ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2149

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เฉิน เซียวเวยเวยก็รีบพยักหน้าทันที น้ำเสียงของเธอเริ่มสั่นเครือ และเธอก็พูดอย่างจริงจัง:"พี่เขย คุณพูดถูกแล้ว...ตอนนี้ฉัน...ตอนนี้ฉันรู้ตัวแล้ว...ฉันจะไม่เป็นเหมือนเมื่อก่อนอีก จะไม่เป็นคนที่เย่อหยิ่ง ไม่ยอมเรียนรู้ และจะไม่เป็นลูกคุณหนูที่ไม่มีความสามารถและชอบดูถูกคนอื่นอีก..."

ขณะพูด เธอก็เปิดซิปของเสื้อแจ็กเกตลงมาเล็กน้อย เผยให้เห็นชุดยูนิฟอร์มสีน้ำเงินที่อยู่ด้านใน และเอ่ยปากพูด:"พี่เขย คุณดูสิ ตอนนี้ฉันเริ่มหางานด้วยตัวเองแล้ว ตอนนี้ฉันเป็นพนักงานต้อนรับในหมู่บ้านจูเจียงลี่อิ่งที่เพิ่งเปิดใหม่..."

เย่เฉินถามด้วยความประหลาดใจ:"ทำไมคุณถึงไปทำงานเป็นพนักงานต้อนรับ? ถ้าฉันจำไม่ผิด คุณจบปริญญาตรีไม่ใช่เหรอ หางานอะไรก็ดีกว่าการทำงานเป็นพนักงานต้อนรับไม่ใช่เหรอ?"

เซียวเวยเวยรู้สึกละอายใจและกระซิบเบาๆ:"คือ...พี่เขย...ฉันจะบอกตามตรง ก่อนวันตรุษจีนพ่อกับพี่ของฉันวางแผนทำร้ายป้าสอง และโดนอีกฝ่ายทำร้ายจนกลายเป็นคนพิการ ตอนนี้พวกเขาสองคนยังนอนอยู่บนเตียงเลย พวกเขาสองคนทำอะไรไม่ได้สักอย่าง คุณย่าของฉันก็อายุมากแล้ว ช่วงก่อนคุณย่าก็ยังโดนป้ารองยั่วยุจนไม่สบาย ตอนนี้ยังรักษาตัวอยู่ ดังนั้นก็เลยออกมาหางานทำไม่ได้ มีเพียงฉันคนเดียวที่ออกมาหาเงินเพื่อเลี้ยงดูครอบครัว..."

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เซียวเวยเวยก็พูดด้วยน้ำเสียงสะอื้น:"แต่...แต่ฉันไม่สามารถหางานประจำแบบนั้นทำได้ เพราะงานแบบนั้นจะจ่ายเงินเดือนเมื่อถึงต้นเดือนหน้าเท่านั้น แต่พ่อ พี่ชายและคุณย่าของฉัน พวกเขาสามคนยังนั่งรออยู่ที่บ้าน ฉันต้องหาเงินกลับไปทุกวันเพื่อซื้ออาหารให้พวกเขากิน..."

"ดังนั้น...ดังนั้นฉันจำเป็นต้องทำงานเป็นพนักงานต้อนรับที่จ่ายเงินรายวันเท่านั้น..."

เย่เฉินพยักหน้าเบาๆ

ก่อนวันตรุษจีน ตอนที่ฉันและพ่อตาไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ต พวกเราก็เห็นนายหญิงใหญ่เซียว ช่วยลูกค้าในซูเปอร์มาร์เก็ตหยิบถุงพลาสติกใส่ของ

ตอนนั้นเขาก็รู้แล้วว่า ตระกูลเซียวตกอับและหมดอำนาจไปแล้ว

เมื่อก่อนพวกเขาอาศัยบารมีของอู๋ตงไห่ ก็มีชีวิตที่สุขสบายเหมือนกัน

แต่หลังจากนั้นเซียวฉางเฉียนกับเซียวไห่หลงสร้างปัญหาใหญ่ขึ้น พวกเขาได้ลักพาตัวเย่ฉางหมิ่นและหม่าหลันไปพร้อมกัน ทำให้อู๋ตงไห่ล่วงเกินผิดใจกับเย่ฉางหมิ่น

สุดท้ายแล้ว อู๋ตงไห่รู้ว่าฉันเป็นคุณชายใหญ่ของตระกูลเย่ ดังนั้นเขาก็เลยคุกเข่าอ้อนวอนเพื่อขอให้ฉันไว้ชีวิตเขา

ตอนนี้ อู๋ตงไห่กลายเป็นสุนัขรับใช้ของหงห้า มันเป็นเรื่องธรรมดาที่เขาอยากให้โอกาสตระกูลเซียวอีก

ถ้าเป็นอย่างนี้ นายหญิงใหญ่เซียวก็จะมีผู้หญิงสามคนที่มีรูปร่างกำยำแข็งแรงค่อยช่วยเหลือ อย่างน้อยครอบครัวของเธอก็คงกินอิ่มนอนหลับได้อย่างสบาย

แต่เย่เฉินเดาออกว่านายหญิงใหญ่เซียวจะไม่เลือกทางนี้อย่างแน่นอน

ดังนั้น เขาก็เลยจงใจให้นายหญิงใหญ่เซียวได้สัมผัสถึงความรู้สึกของการยกก้อนหินขึ้นมาแล้วตกลงไปกระแทกโดนเท้าของตัวเอง

คนที่เคยเป็นผู้ช่วยของตัวเองกลายมาเป็นศัตรู สิ่งนี้ต้องทำให้นายหญิงใหญ่เซียวเจ็บปวดมากๆอย่างแน่นอน

และคนอย่างนายหญิงใหญ่เซียว ก็ไม่เคยทำให้เขาผิดหวัง

ตอนนี้ นายหญิงใหญ่เซียวเพียงคนเดียวต้องเลี้ยงดูคนในครอบครัวทั้งสี่คน เห็นได้ชัดว่าเธอเลี้ยงไม่ไหว ดังนั้นเซียวเวยเวยจึงต้องแบกรับภาระในการเลี้ยงดูคนในครอบครัว