ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2088
“ถึงเวลา ฉันจะจ่ายเงินชดเชยให้กับครอบครัวของเหยื่อทั้งสามและได้รับการอภัยจากพวกเขา ศาลจะต้องตัดสินลดโทษให้พวกเราสองคนพ่อลูกตามดุลยพินิจอย่างแน่นอน!”
“ก็แค่จ่ายเงินชดเชยให้เขาคนละยี่สิบสามสิบล้านให้รู้แล้วรู้รอด ถ้าไม่ได้จริงๆก็ชดเชยครอบครัวละห้าสิบล้าน! ชดเชยจนสมาชิกในครอบครัวของพวกเขาฝันจนสามารถหัวเราะตื่นได้ ถึงเวลานั้นพวกเขาจะต้องออกหนังสือให้อภัยและช่วยพวกเราสองคนพ่อลูกขอความเมตตาต่อศาล”
ในใจของคุณท่านซ่งก็รู้ดีว่า ตอนนี้เนื่องจากว่าไม่ใช่สังคมศักดินาแล้ว และกฎครอบครัวในสมัยศักดินา ตอนนี้คงจะใช้ไม่ได้อย่างแน่นอน
ดังนั้น เขาก็ไม่สามารถอยู่ต่อหน้าผู้คนมากมายขนาดนี้ ก็ให้คนเอาซ่งเทียนหมิงกับซ่งหรงวี่ไปฆ่าทิ้งจริงๆ
ยิ่งไปกว่านั้น ถอยหนึ่งหมื่นก้าวมาพูด
ต่อให้กฎหมายใช้ไม่ได้ คุณท่านซ่งก็ทำไม่ลงคอจริงๆ
เขาเกลียดพ่อลูกคู่นี้จริงๆ
แต่ เลือดบนตัวของพ่อลูกคู่นี้ ก็เป็นสายเลือดของตระกูลซ่ง
เดิมทีสมาชิกในครอบครัวของตระกูลก็ไม่ได้เจริญรุ่งเรือง หากตัวเองฆ่าพวกเขาจริงๆ ยังไม่ต้องพูดว่าตัวเองไม่ใจแข็งพอ หลังจากที่ตายก็ไม่มีหน้าไปเผชิญกับบรรพบุรุษ
อันที่จริงแล้ว พ่อแม่ทุกคนในโลกนี้ล้วนเป็นแบบนี้
แม้ว่าจะรู้ว่าลูกของตัวเองเป็นหมาป่าโหดร้ายตัวหนึ่ง ก็อดไม่ได้ที่จะเฉือนเนื้อตัวเองมาให้มันกิน
เมื่อซ่งเทียนหมิงได้ยินคำนี้ รีบก้มกราบคำนับให้กับเย่เฉิน และร้องไห้พูดว่า: “อาจารย์เย่ คุณได้โปรดเข้าใจด้วย ส่งตัวพวกเราสองพ่อลูกให้กับอำนาจตุลาการเถอะ!”
ซ่งหรงวี่ก็ร้องไห้อย่างขมขื่นและวิงวอนว่า: “อาจารย์เย่ พวกเราสองพ่อลูกไม่คุ้มค่าที่คุณจะเสียเวลาด้วย คุณก็ส่งตัวพวกเราให้กับอำนาจตุลาการให้กฎหมายมาลงโทษพวกเรา …”
ในใจของซ่งหรงวี่ก็เข้าใจแล้ว แม้ว่าถูกจำคุกจะทรมาน แต่ตราบใดที่สามารถมีชีวิตอยู่ได้ก็ดีที่สุดแล้ว
ถึงเวลา ตัวเองและพ่อยังสามารถใช้เงินมากเล็กน้อยเคลียร์เส้นสาย ได้รับการดูแลพิเศษอยู่ในคุกบ้าง แบบนี้ ชีวิตก็ไม่ได้ลำบากเกินไป….
ในเวลานี้เย่เฉินยิ้มอย่างเฉยเมย มองไปทางซ่งหวั่นถิง และพูดว่า: “หวั่นถิง คุณว่ายังไง?”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...