ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2121

เมื่อเห็นซูโสว่เต้าคุกเข่าลงบนพื้นร้องไห้อย่างโศกเศร้ามาก ตู้ไห่ชิงก็ถอยหลังไปไม่กี่ก้าวโดยไม่รู้ตัวในทันที หลุดพ้นจากมือทั้งสองของเขา และพูดอย่างจริงว่า: “ซูโสว่เต้า คุณรู้จักนิสัยของฉันดี ตอนนั้นที่ตกลงแต่งงานกับคุณ ฉันได้ทำสัญญาสุภาพบุรุษสามข้อกับคุณ คุณยังจำได้หรือเปล่า?”

ซูโสว่เต้าตาแดงแล้วพยักหน้าเบาๆ: “จำได้…ผมจำได้! ผมจำได้ทุกคำ! ภรรยา ผมวู่วามไปหน่อยจริงๆ ขอร้องคุณ ให้อภัยผมในครั้งนี้ด้วย แค่ครั้งนี้ได้หรือเปล่า?”

ตู้ไห่ชิงพูดด้วยสีหน้าท่าทางที่จริงจังว่า: “ซูโสว่เต้า ฉันหวังว่าคุณจะพูดก่อน สัญญาสุภาพบุรุษสามข้อนั้นมีอะไรบ้าง”

หัวใจของซูโสว่เต้าเจ็บปวดอย่างฉับพลัน และพูดด้วยน้ำเสียงสั่น: “สัญญาสุภาพบุรุษข้อแรก ไม่ว่าจะเป็นเวลาไหนสถานการณ์ไหน ตราบใด…ตราบใด…”

ตู้ไห่ชิงไล่ถามว่า: “ตราบใดอะไร?”

ซูโสว่เต้าถอนหายใจยาว: “เฮ้อ! ตราบใด…ตราบใดที่เย่ฉางอิงยินยอมที่จะกลับมารับคุณ ผมก็ต้องหย่ากับคุณโดยไม่มีเงื่อนไข และไม่ตามตื๊ออย่างเด็ดขาด!”

ตู้ไห่ชิงพยักหน้า และถามเขาว่า: “ข้อที่สองล่ะ?”

ซูโสว่เต้าพูดว่า: “ข้อที่สอง หลังแต่งงานต้องไม่ขัดขวางให้คุณกับเย่ฉางอิงพบกันในฐานะเพื่อนธรรมดา”

ตู้ไห่ชิงก็ถามอีกว่า: “งั้นข้อที่สามล่ะ?”

“ข้อที่สาม…”ซูโสว่เต้าพูดพึมพำว่า: “ข้อที่สามคือ คุณแต่งงานกับผม ไม่ใช่เพราะความรัก แต่เป็นเพราะสามารถมีครอบครัวที่มั่นคงได้ ดังนั้นพวกเราทั้งคู่ต่างก็ต้องปฏิบัติตามหลักศีลธรรม อยู่ในระหว่างความสัมพันธ์แต่งงาน ห้ามนอกใจไปกับเพศตรงข้ามอื่น ถึงขนาดเกิดความสัมพันธ์จริง หากเปลี่ยนใจ ต้องบอกอีกฝ่ายให้ทราบล่วงหน้าก่อนและเลิกกันแต่โดยดี…”

ตู้ไห่ชิงอือคำหนึ่ง และพูดอย่างใจเย็นว่า: “ในเมื่อคุณจำได้ งั้นก็ฉันก็ไม่จำเป็นพูดรายละเอียดมากนัก วันนี้ฉันกลับไปที่บ้านคุณแม่ก่อน พรุ่งนี้เช้าพวกเราสองคนไปทำเรื่องหย่ากัน รบกวนคุณพิมพ์ข้อตกลงการหย่าร้างตอนกลางคืนด้วย ลูกสองคนของพวกเราก็โตแล้ว ก็ไม่มีทางเกี่ยวข้องกับปัญหาค่าเลี้ยงดู สำหรับทรัพย์สินของครอบครัว ฉันไม่ต้องการเงินสักบาท ก็ตามนี้แหละ”

จากนั้น ตู้ไห่ชิงก็หันหลังก็จากไป

ตู้ไห่ชิงโบกมือ: “วู่วามหรือไม่ก็ไม่สำคัญ สิ่งที่สำคัญคือคุณเป็นคนเลือกเอง ในเมื่อคุณได้เลือกแล้ว งั้นก็ต้องกล้าทำก็ต้องกล้ารับ!”

จากนั้น ตู้ไห่ชิงพูดอย่างเคร่งขรึมมากว่า: “ถ้าหากวันนี้พวกเราสองคนหย่ากันให้มันรู้แล้วรู้รอดไป อีกหน่อยต่อให้เป็นสามีภรรยากันไม่ได้ ยังสามารถเป็นเพื่อนกันได้; แต่ถ้าหากคุณไม่เลิกรากันไปด้วยดี งั้นฉันก็ทำได้เพียงไปขึ้นศาลฟ้องร้องหย่ากัน ขึ้นศาลฟ้องร้องหย่ากันคุณก็รู้ว่า ต้องเปิดศาลตรวจสำนวนและตัดสิน คุณก็เป็นคนมีหน้ามีตา ไม่มีความจำเป็นที่ต้องทำให้เรื่องราวใหญ่โตจนน่าเกลียดขนาดนั้นนะ?”

ซูโสว่เต้ามองไปทางตู้ไห่ชิง ร้องไห้ไปด้วย ถามด้วยความสะอึกสะอื้นไปด้วยว่า: “ภรรยา จะให้ผมทำยังไงกันแน่ คุณถึงจะยกโทษให้ผมได้? ตราบใดที่คุณบอกผม ผมซูโสว่เต้าจะทำให้ดีที่สุด! แม้ว่าจะต้องบุกน้ำลุยไฟก็ไม่มีทางบอกปัด!”

ตู้ไห่ชิงยิ้มเล็กน้อย: “ซูโสว่เต้า ขอโทษด้วย ฉันไม่สามารถยกโทษให้คุณได้จริงๆ”

ซูโสว่เต้าก็ตัวสั่นเล็กน้อย และไล่ถามเธอว่า: “ภรรยา คุณกับผมเป็นสามีภรรยากันมายี่สิบกว่าปี คุณจะไร้ความรู้สึกขนาดนั้นจริงๆเหรอ?”