ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2057

การต่อสู้ของประเทศจีนได้มีการศึกษาเรื่องการสะสม การหมุนเวียนและการใช้พลังในมาตั้งแต่สมัยโบราณ สิ่งที่เรียกว่าแปดเส้มลมปราณพิเศษ ชี่เฉินตันเถียน โคจรมหาจักรวาล รวมไปถึงโคจรจุลจักรวาล ล้วนแล้วแต่อยู่ในทฤษฎีนี้ทั้งนั้น

ทฤษฎีของปราณทิพย์มีความใกล้เคียงกับพลังใน แต่ที่แตกต่างที่สุดก็คือ นอกจากปราณทิพย์จะสามารถสะสม หมุนหวียนและใช้งานในร่างกายของใครของมันได้แล้ว ยังสามารถปล่อยออกมาข้างนอกได้อีกด้วย

ต่อให้พลังในจะแข็งแกร่งมากแค่ไหน ก็ทำได้เพียงอาศัยอยู่ในร่างกายของคนคนนั้น ผู้ยอดฝีมือพลังในเก่งๆ สามารถล้มวัวที่มีน้ำหนักมากๆได้เพียงแค่หมัดเดียว หรืออาจจะถึงขั้นล้มช้างได้เลยด้วยซ้ำ

แต่ถึงจะอย่างนั้น ก็ไม่สามารถฆ่าหนูในที่โล่งได้

เหตุผลก็คือ พลังในไม่สามารถปล่อยออกมาข้างนอกได้

พูดกันตามตรง จริงๆแล้วพลังในก็ถือเป็นปรานทิพย์ในแบบฉบับขั้นเริ่มต้น

อีกอย่างปราณทิพย์ยังเหนือกว่าพลังในอยู่มากโข

ความแตกต่างของทั้งสองอย่าง ก็เหมือนลิงกับมนุษย์

แม้ว่าDNAของลิงกับมนุษย์จะมีความคล้ายคลึงกันถึง99% แต่ว่าระหว่างทั้งสองอย่างก็ยังคงแตกต่างราวกับฟ้ากับเหว

ต่อให้ลิงชิมแปนซีจะฉลาดมากแค่ไหน ก็ไม่สามารถกลายมาเป็นมนุษย์ได้

ระหว่างทั้งสองอย่าง มีช่องว่างที่ไม่อาจก้าวข้ามได้

ในบรรดาผู้ที่มีทักษะต่อสู้ที่สามารถควบคุมลมปราณได้มีอย่างน้อยหลักหมื่น

“แต่ว่า....แต่ว่าตรงตำแหน่งนี้ มันใกล้กับจุดลับมากเกินไป....”

เมื่อเย่เฉินเห็นซูรั่วหลีมีท่าทางอายๆ ความคิดแรกที่โผล่เข้ามาในหัวก็คือ “หรือจะให้เธอทำแผลเอง นักฆ่าที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นพิเศษอย่างเธอ ก็คงจะชำนาญเรื่องการทำแผลอยู่หรอกมั้ง”

เพียงแต่ว่า อีกความคิดหนึ่งก็ผุดตามมา “อารมณ์ของผู้หญิงคนนี้ รุนแรงเหมือนม้าที่ยังไม่ถูกปราบพยศ ทั้งยังร้ายกาจ อำมหิต ถ้าต้องการให้คนแบบนี้ยอมเชื่อฟังแต่โดยดี ก็ต้องทำลายศักดิ์ศรีเธอทิ้งก่อนเป็นอันดับแรก!”

คิดมาถึงตรงนี้ เย่เฉินก็เอ่ยพูดด้วยสีหน้าเย็นชาว่า “มานี่ ฉันจะพาเธอไปนั่งบนเก้าอี้ แล้วเดี๋ยวจะได้ช่วยทำแผลให้”

ซูรั่วหลีเอ่ยพูดอย่างอ้อมแอ้มว่า “เอ่อ...ฉันทำเองดีกว่า...รบกวนหาคีม แล้วก็น้ำยากับอุปกรณ์ทำแผลมาให้ฉันก็พอแล้ว....”

เย่เฉินเอ่ยพูดด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ว่า “เธอจะทำเองก็ได้นะ แต่ว่าช่วงต้นขามีเส้นเลือดเยอะ ตอนที่ดึงลูกดอกหน้าไม้ออกมา คงมีเลือดไหลออกมาเยอะแน่ๆ ซึ่งแผลอาจจะลามไปถึงเส้นชีพจร ถ้าหากเธอผลีผลามดึงลูกดอกออกมาจนแผลเปิด แบบนั้นก็จะยิ่งอันตราย อีกอย่างถ้าแผลลามไปถึงเส้นประสาท โชคไม่ดีเข้าหน่อยก็อาจจะพิการได้”