เมื่อวินาทีที่เห็นฮาชิโมโตะ ชินคิจินั้น ซ่งเทียนหมิงกับซ่งหรงวี่สองคนพ่อลูกแทบจะตกใจจนขาทั้งสองอ่อนลงในทันที
ในเวลานี้ สองคนพ่อลูกต่างก็รู้ตัวว่า อันที่จริงแล้วแผนการชั่วร้ายของพวกเขานั้นถูกเปิดโปงมาตั้งนานแล้ว
ไม่อย่างนั้น เย่เฉินไม่มีทางเงียบไร้เสียง ในเวลาเดียวกันก็พาซ่งหวั่นถิงกลับมา และยังพาฮาชิโมโตะ ชินคิจิกลับมาด้วย
เรื่องที่ซ่งหวั่นถิงถูกฆาตกรรมอยู่ในประเทศญี่ปุ่น ทั้งหมดก็เป็นเรื่องราวสกปรกที่สองคนพ่อลูกทำร่วมกับฮาชิโมโตะ ชินคิจิเป็นการส่วนตัว
ซ่งเทียนหมิงและซ่งหรงวี่พ่อลูกคู่นี้ ต้องการฆ่าซ่งหวั่นถิงที่จะมาสืบทอดทั้งตระกูลซ่งให้ตาย
และฮาชิโมโตะ ชินคิจิ ถือโอกาสผ่านการร่วมลงทุนกับสองคนพ่อลูก ได้รับผลประโยชน์ส่วนตัวที่มากยิ่งขึ้น
ค่าตอบแทนหลายร้อยล้านดอลลาร์ รวมทั้งหุ้นอย่างน้อยสิบเปอร์เซ็นต์ ก็เพียงพอผลักดันให้ฮาชิโมโตะ ชินคิจิเสี่ยงอันตรายเพราะเข้าตาจน
ก่อนหน้าที่ฮาชิโมโตะ ชินคิจิจะปรากฏตัว สองคนพ่อลูกก็คิดว่าเขาเป็นเกราะกำบังไฟให้กับตัวเองมาโดยตลอด
ในความคิดของพวกเขา ตราบใดที่ฮาชิโมโตะ ชินคิจิไม่ได้ทำให้เรื่องราวลุกลามมาถึงบนตัว พวกเขาสองคนพ่อลูกก็ปลอดภัยอย่างแน่นอน
แต่พวกเขาฝันก็คาดไม่ถึงว่า เย่เฉินจะเอาเกราะกำบังไฟนี้ ย้ายจากประเทศญี่ปุ่นมาถึงตรงหน้าตัวเองทั้งเป็น!
ในเวลานี้ สองพ่อลูกตระกูลซ่งไม่กล้าพูดอะไร แต่คณะกรรมการคนอื่นจำฮาชิโมโตะ ชินคิจิได้ และอดไม่ได้ที่จะถามว่า: “นี่…นี่ฮาชิโมโตะ ชินคิจิรองประธานของบริษัทนิปปอนสตีไม่ใช่หรอกเหรอ?! ซ่งหวั่นถิง คุณ…คุณลักพาตัวฮาชิโมโตะ ชินคิจิมาถึงเมืองจินหลิงได้อย่างไร?!”
ฮาชิโมโตะ ชินคิจิพูดอย่างสั่นเทาว่า: “คุณเย่…เรื่องราวทั้งหมด ซ่งเทียนหมิงและซ่งหรงวี่ไอ้ชาติหมาคู่นี้เป็นตัวการอยู่เบื้องหลังทั้งหมด พวกเขาใช้ค่าตอบแทนที่สูงมาล่อผม ให้ผมช่วยพวกเขาฆ่าคุณซ่งหวั่นถิงที่ประเทศญี่ปุ่น ผมทำตามเจตนารมณ์ของพวกเขา ถึงได้จัดเตรียมการเรื่องอุบัติเหตุจราจรนั้นขึ้นมา ทำให้ผู้ช่วยสองคนรวมทั้งคนขับรถคนหนึ่งของคุณซ่งตาย พวกเขาสองคนพ่อลูกนั่นแหละเป็นคนร้าย!”
ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา คนทั้งงานก็ตกตะลึง!
ผู้ถือหุ้นเหล่านี้ก็คาดไม่ถึงว่า เรื่องราวที่ซ่งหวั่นถิงหายตัวไปก่อนหน้านั้น เบื้องหลังกลายเป็นคดีฆาตกรรมฉากหนึ่ง!
ใบหน้าของซ่งเทียนหมิงซีดเซียวด้วยความกลัว และพูดอย่างสั่นเทาว่า: “ฮา…ฮาชิโมโตะ…แก…แก…แกอย่ามาพูดจาส่งเดชที่นี่นะ! ฉัน…ฉันให้…ฉันให้แกไปฆ่าซ่งหวั่นถิงเมื่อไหร่กันหา?! ซ่งหวั่นถิงเป็นหลานสาวของฉัน…ฉัน…ฉันจะฆ่าเธอได้ยังไง! ฉันว่าทั้งๆที่ตัวของแกเองมีเจตนาร้าย ใน…ในเวลานี้กลับจะใส่…ใส่ร้ายป้ายสีฉัน…แก…แกตั้งใจจะทำอะไรกันแน่!”
ซ่งหรงวี่ก็พูดประณามเสียงสั่นว่า: “นั่น…นั่นนะสิ! ฮา…ฮาชิโมโตะ ชินคิจิ…แกแมร่งไอ้…ไอ้ผีประเทศญี่ปุ่น วิ่งมาปล่อยการวิพากษ์วิจารณ์ที่เมืองจินหลิง เชื่อ…เชื่อหรือมั้ยว่าฉัน…ฉันจะฉีกปากเน่าๆของแกให้ขาด!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...