บทที่210 ถ้ายังพูดมากอีกจะฆ่าแกไปด้วย(2)
ในใจของเขารู้ดีว่า ตอนนั้นตัวเองถูกพวกตระกูลเซียวไร้สมองหลอก จนเกือบจะล่วงเกินอาจารย์เย่ โชคดีที่อาจารย์เย่ใจกว้าง ถึงไม่ได้ทำอะไรตัวเอง มิฉะนั้นตัวเองอาจจะทำร้ายทั้งตระกูลหวังไปแล้วก็ได้
ตอนนี้ เซียวเวยเวยคนนี้ คิดไม่ถึงว่ายังมีหน้ามาขอคืนดีกับตัวเองอีก?
แม่งมึงสิที่จะดึงตัวเองลงไปในกองไฟ?
คิดมาถึงตรงนี้ หวังเหวินเฟยใช้มือผลักเซียวเวยเวยล้มลงที่พื้น เตะเข้าไปที่ท้องของเธออย่างแรง ตะโกนด่าว่า: “เซียวเวยเวย! จากวันนี้เป็นต้นไป แกไสหัวไปให้ไกลได้เท่าไหร่ยิ่งดี ถ้ายังตอแยฉันไม่เลิกละก็ ฉันขอสาบานต่อฟ้าว่าจะฆ่าแกให้ตาย!”
ทันใดนั้นเซียวเวยเวยเหมือนถูกฟ้าผ่า คนทั้งคนตกตะลึงไปเลย
มองไปที่หวังเหวินเฟย ยังไงก็ไม่มีทางกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ ที่จะสานสัมพันธ์หวังเหวินเฟยกับตัวเองให้รักใคร่กันขึ้นมาได้
แม้ว่าเซียวชูหรันจะไม่ค่อยพอใจเซียวเวยเวยมาโดยตลอด แต่ถึงยังไงก็เป็นลูกพี่ลูกน้องของตัวเอง เห็นเธอได้รับความอัปยศแบบนี้ เธอก็ทนดูต่อไปไม่ได้ ดังนั้นจึงได้พูดกับหวังเหวินเฟยว่า: “คุณหวัง คุณกับเวยเวยอย่างน้อยก็เคยรักกัน แม้ว่าจะเป็นคนรักกันไม่ได้ ก็ไม่ถึงขนาดต้องเป็นศัตรูกันมั้ง?”
พอพูดคำนี้ออกมา หวังเหวินเฟยโค้งคำนับด้วยความกลัวทันที: “คุณนายเย่คุณสั่งสอนได้ถูก!ฉันจัดการไม่เหมาะสม โปรดยกโทษให้ด้วย!”
เซียวเวยเวยคิดไม่ถึงว่า หวังเหวินเฟยดุกับตัวเองขนาดนี้ ไร้ความรู้สึกขนาดนี้ กลับเคารพเซียวชูหรันได้มากขนาดนี้....
เธอหันไปมองเซียวชูหรัน ในใจไม่เพียงแต่ไม่รู้สึกซาบซึ้งแม้แต่นิดเดียว ตรงกันข้ามกลับเกลียดเธอเข้ากระดูก!
เธอตะโกนอยู่ในใจว่า: เพราะแกนังเซียวชูหรันนังแพศยา! เป็นเพราะแกนังแพศยา ทำให้ตัวเองตกอยู่ในสภาพอย่างทุกวันนี้!
ถ้าไม่ใช่เพราะนังแพศยาคนนี้ ยังมีสามีสวะนังแพศยาอีกคน ไม่งั้นตัวเองก็คงแต่งงานกับหวังเหวินเฟยไปแล้ว!
ตัวเองคงได้ใช้ชีวิตเป็นคุณนายหวังอย่างมีความสุขไปแล้ว ในขณะเดียวกันก็สามารถช่วยตระกูลเซียวยกระดับขึ้นอีกขั้นได้ ตระกูลเซียวทั้งหมดจะไม่ตกอยู่ในสภาพที่เป็นอยู่ในตอนนี้!
หงห้าโกรธสุดๆ พูดว่า: “แกมันตัวอะไร? คิดไม่ถึงว่าจะกล้าทำร้ายคุณนายเย่ ฉันจะฆ่าแกให้ตายตอนนี้เลย!”
ขณะที่กำลังพูดอยู่นั้น หงห้าพุ่งไปทางด้านหลังเรียกคนมา: “มานี่ซิ ลากผู้หญิงเลวคนนี้ที่ล่วงเกินคุณนายเย่ออกไป ตีให้เกือบตายซะก่อน!”
คำพูดของหงห้าเพิ่งจะจบลง ก็ได้มีชายร่างกำยำใส่ชุดดำสองคนวิ่งมาทางด้านหลังทันที ดึงเซียวเวยเวยขึ้นมา ลากเธอออกไปทางด้านนอก
เซียวฉางเฉียนรีบกระโจนเข้าไปทันที ขอร้องว่า: “ลูกสาวไม่รู้เรื่อง คุณปล่อยเธอไปสักครั้งเถอะ”
มีเจตนาฆ่าในสายตาของหงห้า: “แล้วแกเป็นตัวอะไรอีก!ถ้ายังพูดมากอีก ฉันจะฆ่าแกไปด้วย!”
......

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...