ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2145

สำหรับข่าวของซูโสว่เต้า กลายเป็นข่าวหน้าหนึ่งของสื่อต่างๆทันที

ซูจือหยูกับซูจือเฟยโกรธมากๆเกี่ยวกับข่าวเรื่องนี้ มีหลายครั้งที่ซูจือเฟยจะไปถามสาเหตุเรื่องนี้กับคุณปู่ แต่เขาก็โดนซูจือหยูหยุดไว้

ซูจือหยูรู้ดีอยู่แก่ใจ ตอนนี้คุณปู่จงใจเอาตัวรอดและเสียสละพ่อของพวกเขา ถ้าตอนนี้ไปเผชิญหน้าและถามคุณปู่ ก็ยิ่งจะทำให้คุณปู่โกรธมากขึ้น

ถ้าเป็นแบบนี้ พวกเขาควรอยู่เงียบๆและไม่พูดอะไร และตอนเช้าของรุ่งขึ้นก็พาคุณแม่กลับไปที่จินหลิงเลย

สำหรับวิธีที่จะช่วยให้พ่อของเขากลับมามีอำนาจ ซูจือหยูมีแผนการของตัวเองอยู่ในใจแล้ว

แต่ตอนนี้ เธอยังคงต้องอดทนเพื่อรอโอกาส

ในเวลาเดียวกัน ตระกูลเหอได้เรียกยอดฝีมือทั้งหมดของตัวเองออกจากตระกูลซูในชั่วข้ามคืน

เหอหงเซิ่งที่เป็นผู้นำตระกูลเหอ เขาเป็นคุณตาของซูรั่วหลี ได้สั่งการในตระกูลทันที ถ้าหากตระกูลซูไม่ให้คำตอบที่ชัดเจน ลูกหลานของตระกูลเหอจะไม่ทำงานให้ตระกูลซูอีก

ในเวลาเดียวกัน เขาก็โทรศัพท์ไปหาซูเฉิงเฟิง และขอให้ตระกูลซูต้องอธิบายเรื่องนี้อย่างชัดเจน

ซูเฉิงเฟิงรับปากเรื่องนี้ แต่ในความเป็นจริง เขาไม่ได้สนใจเรื่องนี้เลย

ตอนนี้เขาแค่ต้องการรักษาชื่อเสียงของตัวเองไว้ สำหรับตระกูลเหอจะแตกหักกับเขาหรือเปล่า เขาไม่ได้สนใจเรื่องนี้อยู่แล้ว

หลังจากเรื่องที่เขาร่วมมือกับกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินญี่ปุ่นโดนเปิดเผยแล้ว เขารู้ดีอยู่แก่ใจ ไม่ว่าเรื่องนี้ตัวเองจะยอมรับ หรือซูโสว่เต้าจะกลายเป็นแพะรับบาป ตระกูลเหอก็คงไม่ยอมทำงานให้ตระกูลซูอีก

ถ้าเป็นแบบนี้ ก็ไม่ควรเสียเวลากับตระกูลเหออีก

ในคืนนี้

ซูรั่วหลีที่เข้าพักอยู่ในโรงแรมของเฉินจื๋อข่าย เธอไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นในโลกภายนอกเลย

ตู้ไห่ชิงไม่ยอมนั่งเครื่องบินของตระกูลซู ดังนั้นพี่ใหญ่อย่างตู้ไห่เฟิงก็เลยส่งเครื่องบินของตัวเองมารับเธอ

หลังจากเครื่องบินลงจอดแล้ว ตู้ไห่ชิงที่รู้สึกประหม่าในใจ ก็เดินลงบันไดพร้อมกับลูกชายและลูกสาวทั้งสองคน

สำหรับเธอ เธอคิดถึงเมืองจินหลิง มาเกือบยี่สิบปีแล้ว

ยี่สิบปีมานี้ เธอจะนึกถึงเย่ฉางอิงอย่างเงียบๆแล้วนอนหลับ เมื่อคิดถึงเย่ฉางอิง เธอก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเมืองจินหลิง

เย่ฉางอิงเป็นคนที่เธอรักมากๆมาตลอดชีวิต

ในเวลานั้น เย่ฉางอิงเสียชีวิตที่จินหลิง ตอนนี้เธอมีโอกาสกลับมารำลึกถึงเรื่องราวในอดีต ทำให้เธอไม่สามารถสงบจิตใจของตัวเองได้

พวกเขาสามแม่ลูกพึ่งถึงห้องโถงผู้โดยสารของสนามบิน มีชายชราคนหนึ่งเดินเข้ามาด้วยความเคารพและพูดว่า:"คุณหนูรอง การเดินทางมาที่นี่คงทำให้คุณลำบากไม่น้อย"