ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 210

บทที่210 ถ้ายังพูดมากอีกจะฆ่าแกไปด้วย(2)

ในใจของเขารู้ดีว่า ตอนนั้นตัวเองถูกพวกตระกูลเซียวไร้สมองหลอก จนเกือบจะล่วงเกินอาจารย์เย่ โชคดีที่อาจารย์เย่ใจกว้าง ถึงไม่ได้ทำอะไรตัวเอง มิฉะนั้นตัวเองอาจจะทำร้ายทั้งตระกูลหวังไปแล้วก็ได้

ตอนนี้ เซียวเวยเวยคนนี้ คิดไม่ถึงว่ายังมีหน้ามาขอคืนดีกับตัวเองอีก?

แม่งมึงสิที่จะดึงตัวเองลงไปในกองไฟ?

คิดมาถึงตรงนี้ หวังเหวินเฟยใช้มือผลักเซียวเวยเวยล้มลงที่พื้น เตะเข้าไปที่ท้องของเธออย่างแรง ตะโกนด่าว่า: “เซียวเวยเวย! จากวันนี้เป็นต้นไป แกไสหัวไปให้ไกลได้เท่าไหร่ยิ่งดี ถ้ายังตอแยฉันไม่เลิกละก็ ฉันขอสาบานต่อฟ้าว่าจะฆ่าแกให้ตาย!”

ทันใดนั้นเซียวเวยเวยเหมือนถูกฟ้าผ่า คนทั้งคนตกตะลึงไปเลย

มองไปที่หวังเหวินเฟย ยังไงก็ไม่มีทางกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ ที่จะสานสัมพันธ์หวังเหวินเฟยกับตัวเองให้รักใคร่กันขึ้นมาได้

แม้ว่าเซียวชูหรันจะไม่ค่อยพอใจเซียวเวยเวยมาโดยตลอด แต่ถึงยังไงก็เป็นลูกพี่ลูกน้องของตัวเอง เห็นเธอได้รับความอัปยศแบบนี้ เธอก็ทนดูต่อไปไม่ได้ ดังนั้นจึงได้พูดกับหวังเหวินเฟยว่า: “คุณหวัง คุณกับเวยเวยอย่างน้อยก็เคยรักกัน แม้ว่าจะเป็นคนรักกันไม่ได้ ก็ไม่ถึงขนาดต้องเป็นศัตรูกันมั้ง?”

พอพูดคำนี้ออกมา หวังเหวินเฟยโค้งคำนับด้วยความกลัวทันที: “คุณนายเย่คุณสั่งสอนได้ถูก!ฉันจัดการไม่เหมาะสม โปรดยกโทษให้ด้วย!”

เซียวเวยเวยคิดไม่ถึงว่า หวังเหวินเฟยดุกับตัวเองขนาดนี้ ไร้ความรู้สึกขนาดนี้ กลับเคารพเซียวชูหรันได้มากขนาดนี้....

เธอหันไปมองเซียวชูหรัน ในใจไม่เพียงแต่ไม่รู้สึกซาบซึ้งแม้แต่นิดเดียว ตรงกันข้ามกลับเกลียดเธอเข้ากระดูก!

เธอตะโกนอยู่ในใจว่า: เพราะแกนังเซียวชูหรันนังแพศยา! เป็นเพราะแกนังแพศยา ทำให้ตัวเองตกอยู่ในสภาพอย่างทุกวันนี้!

ถ้าไม่ใช่เพราะนังแพศยาคนนี้ ยังมีสามีสวะนังแพศยาอีกคน ไม่งั้นตัวเองก็คงแต่งงานกับหวังเหวินเฟยไปแล้ว!

ตัวเองคงได้ใช้ชีวิตเป็นคุณนายหวังอย่างมีความสุขไปแล้ว ในขณะเดียวกันก็สามารถช่วยตระกูลเซียวยกระดับขึ้นอีกขั้นได้ ตระกูลเซียวทั้งหมดจะไม่ตกอยู่ในสภาพที่เป็นอยู่ในตอนนี้!

เป็นเพราะแก!

เป็นเพราะแก!!

เป็นเพราะแก!!!

แกนังแพศยา!!!

คิดถึงจุดนี้ เซียวเวยเวยที่ผมกระเซิงลุกขึ้นมา ในใจเต็มไปด้วยความเกลียดชังทันใดนั้นก็พุ่งเข้าไปบีบคอเซียวชูหรัน

“นังแพศยา!ฉันจะบีบคอแกให้ตาย!ทั้งหมดเป็นเพราะแกทำร้ายฉัน!ฉันจะบีบคอแกให้ตาย!!!”

เซียวชูหรันเห็นเธอระเบิดพุ่งเข้ามา ดวงตาเต็มไปด้วยสีแดงเลือด อดไม่ได้ที่จะตกใจ รีบหลบไปทางด้านหลัง

สีหน้าของเย่เฉินดูเย็นชา กำลังจะลงมือกับเซียวเวยเวย กลับเห็นหงห้าพุ่งเข้ามาในเวลานี้ ตบไปบนใบหน้าของเซียวเวยเวยอย่างแรง ตบจนเซียวเวยเวยล้มลงกับพื้น

หงห้าโกรธสุดๆ พูดว่า: “แกมันตัวอะไร? คิดไม่ถึงว่าจะกล้าทำร้ายคุณนายเย่ ฉันจะฆ่าแกให้ตายตอนนี้เลย!”

ขณะที่กำลังพูดอยู่นั้น หงห้าพุ่งไปทางด้านหลังเรียกคนมา: “มานี่ซิ ลากผู้หญิงเลวคนนี้ที่ล่วงเกินคุณนายเย่ออกไป ตีให้เกือบตายซะก่อน!”

คำพูดของหงห้าเพิ่งจะจบลง ก็ได้มีชายร่างกำยำใส่ชุดดำสองคนวิ่งมาทางด้านหลังทันที ดึงเซียวเวยเวยขึ้นมา ลากเธอออกไปทางด้านนอก

เซียวฉางเฉียนรีบกระโจนเข้าไปทันที ขอร้องว่า: “ลูกสาวไม่รู้เรื่อง คุณปล่อยเธอไปสักครั้งเถอะ”

มีเจตนาฆ่าในสายตาของหงห้า: “แล้วแกเป็นตัวอะไรอีก!ถ้ายังพูดมากอีก ฉันจะฆ่าแกไปด้วย!”

......

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน