ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2101

เมื่ออิโตะ นานาโกะได้ยินคำพูดนี้ ถามด้วยความประหลาดใจว่า: “เย่เฉินซัง คุณ…คุณจะมอบของขวัญอะไรให้กับเขาเหรอ?”

เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “ตอนนี้เขาน่าจะยังไม่เข้าใจว่าทำไมซูรั่วหลีถึงได้หายตัวไปทำไมแอบถูกสับเปลี่ยนคนและรีบร้อนโมโหใช่มั้ย?”

อิโตะ นานาโกะพูดว่า: “เป็นแบบนั้นจริงๆ พ่อของฉันบอกว่าตอนนี้คุณอาคนนั้นกดดันเป็นอย่างมาก เพราะว่าได้รับแต่งตั้งในช่วงวิกฤตแบบนี้เป็นการยากที่จะทำงาน เหตุผลหลักคือความคาดหวังของผู้คนสูงเกินไป ถ้าหากทำได้ดีทุกคนก็ย่อมดีอกดีใจกันเป็นธรรมดา แต่ถ้าทำได้ไม่ดี เป็นไปได้ว่าจะรับความโกรธเคืองจากมวลชน”

เย่เฉินพูดอย่างเห็นด้วยว่า: “ถูกต้อง เรื่องแบบนี้เป็นดาบสองคม ถ้าใช้ได้ไม่ดี ก็จะทำร้ายตัวเองได้”

จากนั้น เย่เฉินก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า: “แต่ว่า ของขวัญชิ้นใหญ่นี้ที่ผมจะมอบให้เขา สามารถทำให้เขาเอาดาบสองคมนี้ เปลี่ยนกลายเป็นดาบคมเดียวได้!”

อิโตะ นานาโกะถามด้วยความประหลาดใจว่า: “เย่เฉินซัง คุณหมายความว่ายังไง? ดาบสองคมเปลี่ยนเป็นดาบคมเดียวงั้นเหรอ?”

“ใช่”เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ มีของขวัญชิ้นใหญ่นี้ของผม เขาก็ไม่ต้องกังวลถ้าใช้ดาบเล่มนี้ได้ไม่ดีจะทำร้ายตัวเอง”

อิโตะ นานาโกะรีบพูดว่า: “เย่เฉินซัง ของขวัญชิ้นใหญ่นี้ที่คุณพูดคืออะไรกันแน่?”

เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “คุณบอกกับเขาว่า เหตุผลที่ซูรั่วหลีถูกคนแอบสับเปลี่ยน ทั้งหมดเป็นตระกูลซูสมรู้ร่วมคิดกันกับกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินญี่ปุ่นอยู่เบื้องหลัง เป็นพวกเขาทั้งสองฝ่ายสมรู้ร่วมคิดกันทำเรื่องแมวดาวสับเปลี่ยนองค์ชาย ต่อจากนั้นก็โยนความผิดให้กรมตำรวจนครบาลโตเกียว”

“หา?!”น้ำเสียงของอิโตะ นานาโกะประหลาดใจอย่างสุดขีด: “เย่เฉินซัง สิ่งที่คุณพูดเป็นความจริงหรือเปล่า?! ตระกูลซู สมรู้ร่วมคิดกันกับกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินจริงๆเหรอ?”

เย่เฉินถามเธอว่า: “ผมเคยโกหกคุณตอนไหนเหรอ?”

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ อิโตะ นานาโกะก็รีบพูดด้วยความปีติมากว่า: “เย่เฉินซัง งั้นฉันก็เป็นตัวแทนของคุณอาคนนั้น ขอบคุณของขวัญชิ้นใหญ่นี้ของคุณก่อนแล้ว! ตราบใดที่แก้ปัญหาได้ ฉันจะให้คุณอาคนนั้นขอบคุณเย่เฉินซังอย่างแน่นอน! ถึงเวลาให้เขาไปขอบคุณเย่เฉินซังถึงที่ด้วยตัวเอง”

เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “ไม่จำเป็นต้องเกรงใจขนาดนั้นหรอก ตราบใดที่อีกหน่อยผมไปประเทศญี่ปุ่น หรือว่าอยู่ประเทศญี่ปุ่นมีอะไรตรงไหนที่ต้องรบกวนเขา เขาสามารถที่จะแสดงน้ำใจไมตรีตอบแทนกันและกันก็เพียงพอแล้ว”

อิโตะ นานาโกะอ้าปากพูดว่า: “เย่เฉินซังวางใจเถอะ! คุณอาคนนี้ของฉันให้ความสำคัญแก่ศีลธรรมความรู้สึกเป็นอย่างมากมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ถ้าหากครั้งนี้สามารถที่จะพลิกสถานการณ์ได้ภายใต้ความช่วยเหลือของเย่เฉินซังจริงๆ เขาจะต้องจดจำบุญคุณของเย่เฉินซังไว้แน่ๆ!”

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย และพูดว่า: “งั้นผมก็จะเปิดเผยข้อมูลเพิ่มเติมอีกเล็กน้อย คุณต้องให้เขาตรวจสอบกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินทางทะเลที่ออกทะเลลาดตระเวนเมื่อวานนี้ให้ดีๆ ไส้ศึกจะต้องอยู่ในกลุ่มคนพวกนี้อย่างแน่นอน ให้เขาจับตัวคนเหล่านี้มาไต่สวนทีละคน จะสามารถหาความคืบหน้าได้อย่างแน่นอน!”

อิโตะ นานาโกะคิดครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า: “ระดับของกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินนั้น สูงกว่าระดับของกรมตำรวจนครบาล จับตัวคนมาตรงๆ คงจะยากที่จะส่งเสริมได้ หน่อยงานภายในกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินคงจะก้าวก่ายอย่างแน่นอน”