ในแต่ละตอนของรายการ เขาจะพูดคุยกับตู้ไห่ชิงว่าใครร้องได้ดีกว่าและใครปรับตัวได้ดี ทั้งสองคนดูจนมีความสนใจเป็นอย่างยิ่ง และมีความสุขมาก
จนกระทั่งวันหนึ่ง นักร้องหญิงชื่อหวงฉีซาน ได้ร้องเพลงคัฟเวอร์เพลงห่างจากเธอมิได้
ตอนที่ตู้ไห่ชิงได้ฟังเพลงนี้ อารมณ์ของเธอก็ทรุดลงอีกครั้ง ปิดหน้าตัวเอง ร้องไห้อยู่หน้าโทรทัศน์จนจะขาดใจตาย
เนื้อเพลงของเพลงนั้น จนถึงตอนนี้ยังคงเด่นชัดในความทรงจำของซูโสว่เต้า
เนื้อหาเพลงร้องแบบนี้:
“อ้อมกอดของเธอทำให้ฉันรู้สึกเป็นหนึ่งเดียวกับเธอ
เพียงเธอขยับนิ้วเบาๆก็ทำให้ฉันเคลิบเคลิ้มได้แล้ว
ราวกับเธอสามารถเรียกเมฆาและวายุพัดพาฉันปลิวไป
หรือเธอเรียกคลื่นยักษ์พัดพาฉันลอยละลิ่วไป…
เราทั้งสอง ช่างไม่ยุติธรรมเสียเลย
ทั้งรักและทั้งเกลียดล้วนแต่ถูกควบคุมโดยเธอ
แต่วันนี้ ฉันก็ไปจากเธอไม่ได้อยู่ดี
ไม่ว่าเธอ จะรักฉันหรือไม่ก็ตาม…”
น้ำเสียงของหวงฉีซานอยู่สภาพที่ดีเยี่ยม ตอนที่เพลงถึงส่วนที่เกิดอารมณ์มากที่สุด ทำให้คนเจ็บจวนเจียนขาดใจ
ตอนนั้น ซูโสว่เต้าเห็นตู้ไห่ชิงร้องไห้อย่างควบคุมไม่ได้ เอื้อมมือไปโอบกอดเธอ แต่เขาฝันก็คาดไม่ถึงว่า ตู้ไห่ชิงให้ตายยังไงก็ไม่ยอมให้เขากอด ร้องไห้ฟังเพลงจนจบคนเดียว ต่อจากนั้นก็ขังตัวเองไว้ห้องนอนร้องไห้ไปหนึ่งชั่วโมงกว่า
ตอนนั้นซูโสว่เต้าอารมณ์ไม่ดีอย่างมาก
เพราะเขารู้ดีว่า เหตุผลที่ตู้ไห่ชิงร้องไห้จนกลายเป็นแบบนั้นเพราะเพลงนี้ ทั้งหมดก็เป็นเพราะเย่ฉางอิงที่ตายไปนานสิบกว่าปี!
เนื้อหาของเพลงนี้ เข้ากับความรู้สึกของตู้ไห่ชิงที่มีต่อเย่ฉางอิงมากเกินไปจริงๆ
หัวใจดวงเดียวของตู้ไห่ชิง ปีนั้นก็รู้สึกเป็นหนึ่งเดียวกันกับเย่ฉางอิงถูกเย่ฉางอิงทำให้เคลิบเคลิ้มถูกเย่ฉางอิงพัดพาปลิวไปถูกเย่ฉางอิงพัดพาลอยละลิ่วไป!
ความรักของตู้ไห่ชิง ก็มีเย่ฉางอิงมาควบคุมคนเดียวทั้งหมด!
ไม่ว่าเย่ฉางอิงจะรักเธอหรือไม่ก็ตาม ตู้ไห่ชิงก็ไปจากเขาไม่ได้อยู่ดี ต่อให้ร่างกายจะไปจากเขาและช่องว่างจะไปจากเขา แต่ภายในใจกลับไม่เคยไปจากเขาสักที!
วันที่แต่งงานเธอก็ไม่รัก
จนถึงวันนี้ แต่งงานมายี่สิบกว่าปีแล้ว เธอก็ยังไม่รัก
ไม่ใช่ว่าตู้ไห่ชิงเย็นชาและไร้ความรู้สึก แต่ไม่รักก็คือไม่รัก ฝืนตัวเองยังไงพูดกำราบตัวเองยังไง ไม่รัก ก็คือไม่รัก
ในเวลานี้ มองดูรูปภาพของเย่ฉางอิงหวนคิดถึงปีนั้น ตู้ไห่ชิงก็หลั่งน้ำตาทั้งสองข้างโดยไม่รู้ตัว
เธอใส่ชุดหูฟังไร้สาย และเปิดเพลงห่างจากเธอมิได้
เสียงเพลงดังขึ้น เธอแอบพึมพำในใจว่า: “ฉางอิง พวกเราสองคน ไม่ยุติธรรมจริงๆ ฉันรักคุณมาเกือบสี่สิบปี คุณทำไมตั้งแต่เริ่มจนจบ ขนาดโอกาสก็ยังไม่ยอมให้กับฉันสักครั้ง?”
“ปีนั้นถ้าหากคุณให้โอกาสฉันสักครั้ง ฉันไม่ได้แย่ไปกว่าใคร…”
“ปีนั้นถ้าคุณให้โอกาสฉันสักครั้ง คุณก็ไม่มีทางตายไปก่อนวัยอันควร…”
ในเวลานี้เพลงร้องถึงส่วนที่ทำให้เกิดอารมณ์ ตู้ไห่ชิงคิดถึงตรงนี้ น้ำตาก็ไหลแล้ว…
และในเวลานี้ โทรศัพท์ของเธอ ก็ได้รับการแจ้งเตือนหลายครั้งติดต่อกัน หนึ่งในนั้นมีที่สะดุดตาที่สุดคือ:สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติของญี่ปุ่นได้ออกประกาศ เรื่องอื้อฉาวอันน่าตกใจที่คาดไม่ถึงของตระกูลซู!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...