ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2166

เย่เฉินพยักหน้า ป้อนชื่อของเธอลงไป จากนั้นจึงคลิกยืนยัน หลังจากการจดจำใบหน้าของอาลีเพย์แล้ว ก็มีข้อความปรากฏขึ้นทันที โดยระบุว่าโอนสำเร็จแล้ว

มือของเฉินเสี่ยวเฟยที่ถือโทรศัพท์ขยับเล็กน้อย และมีข้อความปรากฏขึ้นว่า “เย่เฉินได้โอนเงินห้าแสนหยวนให้คุณแล้ว!”

เมื่อเธอเห็นข้อความก็รู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก และเธอก็แอบตื่นเต้น “แม่ง! ได้เงินราบรื่นจริง ๆ! ในชีวิตนี้ตนเองไม่เคยหาเงินได้ง่ายขนาดนี้มาก่อน! ประธานหลิวจะต้องให้รางวัลตนเองอย่างน้อยหนึ่งแสนหยวนแน่!”

ขณะที่ตื่นเต้น เฉินเสี่ยวเฟยก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเย่เฉิน และกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่คิดว่าคุณเย่จะใจกว้างมากเช่นนี้ เพื่อที่จะช่วยเหลือน้องสาว คุณสามารถจ่ายเงินห้าแสนหยวนได้ทันที ดูแล้วฐานะทางการเงินของคุณเย่คงจะไม่ธรรมดาแน่นอน?”

เย่เฉินหัวเราะและกล่าวว่า “ไม่ธรรมดาอะไร ผมเป็นแค่ยาจกคนหนึ่งเท่านั้น มันไม่ง่ายเลยที่จะทำงานหนักเพื่อสะสมเงินได้นิดหน่อย ถ้าไม่ใช่เพราะเธอเป็นน้องสาวของผม ผมคงจะไม่ยอมจ่ายง่าย ๆ เช่นนี้หรอก”

เมื่อเซียวเวยเวยเห็นว่าเย่เฉินโอนเงินห้าแสนหยวนไปให้เฉินเสี่ยวเฟยจริง ๆ เธอร้องไห้และกล่าวว่า “พี่เขย.....คุณอย่าเอาเงินให้พวกเขา .....พวกเขาเป็นพวกกลุ่มโจร...... ”

เฉินเสี่ยวเฟยดุด่าทันทีว่า “เซียวเวยเวย โปรดระวังคำพูดของคุณด้วย สัญญาของพวกเราเขียนไว้อย่างชัดเจน คุณยังพิมพ์ลายมือด้วยตนเองอีกด้วย ตอนนี้ฉันเอาเงินจำนวนนี้ตามสัญญา ทำไมมาว่าฉันเป็นโจร?”

เซียวเวยเวยตัวสั่นด้วยความโกรธและกล่าวอย่างเคียดแค้นว่า “คุณเป็นโจรหรือเปล่านั้นคุณย่อมรู้ตัวดี! สัญญาฉบับนี้เป็นสัญญาหลอกลวง!”

ขณะนี้เย่เฉินกล่าวว่า “เอาล่ะ เวยเวย อย่าพูดจาเหลวไหล”

เซียวเวยเวยไม่คาดคิดว่าเย่เฉินจะยอมรับและชดเชยอย่างง่ายดาย จึงกล่าวสะอึกสะอื้นว่า “พี่เขย…ฉันรู้ว่าคุณหาเงินได้ไม่ยาก แต่คุณจะให้พวกเขาเอาเปรียบเปล่า ๆเช่นนี้ไม่ได้....... ”

เย่เฉินหัวเราะ “นี่จะเรียกว่าให้พวกเขาเอาเปรียบเปล่า ๆได้อย่างไร?”

หลังจากนั้นเธอก็โบกมือให้ชายฉกรรจ์ที่อยู่รอบ ๆ และกล่าวอย่างเย็นชาว่า “พวกเราไปกันเถอะ!”

สิ่งที่เฉินเสี่ยวเฟยคิดคือ “เงินห้าแสนหยวนเข้าอาลีเพย์ของตนเองแล้ว ตนเองก็ไม่จำเป็นต้องคุยกับผู้ชายคนนี้อีกต่อไป และคิดจะไปจากที่นี่ทันที เขาเป็นแค่คนที่ขับรถจักรยานยนต์ไฟฟ้า จะมีความสามารถที่ทำอะไรตนเองได้? ถ้าเขากล้ามาเสแสร้งกับตนเอง ตนเองก็จะให้ชายฉกรรจ์เหล่านี้จัดการเขาที่นี่ทันที!”

เมื่อชายฉกรรจ์ได้ยินเช่นนี้ ก็ผลักเซียวเวยเวยออกไปทันที และเตรียมขึ้นรถเพื่อที่จะไปจากที่นี่

ขณะนี้เย่เฉินชี้ไปที่เฉินเสี่ยวเฟยและกล่าวอย่างเย็นชาว่า “คนอื่นไปได้ แต่คุณเฉินต้องอยู่ก่อน ถ้าคุณจ่ายเงินคืนเมื่อไหร่ ก็สามารถไปได้เมื่อนั้น”

เมื่อเฉินเสี่ยวเฟยได้ยินประโยคนี้ เธอก็ดุด่าทันทีว่า “แม่งฉิบหาย ให้เกียรติแล้วไม่รับอีก! พวกคุณไปจัดการตีสั่งสอนมันเลย!”