ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2210
“ถ้าอย่างนี้ ตอนที่เราเริ่มทำงาน พนักงานบางส่วนอาจจะไม่ได้ใช้บริการรถรับส่งฟรี……”
“รอบรถของเรา จะเริ่มจากสถานที่ที่ไกลก่อน เวลาเช้าที่สุดก่อน หรือว่าพนักงานที่ต้องการบริการพอดี”
“แต่ว่าฉันขอสัญญากับพี่น้องทุกคนว่า ถ้าอีกหน่อยบริษัทมีกำไร เรายังซื้อรถมาเพิ่มอีกแน่นอนค่ะ!”
“สุดท้าย เราก็จะตั้งขบวนรถของตัวเอง ไม่ว่าอีกหน่อยอากาศจะหนาว ฝนจะตก ฟ้าจะผ่ายังไง เราก็จะรับประกันว่าทุกงานที่ทุกคนไป จะมีรถรับส่งแน่นอนค่ะ!”
พูดถึงตรงนี้ ข้างล่างเวทีจึงมีเสียงปรบมือดังขึ้น!
ขอบตาของผู้หญิงหลายคนก็เริ่มแดง!
ที่พวกเธอเลือกมาเป็นพิธีกร ความจริงก็เพราะไม่มีวิชาชีพที่ดีกว่านี้
แล้วอีกอย่าง ฐานะที่บ้านของพวกเธอก็ไม่ค่อยดีด้วย
ทุกวันตื่นเช้านอนค่ำ แล้วทำงานหาเงินอย่างยากลำบาก เดินไปที่ไหนก็โดนคนอื่นรังแกอีก
อยู่ในบริษัทก็โดนเจ้านายรังแก ออกไปรับงาน ก็โดนฝ่ายจ้างรังแกอีก
พูดง่ายๆ เลยก็คือ ไม่เคยมีคนเคารพพวกเธอเลย ยิ่งไม่เคยมีคนคิดแทนพวกเธอด้วย
เซียวเวยเวยก็ปิดบังความตื้นตันใจไม่ไหว “ได้ค่ะ! งั้นตอนนี้เรามาดูความเห็นของพี่น้องทุกคนก่อน คนที่สนใจ อยากจะร่วมงานกับบริษัทโมเดลลิ่งซ่างเหม่ยต่อ ขอให้ยกมือขึ้นมาค่ะ!”
ทันใดนั้น ข้างล่างเวที จึงมีมือยกขึ้นมาสามสี่ร้อยกว่ามือ!
ที่มีมือเยอะขนาดนี้ ก็เป็นเพราะว่าผู้หญิงบางคนตื่นเต้นเกินไป แล้วยกมือดีใจทั้งสองข้าง!
เซียวเวยเวยมองกวาดไปจึงเห็นว่า ในที่ประชุมไม่มีใครที่ไม่ยกมือเลย แล้วทุกคนยกมือสูงมากด้วย บนใบหน้าก็มีความตื่นเต้นกับความคาดหวัง
บนใบหน้าพวกเธอ ไม่มีความลังเล ไม่มีความไม่แน่ใจ บางคน มีแต่ความตื่นเต้นกับความจริงใจ มองออกเลยว่า พวกเธอทุกคน อยากจะร่วมงานกับบริษัทโมเดลลิ่งซ่างเหม่ยจากใจจริง!
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...