ซูจือหยูรีบพูดว่า: “แม่ค่ะ งั้นคืนนี้แม่พักผ่อนให้เต็มที่ พรุ่งนี้เช้าหนูโทรหาแม่นะคะ!”
“โอเค”
ซูจือหยูวางสาย ซูจือเฟยที่อยู่ข้างๆก็พูดด้วยความเป็นห่วงเล็กน้อยว่า: “จือหยู พ่อค่อนข้างมีข้อห้ามต่อเมืองจินหลิงมาโดยตลอด ถ้าหากพวกเราไปที่เมืองจินหลิงกับแม่ในเวลานี้ เขาจะโกรธมากหรือเปล่า?”
ซูจือหยูพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า: “โกรธแล้วยังไง? เขามีลูกสาวนอกสมรสอยู่ข้างนอก ยังพาเธอกลับบ้านมาอย่างสง่าผ่าเผย เอาไว้ต่อหน้าต่อตาพวกเราทั้งครอบครัว ทำไมเขาไม่คิดว่าพวกเราทั้งสามคนก็จะโกรธบ้างล่ะ?”
ชะงักไปชั่วครู่ ซูจือหยูก็พูดอย่างโกรธเคืองว่า: “เอาจริงๆ ฉันยังอยากจะเผชิญหน้าต่อหน้าต่อตากับเขา! พวกเราสามคนไปที่เมืองจินหลิง ก็เป็นการส่งสัญญาณให้กับเขา ทำให้เขารู้ว่าทุกอย่างนี้ล้วนเป็นความผิดของเขา!”
ซูจือเฟยพูดอย่างกระอักกระอ่วนว่า: “เฮ้อ เรื่องแบบนี้ พวกเราที่เป็นลูกๆจะพูดอะไรได้…”
จากนั้น ซูจือเฟยก็พูดว่า: “บนโลกใบนี้มีคนรวยชั้นนำมากมาย คนเหล่านี้มีกี่คนบ้างที่ไม่นอกใจภรรยา ปีนั้นพ่อก็แค่วู่วามในครั้งนั้น ในกลุ่มคนเหล่านี้ ถือได้ว่าเป็นคนดีมากคนหนึ่งแล้ว”
ซูจือหยูถามด้วยสีหน้าท่าทางที่จริงจังว่า: “พี่พูดแบบนี้ได้ยังไง? หรือว่าคนรวยก็สามารถที่ไม่ซื่อสัตย์ต่อการแต่งงานได้งั้นเหรอ?”
ซูจือเฟยรีบพูดว่า: “โธ่เอ๊ย ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ฉันแค่จะบอกว่า ฉันรู้สึกว่าเรื่องราวของพ่อไม่ได้เลวร้ายมากขนาดนั้น ถ้าหากสำนึกผิดยอมรับผิดด้วยท่าทีที่จริงใจ กลับยังสามารถให้อภัยได้ แม่จะหย่ากับเขาอย่างเด็ดขาด ขาดการไตร่ตรองไปหรือเปล่า? เนื่องจากว่าความสัมพันธ์ระหว่างสามีภรรยายี่สิบกว่าปี ประกอบกับมีพวกเราสองคนเป็นลูก หรือว่าโอกาสครั้งหนึ่งก็ให้พ่อของเราไม่ได้เลยเหรอ?”
ซูจือหยูพูดอย่างจริงจังว่า: “นี่เป็นรูปแบบความคิดของผู้ชายเฮงซวย! พูดให้กว้างกว่านี้ ก็คือทัศนคติทั้งสามไม่ถูกต้อง! ฉันถามพี่นะ ถ้าหากในอนาคตพี่แต่งงาน ภรรยาของพี่แอบนอกใจพี่ พี่สามารถให้อภัยเธอได้หรือเปล่า?”
“ฉันแนะนำให้พี่ จากนี้ไปหาดาราสาวจากในวงการบันเทิง ที่มีจิตใจมุ่งมั่นเพื่อเงินตั้งอกตั้งใจอยากจะแต่งเข้าบ้านมหาเศรษฐีแต่งงานเถอะ!”
“ถึงเวลานั้นพี่ก็ทำข้อตกลงสามข้อกับคนอื่นเขา: พี่ให้เงินที่เพียงพอกับเธอและให้ชีวิตที่ดีพอกับเธอ เธอจะต้องไม่ก้าวก่ายเวลาที่พี่อยู่กับผู้หญิงคนไหนที่ข้างนอก แบบนี้ก็มีสุขกับทุกคนไม่ใช่เหรอ?”
เมื่อซูจือเฟยได้ฟังถึงตรงนี้ พูดด้วยสีหน้าหดหู่ว่า: “ฉันผิดไปแล้วพอใจหรือยังฉันผิดไปแล้ว…”
หลังจากที่พูดจบ เขาก็รีบเปลี่ยนเรื่องคุย และเอ่ยปากพูดว่า: “ใช่แล้ว ฉันจะรีบไปจัดเตรียมการเครื่องบิน พรุ่งนี้เช้าพวกเราก็ไปที่เมืองจินหลิงด้วยกัน!”
เมื่อซูจือหยูมองออกว่าเขาอยากจะเปลี่ยนเรื่องคุย ก็พูดด้วยท่าทีแสดงอำนาจบีบคั้นว่า: “ซูจือเฟย! เคารพผู้หญิงเคารพคู่ครองของตัวเอง เป็นวิชาบังคับและความรู้พื้นฐานของผู้ชายคนหนึ่ง ถ้าหากในอนาคตพี่กลายเป็นผู้ชายเฮงซวยคนหนึ่ง ฉันก็ไม่มีพี่ชายอย่างพี่!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...