ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2219
หวังตงเสวี่ยนมองแผ่นหลังที่กำลังเดินจากไปของเขา โมโหจนเนื้อตัวสั่น น้ำตาไหลออกมาในทันที
เมื่อสองปีก่อน พ่อของหวังตงเสวี่ยนเป็นโรคไตอักเสบขั้นรุนแรง เนื่องจากเขามีหมู่เลือดอาร์เอชลบ ดังนั้นจึงหาไตที่เข้ากันได้ยากมาก
ตอนนั้นหวังตงเสวี่ยนก็ทำการเทียบดูแล้ว แต่ก็ไม่เข้ากันอยู่ดี
ต่อมาก็ถือว่าโชคเข้าข้าง ญาติของเธอที่อยู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้หาไตที่เข้ากันได้สำเร็จ ทางฝ่ายนั้นก็ยินยอมที่จะมอบให้โดยมีเงื่อนไขทางการเงิน
หลังจากนั้น หวังตงเสวี่ยนจึงใช้เงินหนึ่งล้านหยวน ในการแก้ปัญหาไตบริจาคให้แก่พ่อ
เดิมคิดว่า หลังจากที่เจอไตบริจาคแล้ว เพียงแค่ต้องบำรุงร่างกายอย่างเต็มที่ก็พอแล้ว อย่างน้อยก็สามารถยืดเวลาชีวิตของพ่อได้สิบสองถึงสิบสามปี
ทว่าเธอไม่คิดไม่ฝันเลยว่า ผ่านไปเพียงสองปี ไตที่ปลูกถ่ายของพ่อจะเกิดปฏิกิริยาต่อต้านอย่างรุนแรงขึ้นมา อีกทั้งประสิทธิภาพของไตก็ลดลงอย่างรวดเร็ว
ก่อนวันฉลองตรุษจีนเขายังดีๆ อยู่เลย หลังเทศกาลผ่านไปแล้ว ก็ต้องเข้าโรงพยาบาลเนื่องจากไตวายเฉียบพลัน
ทางคุณหมอเองก็หาสาเหตุของไตวายไม่ได้ อีกทั้งอาการไตวายนี้ไม่สามารถกลับสู่สภาพเดิมได้ วิธีเพียงหนึ่งเดียวก็คือจะต้องหาไตบริจาคอันใหม่มาทำการผ่าตัดปลูกถ่ายอีกครั้ง
ภายในชั่วครู่หนึ่ง ภายในหัวของเธออยู่ๆ ก็นึกถึงภาพเหตุการณ์ตอนเข้าร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของซ่งหวั่นถิงในตอนนั้นขึ้นมา
ตอนนั้นเย่เฉินหยิบยาอายุวัฒนะออกมา จากนั้นหลี่ไท่หลายก็ใช้เงินจำนวนมหาศาลสองพันล้านในการซื้อไป ได้ยินมาว่ายาอายุวัฒนะเม็ดนั้น ไม่เพียงแต่สามารถรักษาโรคได้หลายชนิด ทั้งยังสามารถสร้างปาฏิหาริย์จากสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ด้วย
เพียงแต่น่าเสียดายที่ ราคาสองพันล้าน หวังตงเสวี่ยนไม่สามารถควักออกมาได้แน่นอน...
แม้ว่ารายได้ของเธอจะไม่น้อย ทว่าถึงอย่างไรก็เป็นผู้ทำงานรับจ้างตำแหน่งสูงมาโดยตลอด ดังนั้นเมื่อเอาทรัพย์สินของครอบครัวรวมกัน ก็ยังไม่ถึงร้อยล้านเลย แล้วจะกล้าไปเพ้อฝันว่าจะซื้อยาอายุวัฒนะราคาสองพันล้านหนึ่งเม็ดได้อย่างไร?
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...