ในฐานะลูกสะใภ้คนโตของตระกูลซู ปฏิกิริยาแรกของตู้ไห่ชิงหลังจากเห็นโพสต์นี้ ก็คือการกดอย่างรวดเร็วเพื่อเปิดดูว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
แม้ว่าเธอจะไม่ค่อยถามถึงสามีรวมทั้งเรื่องของตระกูลซู แต่เนื่องจากว่าก็เป็นสมาชิกของตระกูลซูด้วย และเคยได้ยินเรื่องราวหลายสิ่งหลายอย่างเกี่ยวกับตระกูลซู
ก่อนหน้านี้ลูกๆประสบกับการลักพาตัวที่ประเทศญี่ปุ่นเกือบถูกฆ่าตาย เรื่องนี้ทำให้ใจเธอยังคงหวาดผวาอยู่ตลอดเวลา และก็ทำให้เธอติดตามสถานการณ์ทางประเทศญี่ปุ่นมากขึ้นเล็กน้อย
เธอก็รู้เรื่องที่ซูรั่วหลีฆ่าล้างทั้งตระกูลมัตสีโมโตะ แม้ว่าจะรู้สึกว่าเรื่องนี้ทำมากเกินไปหน่อย แต่ตอนนั้นซูโสว่เต้ากำลังโมโหมาก ตอนที่ออกคำสั่งนี้ท่าทีก็เฉียบขาดมาก ไม่มีช่วงว่างสำหรับการเจรจา
หลังจากนั้น ซูรั่วหลีและกลุ่มยอดฝีมือของตระกูลซู ทั้งหมดถูกกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินญี่ปุ่นจับกุม ตู้ไห่ชิงก็รู้ว่าเรื่องนี้ส่งผลกระทบต่อตระกูลซูอย่างมาก ถึงขนาดทำให้ความแข็งแกร่งโดยรวมของตระกูลซูลดลงมาก ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ซูโสว่เต้าก็คิดหาวิธีแก้ไขอะไรไม่ออกทุกวัน สิ่งเหล่านี้ตู้ไห่ชิงก็เห็นอยู่ในสายตา
แต่ทว่า เธอไม่ได้รู้เรื่อง แผนการช่วยเหลือซูรั่วหลีของซูโสว่เต้า
ดังนั้น ตอนที่เธอเห็นโพสต์นี้ ในใจของเธอก็สงสัยเป็นอย่างมาก
หลังจากที่กดเข้าไป เธอถึงได้พบว่า ตามประกาศที่ออกโดยสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติของญี่ปุ่น ระบุว่า หลังจากที่ตระกูลซูสั่งการลูกน้องให้สังหารทั้งครอบครัวของตระกูลมัตสีโมโตะไปหลายสิบคน ลูกน้องทั้งหมดของตระกูลซูถูกจับกุมโดยกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินญี่ปุ่นที่ประจำการอยู่ในโอซาก้า ซูรั่วหลีผู้กระทำผิดคนแรกหนึ่งในนั้นก็ตกอยู่ในระบบกฎหมายที่เข้มงวด แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงก็คือ ตระกูลซูก็ร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ระดับสูงกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดิน แอบสับเปลี่ยนตัวซูรั่วหลีจากในมือของกรมตำรวจนครบาล ในที่สุดก่อให้ซูรั่วหลีสูญหายไร้ร่องรอย
ในเรื่องนี้ สภาความมั่นคงแห่งชาติประเทศญี่ปุ่นได้ประท้วงอย่างจริงจังต่อตระกูลซู โดยเรียกร้องให้ตระกูลซูต้องส่งตัวซูรั่วหลีกลับไปที่กรมตำรวจนครบาลโตเกียวโดยเร็วที่สุด ไม่อย่างนั้นก็ตระกูลซูจะถูกปิดกั้นทั่วประเทศญี่ปุ่นและไม่ปลดบล็อกตลอดไป เวลาที่ให้กับตระกูลซู มีเพียงยี่สิบสี่ชั่วโมงเท่านั้น
อ่านถึงตรงนี้ ตู้ไห่ชิงตกใจมาก ก็อดแปลกใจไม่ได้ และเธอพึมพำกับตัวเองว่า: “ทำไมต้องลงทุนต้นทุนและพยายามมากขนาดนี้เพื่อซูรั่วหลีด้วย? ยิ่งไปกว่านั้นยังเสี่ยงทำให้รัฐบาลญี่ปุ่นทั้งหมดและพลเมืองประเทศญี่ปุ่นทั้งหมดขุ่นเคืองใจด้วยไม่ใช่เหรอ? นี่ไม่สอดคล้องกับสไตล์การทำงานของสามี ไม่เพียงแค่สามี ซูเฉิงเฟิงพ่อสามีก็ไม่ใช่คนที่สามารถตัดสินใจแบบนี้ออกมาได้!”
นอกเหนือจากประหลาดใจ เธออ่านต่อไป
การประกาศดังกล่าวยังระบุอีกว่า: “อันที่จริง ตระกูลซูไม่ได้ต้องการช่วยซูรั่วหลีจริงๆ พวกเขาเพียงแค่ถือว่าซูรั่วหลีเป็นเครื่องต่อรองสำหรับการเล่นละครและการแลกเปลี่ยนสิทธิ์เท่านั้น ด้านหนึ่งพวกเขาหวังว่าหลังจากช่วยซูรั่วหลีแล้ว จากนั้นก็ขายให้กับกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินญี่ปุ่นเพื่อรับคุณงามความดี ในเวลาเดียวกันก็หวังว่าสามารถจะผ่านการเล่นละครนี้ ปลอบใจตระกูลแม่ของซูรั่วหลี ท้ายที่สุดแล้ว ตระกูลเหอที่เหออิงซิ่วแม่ของซูรั่วหลีอยู่ เป็นหนึ่งในสี่ตระกูลศิลปะการต่อสู้ของหัวเซี่ย(ชื่อเรียกประเทศจีนสมัยก่อน) ก็ยังเป็นเป้าหมายที่ตระกูลซูต้องการมัดใจด้วย…”
ตู้ไห่ชิงอ่านจนถึงตรงนี้ คนทั้งคนก็ตกตะลึงจนตาค้าง!
ในคำพูดนี้ ซูรั่วหลี เป็นลูกสาวนอกสมรสที่เกิดจากการนอกใจของซูโสว่เต้ากับเหออิงซิ่ว เหออิงซิ่วปิดบังหัวนอนปลายตีนของเธอส่งเธอมาที่ตระกูลซู!
ตอนที่อ่านถึงคำพูดนี้ ตู้ไห่ชิงคนทั้งคนก็แทบจะตกใจเหมือนฟ้าผ่า!
แม้ว่าจะไม่มีหลักฐานมายืนยันความจริงของคำพูดนี้ก็ตาม แต่สัญชาตญาณของผู้หญิงยังคงบอกเธอว่า ทุกอย่างที่พูดมาข้างต้น ล้วนเป็นความจริง!
เธอฝันก็คาดไม่ถึงว่า สามีที่ตัวเองคิดเองเออเองว่ารักตัวเองมากและภักดีต่อตัวเอง กลับจะทรยศตัวเอง!
ยิ่งไปกว่านั้น ยังทรยศตัวเองเมื่อยี่สิบปีก่อนแล้ว!
ไม่เพียงแค่นั้น เขามีลูกสาวนอกสมรสอยู่ข้างนอกด้วย!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...