ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2063
เหตุผลที่เย่เฉินช่วยซูรั่วหลี ก็เพราะเขาเห็นว่าตระกูลซูคิดจะลอบฆ่าเธอ จึงอาศัยหลักการที่ว่า “ศัตรูของศัตรูคือมิตร” ดังนั้นจึงตัดสินใจช่วยเธอเอาไว้
ขอแค่ในใจของซูรั่วหลีเริ่มแบ่งเส้นกั้นตระกูลซูออกไป แบบนั้นก็สามารถกลายมาเป็นตัวช่วยในการล้างแค้นตระกูลซูของเย่เฉินได้
ถ้าหากเอาอยู่และสามารถทำให้ซูรั่วหลีกลายมาเป็นลูกน้องของตัวเองได้ ในความคิดของเย่เฉินมันเป็นไปได้แน่นอน
ถ้าอยากเอาใครสักคนมาเป็นพวกของตัวเอง สิ่งที่สำคัญที่สุดคือทำให้อีกฝ่ายรู้สึกว่าติดหนี้บุญคุณเขาก่อน
บนโลกใบนี้ ไม่มีบุญคุณไหนยิ่งใหญ่ไปกว่าการช่วยชีวิตอีกแล้วล่ะ
แผนของเย่เฉินในตอนนี้คือพาซูรั่วหลีกลับไปที่เมืองจินหลิงก่อน และซ่อนเธอเอาไว้
จากนั้นก็คอยสังเกตเงียบๆ ดูว่าต่อไปตระกูลซูคิดจะทำอะไร
ส่วนเรื่องร่วมมือกับซูรั่วหลีแก้แค้นตระกูลซู ไม่ค่อยรีบเท่าไหร่ เย่เฉินชอบวางแผนก่อนแล้วค่อยลงมือทำ ไม่ลงมือก็แล้วไป แต่ถ้าลงมือเมื่อไหร่จะไม่ใช่แค่กระชากหน้ากากตระกูลซูแล้วถือว่าหายกัน อย่างน้อย ก็ต้องเล้นให้ถึงชีวิตถึงจะสามารถพูดได้เต็มปากว่าเรื่องทุกอย่างจบลง
ต่อมา เย่เฉินก็ทำแผลให้ซูรั่วหลีเสร็จ
หลังจากที่พันแผลให้อย่างคล่องแคล่ว เย่เฉินก็พูดกับซูรั่วหลีว่า “เอาล่ะ ทำแผลเสร็จแล้ว เรือของเรายังต้องแล่นอยู่ในทะเลหลวงอีกสามสิบชั่วโมง ดังนั้นเธอพักผ่อนอยู่ในห้องนี้ดีๆล่ะ อยากได้อะไรก็เรียกลูกเรือเอาแล้วกัน”
ซูรั่วหลีพยักหน้าเบาๆ เอ่ยพูดขอบคุณว่า “ขอบคุณนะคุณชายเย่....”
เย่เฉินโบกมือ “เรื่องเล็กน้อยไม่ต้องเกรงใจหรอก”
พูดจบ เย่เฉินก็วางขาข้างซ้ายของเธอลงอย่างระมัดระวัง เอ่ยพูดว่า “เธอพักผ่อนเถอะ ฉันจะไปแล้ว”
ซูรั่วหลีรีบเอ่ยพูดว่า “คุณชายเย่ ให้ฉันไปส่ง...”
ไม่ใช่แค่เพราะว่าความสามารถที่แกร่งกล้าของเขา ขณะเดียวกันก็เพราะว่าตัวตนของเขาไม่ธรรมดา
ในความคิดของซูรั่วหลี ความสามารถของเย่เฉินหลักแหลมเป็นอย่างมาก อีกอย่างยังเป็นคุณชายตระกูลเย่ และเป็นลูกชายของเย่ฉางอิง คู่ควรที่จะถูกเธอเรียกว่าคุณชายเย่
...
ในเวลาเดียวกัน
เรือที่เย่เฉินโดยสารมาก็แล่นออกจากน่านน้ำของญี่ปุ่น ตรงเข้าไปในน่านน้ำของทะเลหลวง
อีกด้านหนึ่ง กองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินญี่ปุ่นก็มาถึงสถานที่นัดหมาย เฝ้ารอการมาถึงของเรือตระกูลซู
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...