ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2215

เย่เฉินซาบซึ้งในเรื่องหนึ่งของเซียวชูหรันมาก นั่นคือตั้งแต่ที่แต่งงานกับเธอในหลายปีมานี้ เธอไม่เคยที่จะรังเกียจฐานะทางสังคมเดิมของตนเลย

ถึงอย่างไร ผู้ชายธรรมดาที่พ่อแม่เสียชีวิตทั้งคู่ในตอนอายุแปดขวบ เติบโตมาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า การศึกษาที่ในประเทศยอมรับก็มีเพียงมัธยมปลาย อีกทั้งยังไม่มีทรัพย์สมบัติอันใด กระทั่งฐานะยากจนไม่มีเงินติดตัวสักแดงเดียว ไม่ว่าจะเป็นที่ใด ก็ไม่ถือว่าเป็นคู่สมรสที่เหมาะสมแต่อย่างใด

ทว่า เธอเป็นสาวงามอันดับต้นๆ ของจินหลิง กลับมาแต่งงานกับตนโดยปราศจากคำบ่น อีกทั้งเมื่อแต่งงานกันก็อยู่ด้วยกันมาสี่ปี

ในสี่ปีนี้ มีแต่คนยุยงเธอเต็มไปหมด บังคับให้เธอหย่าร้างกับตนเสีย เธอกลับไม่เคยสั่นคลอนเลยแม้แต่ครั้งเดียว

เพียงแค่ประเด็นนี้ ภายในใจของเย่เฉินก็รู้สึกซาบซึ้งต่อเธออย่างมากแล้ว

ช่วงเวลานี้ เย่เฉินเองก็อยากจะหาโอกาส ในการสารภาพเรื่องราวที่ผ่านมาในชีวิตของตนต่อเซียวชูหรันเหมือนกัน ทว่าเมื่อนึกถึงว่ายังไม่ได้แก้แค้นให้กับพ่อแม่ กระทั่งยังสืบสาเหตุการตายของพ่อแม่ได้เจอเลย เขาจึงรู้สึกลังเลมาตลอด

บัดนี้ สิ่งที่เขาสามารถสืบได้กระจ่างแจ้งนั้น มีเพียงพันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่อย่างเดียว

ตอนนั้น ขณะที่พ่อแม่ยังอยู่ที่เย่นจิง พันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่ได้ทำเรื่องที่เพ่งเล็งมายังพวกเขามากมายจริงๆ ทว่าในความทรงจำวัยเยาว์ของเขา การที่พ่อแม่ตัดสินใจออกจากตระกูลเย่ มิใช่เพราะว่าพันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่ แต่เป็นเพราะเย่ฉางอิงผู้เป็นบิดาได้ทะเลาะกับเย่โจงฉวนผู้เป็นปู่เพราะเรื่องบางเรื่องอย่างรุนแรง

หลังทะเลาะกันครั้งนั้น พ่อแม่จึงได้ตัดสินใจออกจากตระกูลเย่ สามคนพ่อแม่ลูกมาใช้ชีวิตอย่างคนธรรมดาที่จินหลิง

ทว่า มาที่จินหลิงได้ไม่นาน พ่อแม่ก็ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต

ทว่า เย่เฉินเชื่อมั่นมาเสมอว่า การตายของพ่อแม่ มิใช่อุบัติเหตุแน่นอน เบื้องหลังจำต้องมีคนร้ายวางแผนจัดการแน่นอน

เพียงแต่ว่า ในตอนนี้เขาไร้ซึ่งเบาะแส ว่าผู้ใดกันแน่ที่ทำร้ายพ่อแม่ตนจนถึงแก่ชีวิต

ก่อนอื่น เขาไม่รู้ว่าตระกูลเย่คือศัตรูหรือมิตร

ต่อมา เขาไม่รู้ว่าตระกูลซูรับบทบาทเป็นอะไรกันแน่ในเรื่องนี้

สุดท้าย เขาจำได้ว่าถังซื่อไห่เคยกล่าวไว้ว่า ตอนนั้นพ่อแม่ได้ผิดใจกับตระกูลรอธส์ไชลด์ ผู้เป็นที่หนึ่งของยุโรป เพราะฉะนั้นจะเป็นไปได้หรือไม่ว่าตระกูลรอธส์ไชลด์เป็นผู้วางแผนฆ่าพ่อแม่ ตอนนี้เขาเองก็ไม่สามารถยืนยันได้เช่นกัน

เบื้องหน้ามีหมาป่า เบื้องหลังมีเสือ ริมฝั่งมหาสมุทรตรงข้ามยังมีสัตว์ตัวยักษ์ดุร้ายอยู่ ตอนนี้แม้เย่เฉินจะมีกำลังอยู่บ้าง ทว่ายังคงรู้สึกว่าตนอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายมากๆ อยู่ดี

การขนส่งทางรถไฟที่ผลักดันการปฏิวัติอุตสาหกรรมในยุโรปและอเมริกาในปีนั้น ก็อยู่ในการควบคุมดูแลของตระกูลนี้ทั้งหมด สำหรับผลิตภัณฑ์แร่อันล้ำค่าอย่างทองคำ เพชรและอื่นๆ ก็เป็นกิจการที่มีมาแต่ดั้งเดิมของพวกเขาเช่นกัน

คำนวณอย่างหยาบๆ มูลค่าทรัพย์สินทั้งตระกูล อย่างน้อยๆ ก็มากกว่าล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ

หรือพูดอีกอย่างก็คือ รอธส์ไชลด์เพียงตระกูลเดียว จำนวนของทรัพย์สิน ก็มากกว่าของตระกูลเย่สิบเท่า

ที่น่ากลัวกว่านี้ก็คือ ในฐานะที่รอธส์ไชลด์เป็นตระกูลยิวเก่าแก่ มีอำนาจส่งผลกระทบต่อวงการการเมืองในยุโรปและอเมริกาเป็นอย่างมาก เจ้าพ่อที่อยู่วอลล์สตรีตเหล่านั้น แทบจะเป็นชาวยิวทั้งหมดไม่มียกเว้น ความอยู่รอดทั้งหมดของอเมริกา แทบจะอยู่ในกำมือพวกเขาทั้งหมด ดังนั้น ตระกูลที่มีสถานะเช่นนี้ สามารถขับเคลื่อนสงครามระหว่างประเทศอยู่ลับๆ ได้เลย!

เมื่อเผชิญกับตระกูลเหล่านี้ ทรัพย์สินและกำลังของเย่เฉินในตอนนี้ ไม่ควรค่าแก่การพูดถึงโดยสิ้นเชิง

หากว่าตัวตนของเขาถูกเปิดเผยต่อสาธารณะในเวลานี้ ก็ไม่ทราบได้ว่าจะก่อให้เกิดหายนะแบบใดขึ้นมาได้บ้าง

ภายในสถานการณ์เช่นนี้ เย่เฉินไม่กล้าที่จะบอกเล่าความในใจกับเซียวชูหรันจริงๆ

เขาคิดว่า อย่างน้อยก็ต้องรอให้เขากระจ่างแจ้งเรื่องสาเหตุการตายของพ่อแม่ ตระกูลเย่เป็นศัตรูหรือมิตร รวมถึงตนและตระกูลรอธส์ไชลด์มีความแค้นต่อกันหรือไม่กันแน่เสียก่อน