หลังจากได้ยินเสียงคำราม เซียวเวยเวย เฉินเสี่ยวเฟย และคนอื่น ๆ ก็มองไปทางทิศทางเสียงตามสัญชาตญาณ
ตอนนี้เห็นเย่เฉินขับรถจักรยานยนต์ไฟฟ้า และขับเข้ามาหาทุกคนอย่างรวดเร็ว
ทันใดนั้น เย่เฉินก็จอดรถจักรยานยนต์ไฟฟ้า แต่ไม่ลงจากรถ และกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ปล่อยเธอ”
เมื่อเฉินเสี่ยวเฟยเห็นว่าเย่เฉินขับจักยานยนต์ไฟฟ้าอยู่ สีหน้าของเธอก็แสดงความเหยียดหยามทันที และกล่าวถากถางว่า “คิดว่าตนเองเป็นฮีโร่มาช่วยสาวงามหรือ? แม่งฉิบหาย ที่แท้เป็นแค่ยาจกคนหนึ่งเท่านั้น!”
หลังจากกล่าวจบ เธอฮึ่มประโยคหนึ่ง แล้วกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ไอ้ยาจกอย่าเข้ามายุ่งเรื่องนี้ มิฉะนั้น ฉันจะทำให้คุณไม่สามารถรับผลที่จะตามมาได้!”
เมื่อเห็นเย่เฉินปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้เซียวเวยเวยรู้สึกมีความปลอดภัยทันที ร้องไห้และกล่าวว่า “พี่เขย พี่เขย ช่วยฉันด้วย พี่เขย........”
เมื่อเฉินเสี่ยวเฟยได้ยิน ก็อดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ยว่า “อ้อ ที่แท้เป็นพี่เขยของเธอเอง ทำไม? ต้องการจะไถ่ตัวเธอหรือไง?”
เย่เฉินยิ้มและถามเธอว่า “ไม่ทราบว่าต้องเรียกคุณผู้หญิงคนนี้ว่าอะไร? และไม่รู้ว่าน้องสาวผมได้ล่วงเกินคุณอย่างไร?”
เฉินเสี่ยวเฟยเบะปาก “คุณไม่คู่ควรที่จะรู้จักชื่อของฉัน สำหรับเรื่องที่น้องสาวคุณล่วงเกินฉันยังไง คุณก็ไม่จำเป็นต้องรู้ชัดเจน คุณเพียงแค่รู้เรื่องเดียวเท่านั้น ตอนนี้น้องสาวคุณติดหนี้ฉันห้าแสนหยวน ถ้าคุณจ่ายเงินให้ฉัน ฉันจะปล่อยเธอไปทันที แต่ถ้าคุณไม่ยอมจ่าย ฉันจะพาตัวเธอไป!”
เซียวเวยเวยรีบกล่าวอย่างคับข้องใจว่า “พี่เขย ฉันไม่ได้เป็นหนี้พวกเขาเลย พวกเขาหลอกให้ฉันเซ็นสัญญา สัญญานี้มีค่าละเมิดสัญญาเป็นเงินห้าแสน พวกเขาเป็นพวกฉ้อโกง..…”
เย่เฉินโบกมือ “เอาล่ะ เวยเวยไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ผมจะเป็นคนคุยกับผู้หญิงคนนี้เอง”
เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “คุณวางใจเถอะ พวกคุณมีคนตั้งหลายคนอยู่ที่นี่ ผมจะกล้าเล่นตุกติกกับคุณได้อย่างไร?”
เฉินเสี่ยวเฟยฮึ่มประโยคหนึ่ง แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือของตนเองออกมาทันที และเปิดอาลีเพย์
เย่เฉินสแกนรหัสคิวอาร์โค้ดการรับการชำระเงินของเธอ จากนั้นจึงกรอกจำนวนเงินห้าแสนในคอลัมน์การโอนเงินทันที
เนื่องจากจำนวนเงินค่อนข้างมาก อาลีเพย์จึงต้องมีการตรวจสอบชื่อเต็ม ดังนั้นเย่เฉินจึงยิ้มและกล่าวกับเฉินเสี่ยวเฟยว่า “คนสวย คราวนี้คุณต้องบอกชื่อของคุณแล้ว เพราะว่าการโอนเงินจะต้องยืนยันตัวตน”
เฉินเสี่ยวเฟยเอามือกอดอกและกล่าวอย่างเย่อหยิ่ง “ฉันชื่อเฉินเสี่ยวเฟย ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...