ในเวลานี้ โตเกียวประเทศญี่ปุ่น
โทโมฮิซะ ซูซูกิที่อายุสี่สิบแปดปี กำลังยืนอยู่ที่ตรงหน้าหน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดานในห้องงานที่ตัวเองเพิ่งเข้ารับตำแหน่ง และคิดหาวิธีแก้ไขอะไรไม่ออก
เขา เป็นผู้กำกับคนใหม่ของกรมตำรวจนครบาลโตเกียว
ก่อนหน้านี้ เขาเป็นเจ้าหน้าที่ระดับกลางของคณะกรรมการความปลอดภัยสาธารณะแห่งชาติ เพราะว่าชำนาญการสืบสวนและเด็ดขาดเป็นอย่างมาก ดังนั้นมีชื่อเสียงมากในคณะกรรมการความปลอดภัยสาธารณะแห่งชาติ
ในครั้งนี้ ซูรั่วหลีถูกค้นพบว่าแอบสับเปลี่ยนคน ทั้งประเทศญี่ปุ่นต่างตกตะลึง รัฐบาลญี่ปุ่นก็เป็นเพราะเหตุนี้ตกอยู่ภายใต้ความกดดัน กรมตำรวจนครบาลโตเกียวก็ตกเป็นเป้าของการวิพากษ์วิจารณ์ในที่สาธารณะ
ไม่มีหนทางเลยจริงๆ รัฐบาลประเทศญี่ปุ่นทำได้เพียงให้โทโมฮิซะ ซูซูกิเผชิญหน้ากับอันตราย
แต่ทว่า โทโมฮิซะ ซูซูกิก็ไม่อยากรับเรื่องยุ่งเหยินนี้เช่นกัน
ในฐานะคนฉลาด โดยทั่วไปเขามักจะอยู่ห่างจากคดีที่ทำให้ทั่วทั้งประเทศตกตะลึง
เพราะว่าได้รับการไขคดีแบบนี้มีความสำเร็จมากอย่างแน่นอน แต่ทว่า เกิดตัวเองล้มเหลว ก็ต้องทำให้ประชาชนทั้งประเทศผิดหวังแน่นอน
เป็นเวลาหลายปีนี้ของโทโมฮิซะ ซูซูกิ อาศัยการรวบรวมกำลังพลและใช้ยุทธ์ศาสตร์ที่มั่นคงในการต่อสู้ สั่งสมประสบการณ์ทีละเล็กน้อยและสะสมกรณีศึกษาความสำเร็จ รวมทั้งระดับของชื่อเสียงของตัวเอง
ดังนั้น เขาจึงชอบรับทำงานที่ความท้าทายไม่สูงมากขนาดนั้นและความยากก็ไม่ได้มากขนาดนั้นเช่นกัน
งานที่ท้าทายมากที่สุดและความยากมากที่สุดเช่นนี้ เขาไม่อยากยุ่งด้วยซ้ำไป
เพราะว่า ตัวเองไม่ง่ายเลยที่จะอาศัยการรวบรวมกำลังพลและใช้ยุทธ์ศาสตร์ที่มั่นคงในการต่อสู้มาจนถึงวันนี้ได้ ทั้งหมดสามารถรักษารูปแบบการรวบรวมกำลังพลและใช้ยุทธ์ศาสตร์ที่มั่นคงในการต่อสู้ไปจนถึงเกษียณได้
แบบนั้น ตัวเองก็สามารถที่จะถอนตัวออกมาเมื่องานบรรลุ และได้รับการเคารพนับถือจากผู้คนทั่วประเทศได้
และเขา รู้เพียงว่าผู้หญิงคนนี้ชื่อว่าซูรั่วหลี เป็นฆาตกรหลักของทั้งตระกูลมัตสีโมโตะ ตราบใดที่ตัวเองสามารถที่จะจับกุมตัวเธอได้ ตัวเองก็สามารถที่จะเป็นที่รู้จักกันดีทั่วทั้งประเทศญี่ปุ่น; แต่ถ้าหากตัวเองไม่สามารถจับกุมตัวเธอได้ ตัวเองก็จะทำให้ประชาชนทั่วทั้งประเทศญี่ปุ่นผิดหวังกลายเป็นคนบาปในสายตาของประชาชนประเทศญี่ปุ่น
สำหรับซูรั่วหลีอยู่ที่ไหนกันแน่? ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่? เขาไม่มีเบาะแสอะไรทั้งนั้น
ถอยหนึ่งหมื่นก้าวมาพูด ต่อให้ตัวเองตามหาตัวซูรั่วหลีไม่เจอ อย่างน้อยตัวเองก็ตรวจสอบให้ชัดเจนก่อนว่า เธอจะถูกหลอกล่อออกไปต่อหน้าผู้คนได้อย่างไรกันแน่
ตอนนี้ ตัวแทนก็ถูกวางยาพิษเสียชีวิตแล้ว หลายคนที่รับผิดชอบในการขนส่งของเธอก็หายตัวไปโดยไม่มีเหตุผล กรมตำรวจนครบาลไม่พบเบาะแสอันมีค่าใดเลยด้วยซ้ำ
เมื่อขณะที่เขาเกาหนังศีรษะอยู่และไม่รู้ว่าควรเริ่มต้นจากตรงไหน ผู้ช่วยของเขาผลักประตูเข้ามา และพูดด้วยความกระอักกระอ่วนว่า: “คุณซูซูกิ ข้างนอกมีนักข่าวมามากมาย ไม่เพียงแต่NHKในประเทศของพวกเราและหนังสือพิมพ์อาซาฮิ ชิมบุน นอกจากนี้ยังมีสื่อต่างประเทศชั้นนำมากมายรวมถึงBBCและCNN พวกเขาทั้งหมดต้องการสัมภาษณ์คุณ…”
“สัมภาษณ์ฉันงั้นเหรอ?”โทโมฮิซะ ซูซูกิพูดด้วยใบหน้าที่ไม่มีความสุขว่า: “ฉันเพิ่งจะเข้ารับตำแหน่ง มีอะไรน่าสัมภาษณ์งั้นเหรอ?”
ผู้ช่วยเอ่ยปากพูดว่า: “พวกเขาต้องการทราบความคืบหน้าของการหายตัวไปของซูรั่วหลี…”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...