้วยว่าฉันตายแล้ว ถ้าหากฉันกลับไป แล้วถูกคนของตระกูลซูรู้เข้าล่ะก็ คนของตระกูลซูต้องรู้แน่ๆว่ากัปตันเรือคนนั้นโกหกพวกเขา....”
“พวกเขาก็จะรู้ว่า แผนชั่วร้ายของพวกเขาถูกเปิดเผยออกมาหมดแล้ว!”
“พอถึงตอนนั้น พวกเขาก็จะคิดหาทุกวิถีทางเพื่อฆ่าฉันอีกครั้ง....”
“ตอนนี้ โอกาสเดียวของฉัน คือตามผู้ชายคนนี้กลับไปที่เมืองจินหลิง.....”
“ความสามารถของเขาเก่งกาจถึงขนาดนี้ พอมาคิดดูแล้วต้องมีวิธีพาฉันกลับไปอย่างไม่มีใครรู้แน่ๆ อีกอย่างต้องสามารถปิดบังตระกูลซูได้อย่างแน่นอน.....”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...