ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2173
เมื่อหลิวจงฮุยและเฉินเสี่ยวเฟยได้ยินว่าเย่เฉินชอบสลักตัวอักษรไว้บนหน้าผากคนอื่น พวกเขาก็นึกถึงหลิวกว่างกับหลิวหมิงสองพ่อลูกที่ไม่มีใครในเมืองจินหลิงที่ไม่รู้จักพวกเขา!
พ่อลูกคู่นี้ เป็นที่รู้จักกันทั่วทั้งเมืองและแม้แต่คนทั้งประเทศ
ตอนแรกหลิวหมิงถูกสลักคำว่ายาจกอยู่บนหน้าผาก เพราะเนื่องจากเขาได้ไปล่วงเกินคนใหญ่คนโตที่ลึกลับ
จากนั้นพ่อของหลิวหมิง ที่ชื่อหลิวกว่างต้องการล้างแค้นให้หลิวหมิง แต่เขาก็ได้ล่วงเกินคนใหญ่คนโตลึกลับคนนั้นอีกเช่นกัน ดังนั้นหน้าผากของเขาจึงถูกสลักอักษรสี่ตัวว่า พ่อของยาจก
นี่ยังไม่จบ
สิ่งที่ทำให้สองพ่อลูกโด่งดังไปทั่วประเทศจริง ๆ ก็คือการที่สองพ่อลูกพูดล้อเลียนเรื่องของตระกูลอู๋ในรายการเล่นตลก
คำพูดที่สองพ่อลูกพูดล้อเลียนในรายการเล่นตลก เป็นการล่วงเกินตระกูลอู๋ และมีข่าวลือแพร่สะพัดว่า ในความเป็นจริงพวกเขาไม่กล้าล่วงเกินตระกูลอู๋ เหตุผลที่พวกเขาบันทึกการพูดคุยล้อเลียนในรายการเล่นตลกนั้นเป็นเพราะว่าพวกเขาถูกบังคับ
ก่อนหน้านั้นทุกคนไม่รู้ว่า พวกเขาถูกคนใหญ่คนโตคนไหนข่มขู่ ถึงได้กล้าพูดล้อเลียนล่วงเกินตระกูลอู๋ ตอนนี้หลิวจงฮุยรู้แล้วว่า ที่แท้คนที่หลิวกว่างกับหลิวหมิงสองพ่อลูกล่วงเกินนั้นคืออาจารย์เย่คนนี้
ตอนนี้ เกรงว่าชะตากรรมของตนเองจะเหมือนกับชะตากรรมของหลิวกว่างและหลิวหมิง
เมื่อเขาคิดถึงเรื่องนี้ หลิวจงฮุยรู้สึกเจ็บที่หน้าผากอย่างอธิบายไม่ถูก
ราวกับว่ามีใครบางคนใช้มีดสลักคำไว้บนหน้าผากของตนเอง
เย่เฉินกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ทำไม? เมื่อถึงคิวตนเองคุณก็รู้สึกทรมาน แล้วตอนที่คุณบังคับให้คนอื่นไปเป็นสาวนั่งดริ้ง ทำไมคุณถึงไม่คิดถึงความรู้สึกของคนอื่นบ้างล่ะ? ผมจะทำให้คุณรู้ว่า อะไรที่เรียกว่า สิ่งที่ตนเองไม่อยากทำ ก็อย่ายัดเยียดให้กับผู้อื่นต้องไปทำ!”
เฉินเสี่ยวเฟยร้องไห้คร่ำครวญและกล่าวว่า “คุณเย่.....เมื่อก่อนฉันเคยทำผิดมากมาย แต่...... แต่ฉันยังมีความยับยั้งชั่งใจอยู่บ้าง ถ้ากล่าวตามหลักแล้ว ฉันคนเดียวหลอกเงินคนอื่นมาได้ไม่กี่แสนหยวน แล้วทำไมคุณถึงให้ฉันชดใช้เงินตั้งห้าล้านหยวน.....”
เย่เฉินกล่าวอย่างราบเรียบว่า “ถ้าคุณคิดว่าห้าล้านมันมากเกินไป งั้นผมก็สามารถปรับเป็นสิบล้านได้ ถ้าคุณยังคิดว่าสิบล้านมากเกินไปอีก ผมก็สามารถปรับเป็น ยี่สิบล้าน”
เมื่อเฉินเสี่ยวเฟยได้ยินประโยคนี้ เธอรู้สึกว่าชีวิตพังทลายลงแล้ว…..
เธอร้องไห้คร่ำครวญอยู่ในใจ “เย่เฉินคนนี้ ช่างโหดเหี้ยมจริง ๆ!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...