ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2091

เมื่อเฉินจื๋อข่ายได้ยินคำสั่ง ก็อ้าพูดอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อยว่า: “ได้ครับอาจารย์เย่ ผมจะไปจัดเตรียมเครื่องบินเดี๋ยวนี้ ส่งตัวพวกเขาสองคนไปยังเซียร์ราลีโอน ถึงเวลาจะจัดเตรียมคนพิเศษเฝ้าจับตาดูพวกเขายี่สิบสี่ชั่วโมง ไม่มีทางปล่อยให้พวกเขามีโอกาสหลบหนีไปได้!”

เย่เฉินพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ ชี้ไปที่ฮาชิโมโตะ ชินคิจิที่อยู่ข้างๆ และเอ่ยปากพูดว่า: “ใช่แล้ว ส่งคนเพื่อนญี่ปุ่นคนนี้ไปด้วยกันเถอะ”

เมื่อฮาชิโมโตะ ชินคิจิได้ยินคำพูดนี้ หวาดกลัวจนร้องไห้อย่างขมขื่น และวิงวอนสะอึกสะอื้นว่า: “คุณเย่ เรื่องนี้เป็นสิ่งที่สองคนพ่อลูกสกุลซ่งทำทั้งหมดพวกเขาสองคนเป็นผู้บงการ ผมก็แค่เป็นคนทำงาน ไม่ว่ายังไงคุณก็ไม่สามารถส่งผมไปที่เซียร์ราลีโอนนะ คุณได้โปรดปล่อยผมไปเถอะ!”

เย่เฉินแสยะยิ้มและพูดว่า: “ฮาชิโมโตะ ชินคิจิ แกคิดว่าแกไม่ใช่ผู้บงการ ก็ไม่ต้องรับผิดชอบเหรอ? ฉันจะบอกแกให้ คุณสมบัติของแก เลวร้ายเหมือนกับพวกเขาสองคน!”

จากนั้น เย่เฉินก็พูดสั่งการกับเฉินจื๋อข่ายว่า: “เหล่าเฉิน หลังจากที่ฮาชิโมโตะ ชินคิจิคนนี้ถึงเซียร์ราลีโอนแล้ว ปฏิบัติตัวท่าทีที่วางตัวสิทธิ์ทุกอย่างเหมือนกับซ่งเทียนหมิงและซ่งหรงวี่ ห้ามลำเอียงอย่างเด็ดขาด เข้าใจมั้ย?”

เฉินจื๋อข่ายพยักหน้าพูดอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อยว่า: “อาจารย์เย่คุณวางใจได้ ผมจะต้องจัดเตรียมการอย่างเหมาะสม!”

เย่เฉินหันหน้ามองไปทางซ่งจี่โม่คุณท่านซ่ง และเอ่ยปากถามว่า: “คุณท่าน ผมจัดการแบบนี้ คุณพอใจมั้ย?”

คุณท่านซ่งใช้เวลาทั้งชีวิตในห้างสรรพสินค้าอย่างเก่งกาจ เคร่งขรึมอย่างเด็ดขาด ตอนที่รู้ว่าซ่งเทียนหมิงและซ่งหรงวี่จะลงมือต่อตัวเอง เขาก็แอบเตือนตัวเองว่า เมื่อเรื่องนี้เกิดถูกตัวเองพลิกผันสถานการณ์กลับด้วยตัวเอง ตัวเองห้ามใจอ่อนอย่างเด็ดขาด

แต่ทว่าเมื่อมาถึงเวลาสำคัญจริงๆ เขาถึงได้พบว่า ตัวเองยังคงไม่สามารถไปไร้ความปรานีอย่างมุ่งมั่นเด็ดขาด

เนื่องจากว่าเป็นลูกชายแท้ๆกับหลานชายแท้ๆของตัวเอง หากฆ่าพวกเขาจริงๆ นั่นก็เป็นคนผมหงอกส่งศพคนผมดำ โศกนาฏกรรมฉากหนึ่งในครอบครัวอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ตามคำกล่าวที่ว่าเสือถึงร้ายก็ไม่กินลูกตัวเอง ถึงแม้ว่าแต่ละสมัยในอดีตหลายปีที่ผ่านมาจะมีปรากฏการณ์ลูกชายฆ่าพ่อ แต่เรื่องเล่าที่พ่อฆ่าลูกชายกลับมีน้อย

คุณท่านซ่งก็เช่นเดียวกัน

ดังนั้น เขาจึงรีบพูดกับเย่เฉินอย่างเคารพว่า: “อาจารย์เย่ ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจอะไรก็ตาม ผมก็ไม่มีไม่มีอะไรที่จะคัดค้านแม้แต่น้อย!”

เย่เฉินพยักหน้า แล้วก็ถามซ่งหวั่นถิงว่า: “หวั่นถิง คุณมีอะไรที่จะคัดค้าน? ถ้าหากคุณมีอะไรที่จะคัดค้าน พูดออกมาได้เลย”

ซ่งหวั่นถิงก็รีบพูดว่า: “อาจารย์เย่ หวั่นถิงไม่มีอะไรที่จะคัดค้าน ทุกอย่างขึ้นอยู่กับคุณ!”

เย่เฉินก็พูดว่า: “ในเมื่อทุกคนก็ไม่มีอะไรที่จะคัดค้าน งั้นก็ดำเนินการตามนี้ เหล่าเฉิน ให้คนพาพวกเขาสามคนออกไป ไม่ต้องอยู่ขวางหูขวางตาที่นี่แล้ว”

เฉินจื๋อข่ายสั่งการชายชุดดำหลายคนว่า: “พาพวกเขาสามคนออกไปอยู่ภายใต้การดูแลอย่างเข้มงวด! ห้ามให้มีอะไรผิดพลาดทั้งนั้น เข้าใจหรือยัง?”