ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2079
หลังจากที่เลขาสาวพูดจบ ก็มีเสียงปรบมือดังสนั่นจากผู้ชม
สมาชิกคณะกรรมการสิบกว่าคนของซ่งซื่อกรุ๊ป เข้ามาทางประตูด้านข้างอย่างต่อเนื่อง
คนเหล่านั้นที่เดินอยู่ด้านหน้า เย่เฉินไม่รู้จัก ตลอดจนถึงสองคนสุดท้าย ถึงเป็นซ่งหรงวี่ และซ่งเทียนหมิงพ่อของเขา
แม้ว่าซ่งเทียนหมิงจะเป็นคนสุดท้ายที่เข้าสู่ในงาน แต่ว่าตำแหน่งตรงกลางบนโพเดียม แต่กลับเว้นไว้ให้เขามาโดยตลอด
หลังจากที่เขาขึ้นเวทีแล้ว ก็นั่งอยู่ที่ตำแหน่งตรงกลางในทันที
ทันทีที่นั่งลง เขาก็เห็นเย่เฉินอยู่ในที่นั่งวีไอพีแถวแรก
เมื่อเห็นเย่เฉิน ในใจซ่งเทียนหมิงเหมือนกันกับซ่งหรงวี่ ค่อนข้างประหม่า
ซึ่งเรียกได้ว่าคนที่ทำผิดแล้วคอยระแวงกลัวผู้อื่นจะรู้ เขาก็กังวลเป็นอย่างมากว่าวันหนึ่งแผนการชั่วร้ายที่ตัวเองทำจะถูกเปิดโปง
เขาเกรงกลัวเย่เฉินเป็นพิเศษ เพราะว่าเย่เฉินกลายเป็นภัยพิบัติแอบแฝงที่ใหญ่ที่สุดในใจของเขาแล้ว
ถ้าหากวันหนึ่ง เรื่องราวของเขาถูกเปิดเผย เขาถึงขนาดไม่กลัวตำรวจมาหาถึงที่ หวาดกลัวว่าเย่เฉินจะมาคิดบัญชีกับตัวเองอย่างเดียว
ซ่งเทียนหมิงชะงัก ภาพวาดเปลี่ยนไป และพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า: “แต่ทว่า สำหรับมูลค่าตามราคาตลาดเกินแสนล้านหยวนของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ พวกเราไม่สามารถที่จะตกอยู่ในสภาพปราศจากผู้นำ ก่อนหน้าที่คุณซ่งหวั่นถิงยังไม่กลับมาอย่างปลอดภัย พวกเราต้องรับประกันดำเนินงานปกติของซ่งซื่อกรุ๊ป ดังนั้น คณะกรรมการของพวกเรา เรียกประชุมคณะกรรมการช่วงเช้าในวันนี้…”
เมื่อทุกคนข้างล่างเวทีได้ยินสิ่งนี้ ทยอยตั้งใจฟังและรอฟังเนื้อหาต่อไปด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง
เพราะว่านี่ถึงเป็นสิ่งสำคัญที่สุดที่ทุกคนให้ความสนใจ
ในเวลานี้ซ่งเทียนหมิงกระแอม และประกาศด้วยความจริงจังเป็นอย่างมากว่า: “หลังจากที่คณะกรรมการหารือลงคะแนนเสียงกัน ซ่งหวั่นถิงจะถูกถอดออกจากตำแหน่งประธานซ่งซื่อกรุ๊ปชั่วคราว ในขณะเดียวโดยผ่านการลงคะแนนด้วยระบบชื่อจริง ผมคนเดียวในคณะกรรมการทั้งสิบเจ็ดคน ได้รับสิบเจ็ดคะแนน ดังนั้นตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป มีผมมารับช่วงต่อในตำแหน่งประธานซ่งซื่อกรุ๊ปอย่างเป็นทางการ!”
ทุกคนรอประโยคนี้อยู่ แม้ว่าพวกเขาจะคาดเดาได้ว่าซ่งซื่อกรุ๊ปน่าจะประกาศประธานคนใหม่ในวันนี้ แต่เรื่องนี้ต้องพูดออกมาจากปากของประธานซ่งซื่อกรุ๊ปถึงจะเป็นข้อพิสูจน์ที่หักล้างไม่ได้
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...