ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2174
“แค่ขยับปากก็บอกว่าห้าล้าน ถ้าหากทำตามที่เขาพูด อย่างน้อยตนเองต้องไปเป็นสาวนั่งดริ้งใน KTV นานเป็นสิบปีโดยเปล่า ๆ!”
“นี่มันเป็นเหมือนการฆ่าฉันเลยนะ!”
เมื่อเย่เฉินเห็นว่าเฉินเสี่ยวเฟยไม่พูดอะไร ก็กล่าวอย่างเย็นชาว่า “ในเมื่อคุณไม่ตกลง ผมจะปรับเพิ่มจำนวนเงินให้คุณโดยตรง ตอนแรกจะปรับเพิ่มเป็นสิบล้าน แล้วก็ให้หม่าจงเหลียงและหงห้าคอยจับตาดูคุณไว้ ถ้าหาเงินได้ไม่ครบสิบล้าน ถึงแม้ว่าจะเป็นราชาแห่งสวรรค์ ก็ไม่สามารถช่วยคุณออกมาได้! ผมจะให้เวลาคุณคิดสามวินาที!”
หลังจากกล่าวจบ เย่เฉินเริ่มนับถอยหลังทันที
“สาม สอง....”
ขณะที่เย่เฉินกำลังจะนับถึง “หนึ่ง” เฉินเสี่ยวเฟยก็ไม่กล้าต่อรองอีกต่อไป เธอร้องไห้และกล่าวว่า “คุณเย่ ฉันตกลง ฉันตกลง....”
หลังจากกล่าวจบ เมื่อนึกถึงชะตากรรมของตนเอง ที่ต้องเป็นเหมือนหญิงสาวที่ตนเองบังคับให้ไปทำงานใน KTV ทำให้เธอร้องไห้ด้วยความสิ้นหวัง
ขณะนี้ เย่เฉินมองไปที่หลิวจงฮุยและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ประธานหลิว เรื่องของผู้จัดการเฉินได้จัดการเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ถึงเวลาวางแผนทางออกให้คุณแล้ว”
หลิวจงฮุยคิดอย่างสิ้นหวังว่า “เฉินเสี่ยวเฟยช่างน่าสังเวชเหลือเกิน จุดจบของตนเองก็คงไม่ดีแน่นอน ถ้ายังไม่คิดวิธีแก้ไขปัญหา ชีวิตนี้ของตนเองคงจะพังไปทั้งหมดแล้วแน่นอน?”
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาก้มกราบอย่างต่อเนื่อง และขอร้องอ้อนวอนว่า “อาจารย์เย่ ต่อไปผมยินดีที่จะติดตามเป็นทาสรับใช้ของคุณ ขอเพียงแค่คุณยกโทษให้ผมครั้งนี้ด้วยเถอะ....”
เย่เฉินโบกมือ “อย่ามาพูดเรื่องที่มันไร้ประโยชน์กับผม พวกคุณสองคนสมคบกัน ตอนที่หลอกลวงผู้หญิง ทำไมพวกคุณไม่คิดที่จะปล่อยพวกเธอไปสักครั้งล่ะ?”
“ผม...ผม…” หลิวจงฮุยอยากจะเอาหัวโขกพื้นคอนกรีตให้ตายไปเสีย
เขาร้องไห้ด้วยความสิ้นหวัง “ผมหลิวจงฮุยก็ถือว่าเป็นบุคคลอันดับหนึ่งในกลุ่มอิทธิพลมืด ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถเทียบหม่าจงเหลียงได้ แต่อย่างน้อยตนเองก็เป็นบุคคลที่อยู่ระดับกลางขึ้นไป!”
“ตอนนี้ ให้ตนเองที่เป็นบุคคลอันดับหนึ่ง ไปทำงานเป็นบ๋อยใน KTV มันจะไม่กลายเป็นเรื่องตลกให้คนทั่วทั้งเมืองจินหลิงหัวเราะเยาะหรือ?!”
“อีกอย่าง เมื่อก่อนตอนที่ตนเองเป็นคนหยิ่งยโสโอหัง สร้างศัตรูไว้ไม่น้อย!”
“ถ้าศัตรูพวกนั้นเจอตนเองโค้งคำนับและยื่นกระดาษเช็ดมือให้แขกอยู่ที่ประตูห้องน้ำใน KTV พวกเขาคงจะตีตนเองเหมือนสุนัข!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...