ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2125

ในเวลานี้ซูโสว่เต้า ยังไม่เข้าใจว่า เกิดเรื่องใหญ่และสำคัญอะไรขึ้นกันแน่

ดังนั้น เขามองไปทางคุณท่านใหญ่ซู และไล่ถามว่า: “พ่อ เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

คุณท่านใหญ่ซูถอนหายใจเบาๆ พูดด้วยมือข้างหนึ่งจับมืออีกข้างหนึ่งแสดงอารมณ์ฮึกเหิมว่า: “เฮ้อ…คือรั่วหลี…”

ซูโสว่เต้ารีบไล่ถามว่า: “ตามหาที่อยู่ของรั่วหลีเจอแล้วเหรอ?!”

คุณท่านใหญ่ซูส่ายหน้า: “ยังไม่เจอ…โสว่เต้า เกี่ยวกับเรื่องของรั่วหลี พ่อต้องขอโทษแกด้วย…ยังหวังว่าแกสามารถจะยกโทษให้พ่อด้วย…”

ซูโสว่เต้าคาดไม่ถึงว่าคุณท่านจะขอโทษตัวเอง และรีบพูดว่า: “พ่อ พ่อทำอะไร…มีเรื่องอะไรพ่อพูดมาได้เลย เรื่องของรั่วหลีต่อให้สุดท้ายแล้วจะช่วยไม่สำเร็จ ผมก็ไม่โทษพ่อหรอก…”

ซูโสว่เต้ายังรู้สึกว่า คุณท่านเพื่อที่จะช่วยซูรั่วหลี ก็พยายามไม่น้อยจริงๆ

แต่ทว่า เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องยากมากในตัวมันอยู่แล้วจริงๆ ยิ่งไปกว่านั้นเหตุการณ์ก็เกิดขึ้นในประเทศญี่ปุ่น ก็เหลือบ่ากว่าแรงของตระกูลซู ถ้าในกระบวนการช่วยเหลือ เกิดเรื่องคาดไม่คิดอะไรที่ก่อให้การช่วยเหลือล้มเหลว ถึงขนาดก่อให้ซูรั่วหลีโชคร้ายเสียชีวิต ก็สามารถเข้าใจได้จริงๆ

ในเวลานี้คุณท่านใหญ่ซูถอนหายใจยาวแล้วพูดว่า: “เฮ้อ…เรื่องนี้ ฉันเองที่วู่วาม! เดิมทีเรื่องที่ช่วยเหลือรั่วหลีก็เป็นความยากลำบากมากที่สุด รั่วหลีก่ออาชญากรรมในประเทศญี่ปุ่น นี่ไม่ใช่ปัญหาที่เงินสามารถแก้ไขได้ด้วยซ้ำ…”

จากนั้น ดวงตาของเขาก็แดงเล็กน้อย ก็พูดสะอึกสะอื้นด้วยความอับอาย: “โสว่เต้า ฉันรู้ว่ามันยากมากที่จะช่วยรั่วหลีออกมา ดังนั้นจึงทำข้อตกลงความลับกับเจ้าหน้าที่ระดับสูงของกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินญี่ปุ่น…”

ซูโสว่เต้าก็ตกใจ และอ้าปากถามว่า: “ข้อตกลง?! ข้อตกลงอะไร?! ทำไมพ่อถึงได้ทำข้อตกลงกับคนของกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินด้วย? รั่วหลีรวมทั้งยอดฝีมืออีกห้าสิบกว่าคน ก็ล้วนถูกจับกุมโดยกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินญี่ปุ่นนะ!”

คุณท่านใหญ่ซูพูดคร่ำครวญว่า: “เฮ้อ ฉันก็ยังยึดหลักการของการเพิ่มผลกำไรสูงสุด ดังนั้นอยากจะเล่นละครด้วยกันกับกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดิน ด้านหนึ่งสามารถทำให้กองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินญี่ปุ่นสามารถสร้างความสำเร็จที่โดดเด่นต่อหน้าสังคมและทำให้พวกเราสร้างความสัมพันธ์ความร่วมมือที่ดีกับกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดิน อีกด้านหนึ่งก็สามารถควบคุมคนในตระกูลเหอให้อยู่ได้ด้วย พูดตรงๆ ทุกอย่างก็เพื่อประโยชน์ของตระกูลซู…”

ซูโสว่เต้าตกตะลึงจนตาค้าง: “พ่อ พ่อหมายความว่ายังไงกันแน่? หรือว่าพ่อบอกว่าจะช่วยรั่วหลี เป็นเพียงแค่ละครฉากหนึ่งงั้นเหรอ?!”

เมื่อคิดถึงเมื่อกี้นี้ภรรยาตู้ไห่ชิงเพราะเรื่องของซูรั่วหลี ออกจากบ้านอย่างไม่ลังเล ยังจะหย่ากับตัวเองด้วย เมื่อรวมกับข่าวสายฟ้าแลบในขณะนี้ ซูโสว่เต้าคนทั้งคนก็ทรงตัวไม่อยู่เล็กน้อย

เขาจ้องมองคุณท่านใหญ่ซู และตวาดด้วยความโกรธเคืองว่า: “รั่วหลีเป็นหลานสาวของคุณ! คุณทำแบบนี้ได้ยังไง?! คุณรู้มั้ยว่า ก็เพราะการกระทำทั้งหมดของคุณ ตอนนี้รั่วหลีเป็นหรือตายก็ไม่รู้ ไห่ชิงก็จะหย่ากับผมแล้ว! ทำไมคุณต้องทำแบบนี้ด้วย? ทำไม?”

คุณท่านใหญ่ซูพูดอย่างจริงจังว่า: “โสว่เต้า! ต่อให้ฉันไม่ทำแบบนี้ พวกเราก็ไม่สามารถที่จะช่วยรั่วหลีออกมาได้!”

ซูโสว่เต้ากัดฟันถามกลับว่า: “ไม่สามารถที่จะช่วยรั่วออกมาได้ ก็ต้องเอารั่วหลีออกมาเล่นละครเหรอ? ก็ต้องเอารั่วหลีมาเอาใจกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินญี่ปุ่นงั้นเหรอ!”

คุณท่านใหญ่ซูเห็นท่าทีของซูโสว่เต้าแย่มาก อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อย และพูดด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างเย็นชาว่า: “ฉันบอกแล้ว สิ่งเหล่านี้ที่ฉันทำ ก็เพื่อผลประโยชน์ของตระกูลซู!”

ซูโสว่เต้าควบคุมความโกรธไว้ไม่อยู่ และตะโกนออกมาอย่างดุเดือดว่า: “ผลประโยชน์ของตระกูลซูงั้นเหรอ?! หรือว่าเพื่อผลประโยชน์ของตระกูลซู ก็สามารถที่จะสละชีวิตลูกสาวของผมได้งั้นเหรอ?!”