ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2200

ล่ายชิงหวาส่งเสียงอืมรับคำ กล่าวอย่างจริงจังว่า “สมควรให้เธอหยุดเสียดีกว่า ไม่อย่างนั้นก็เหมือนกับแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ สุดท้ายคนที่บาดเจ็บก็คือตัวเธอเอง”

ตู้เจิ้นหัวกล่าวคำของคุณติดๆ กัน จากนั้นก็วางสายอย่างรีบร้อน พร้อมกับวิดีโอคอลไปหาซูจือหยู

ที่ต้องการวิดีโอคอล เป็นเพราะเขารู้ว่าการวิดีโอคอล หลังอีกฝ่ายรับสายแล้ว ก็จะใช้โหมดเปิดลำโพงได้เลย หากเป็นเช่นนี้ล่ะก็ เนื้อหาที่เขาจะพูด จะไม่ใช่แค่ซูจือหยูที่ได้ยิน ตู้ไห่ชิงลูกสาวและซูจือเฟยหลานชายเขาก็จะได้ยินด้วย

ที่ตู้เจิ้นหัวกลัวก็คือซูจือหยูจะไม่เชื่อพวกคำทำนาย หากบอกเธอไปโต้งๆ ว่าในภูเขามีเสือ เป็นไปได้มากว่าเธอไม่เพียงไม่ถอยหลัง แต่จะเดินเข้าไปหาเสือแทน

ดังนั้น เขาจึงอยากจะเผชิญหน้ากับตู้ไห่ชิงสามคนครอบครัว บอกเรื่องนี้กับพวกเขาอย่างเอาจริงเอาจัง ต่อให้ตนแนะนำซูจือหยูไม่ให้หาต่อแล้ว ก็ยังมีตู้ไห่ชิงกับซูจือเฟยอีก

เวลานี้เป็นเวลาอาหารเย็นพอดี ซูจือหยูที่กำลังทานข้าวพร้อมกับแม่และพี่ชาย รับสายวิดีโอคอลจากคุณตา ในใจพลันยินดีขึ้นมา คิดว่าการเสี่ยงทายมีความคืบหน้าแล้ว ด้วยเหตุนี้จึงรีบรับสายทันที

วิดีโอคอลถูกรับ ตู้เจิ้นหัวก็ยิ้มตาหยีถามว่า “จือหยูเอ๋ย กำลังทำอะไรอยู่?”

ซูจือหยูรีบกล่าวว่า “กำลังเตรียมจะกินข้าวพอดีเลยค่ะคุณตา คุณตาล่ะคะ?”

ตู้เจิ้นหัวยิ้มแล้วกล่าวว่า “ตากินเสร็จแล้ว”

กล่าวจบ ก็ถามอีกว่า “แม่หลานกับพี่ชายหลานล่ะ?”

ซูจือหยูรีบหันกล้องวิดีโอทันที ถ่ายเข้าไปให้เห็นแม่กับพี่ชาย แล้วกล่าวว่า “แม่กับพี่ก็อยู่ค่ะ จริงสิ คุณตาคะ คุณตาให้อาจารย์คนนั้นช่วยทำนายให้หรือยัง?”

ตู้เจิ้นหัวพยักหน้า กล่าวว่า “ทำนายให้แล้ว”

ซูจือเฟยที่อยู่ด้านข้างเอ่ยปากกล่าวว่า “จือหยู เธอก็ไม่เห็นต้องพูดจารุนแรงขนาดนี้เลย หากเป็นพวกสิบแปดมงกุฎเหล่านั้นจริง จะต้องไม่มีทางบอกเธอว่าเขามองเห็นไม่ชัดหรอก เขาแค่พูดจาคลุมเครือให้เธอฟังหรือคำพูดคำที่ไร้หลักฐานก็ยังได้

“อย่างเช่นเธอต้องการหาคน เขาก็อาจจะชักแม่น้ำทั้งห้ามาพูดกับเธอ ว่าคนที่เธอต้องการตามหาอยู่ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ จากนั้นที่เหลือก็ให้เธอไปหาเอาเอง ส่วนเธอจะหาเจอหรือไม่ ก็ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับเขาแล้ว”

“ซึ่งอาจารย์ล่ายคนนี้ในเมื่อเขาสามารถพูดว่ามองเห็นไม่ชัดได้ อย่างนั้นฉันก็เชื่อว่านี่ไม่ใช่ข้ออ้างอะไรอย่างแน่นอน”

แม้ซูจือหยูจะไม่เชื่อเรื่องเช่นนี้ แต่เวลานี้ก็ไม่อยากโต้เถียงกับคนอื่นมากเกินไปเช่นกัน จึงได้แต่พูดอย่างฉุนๆ ว่า “ในเมื่อแม้แต่อาจารย์ล่ายคนนี้ก็ยังมองเห็นไม่ชัด งั้นหนูก็จะอาศัยตัวเองค่อยๆ ตามหาต่อแล้วกัน!”

เวลานี้ตู้เจิ้นหัวจึงรีบร้อนกล่าวว่า “จือหยูเอ๋ย หลานฟังตาแนะนำสักประโยค คนผู้นี้อย่าตามหาอีกเลย”