ซ่งเทียนหมิงถามอย่างประหม่าว่า: “อาจารย์เย่ คุณ…คุณมีวิธีจัดการอย่างไร”
เย่เฉินพูดเสียงดังว่า: “ซ่งเทียนหมิง ฉันมีแผนการที่จะส่งพวกเขาสองคนพ่อลูกออกไปไกลๆ ส่งพวกเขาไปที่สถานที่ที่ไม่รู้จัก จากไปนี้ให้พวกเขาไม่สามารถกลับมาได้อีก”
ตอนที่ซ่งเทียนหมิงและซ่งหรงวี่ได้ยินคำพูดนี้ ในสมองก็คิดถึงอันดับแรกโดยไม่ได้นัดหมายกัน ก็คือพ่อลูกคู่นั้นของตระกูลเว่ย…
เพราะว่าทำให้เย่เฉินขุ่นเคืองใจ พ่อลูกคู่นั้นจนถึงตอนนี้ยังอยู่ที่ใต้เขาภูเขาฉางไบ
ฤดูหนาวปีนี้หนาวมาก อุณหภูมิที่ใต้เขาภูเขาฉางไบก็ต่ำกว่าศูนย์ยี่สิบสามสิบองศาถึงขนาดต่ำกว่านั้น ไม่รู้จริงๆว่าพ่อลูกคู่นั้นอดทนมาจนถึงตอนนี้ได้อย่างไร
เมื่อนึกถึงสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายและยากลำบากที่ใต้เขาภูเขาฉางไบ ซ่งหรงวี่ก็ร้องไห้พูดว่า: “อาจารย์เย่ ผมขอร้องได้โปรดเข้าใจด้วย ให้พวกเราไปติดคุกเถอะ พวกเราไม่อยากไปสถานที่เหน็บหนาวอย่างภูเขาฉางไบ…”
เย่เฉินแสยะยิ้มพูดว่า: “วางใจเถอะ ฉันไม่ให้พวกแกไปที่ภูเขาฉางไบ ฉันมีการเตรียมการอื่นให้พวกแกไว้แล้ว”
จากนั้น เขาพูดเสียงดังว่า: “เหล่าเฉิน นายเข้ามาหน่อย”
นอกประตู เฉินจื๋อข่ายก้าวเดินเข้ามาในทันที และถามด้วยความเคารพว่า: “อาจารย์เย่ คุณมีอะไรจะสั่งการเหรอครับ?”
เย่เฉินเอ่ยปากพูดว่า: “เหล่าเฉิน ฉันได้ยินมาว่าก่อนหน้านี้นายลงทุนเหมืองเพชรในแอฟริกาใช่มั้ย?”
“ใช่”เฉินจื๋อข่ายพยักหน้า และพูดว่า: “ผมลงทุนเหมืองเพชรจริงๆ เหมืองเพชรนั้นก็อยู่ในเซียร์ราลีโอนของแอฟริกา ”
เย่เฉินถามเขาว่า: “สภาพแวดล้อมที่นั่นเป็นยังไงบ้าง?”
เฉินจื๋อข่ายพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “คุณซ่งไม่ต้องกังวล แม้ว่าสภาพธรรมชาติและมนุษยธรรมในแอฟริกาจะล้าหลังมาก แต่ผู้ประกอบการชาวจีนที่ลงทุนในแอฟริกาของพวกเรายังคงมีมนุษยธรรมมาก พวกเรามีหมอมืออาชีพในทุกสถานที่ทำงาน สต๊อกยาก็เพียงพอ ซึ่งรับประกันสุขภาพของคุณได้อย่างแน่นอน”
ซ่งหรงวี่คร่ำครวญเสียงดังว่า: “ผมไม่อยากไปแอฟริกา ผมไม่อยากไปเซียร์ราลีโอน ผมไม่อยากไปสถานที่ขุดเพชรบ้านั่น! ขอร้องพวกคุณ ส่งตัวผมเข้าคุกเถอะ! ผมเป็นอาชญากร ขอให้กฎหมายลงโทษผมเถอะ พวกคุณได้โปรด…”
ในเวลานี้ซ่งเทียนหมิงก็วิงวอนอย่างไม่หยุดหย่อนว่า: “อาจารย์เย่ ขอร้องคุณได้โปรดเถอะ ให้พวกเราไปมอบตัวเถอะ!”
เย่เฉินแสยะยิ้มพูดว่า: “แกคิดว่าพวกแกยังมีสิทธิ์เลือกอยู่มั้ย? เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ชัดๆ!”
ในทันทีทันใด เขามองไปทางเฉินจื๋อข่าย และสั่งการว่า: “เหล่าเฉิน ให้ลูกน้องรีบเอาตัวพวกเขาสองคนออกไป ในเวลาเดียวกันจัดเตรียมเครื่องบินส่งพวกเขาสองคนไปยังเซียร์ราลีโอนโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ทางที่ดีที่สุดออกเดินทางในตอนบ่าย!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...