ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2221
เธอหยิบบุหรี่ผู้หญิงหนึ่งห่อออกมาจากกระเป๋า เอาบุหรี่ออกมาหนึ่งตัว แล้วหยิบไฟแช็กหนึ่งอันออกมา จุดไปหลายครั้งอย่างร้อนรน จึงจะจุดไฟติด แล้วจุดไปที่บุหรี่ทันที
ภายใต้เปลวไฟ สีหน้าของเธอแย่มาก
บุหรี่ถูกจุดติด ริมฝีปากหวังตงเสวี่ยนค่อยๆคาบบุหรี่ ออกแรงสูบไปหนึ่งครั้ง รอบๆเงียบมาก จนถึงขั้นได้ยินตอนจุดบุหรี่เสียงดังเป็นพิเศษ
น้อยมากที่หวังตงเสวี่ยนจะดูดบุหรี่ และไม่ชอบการสูบบุหรี่ แต่เนื่องจากทำงานหนักมากมาโดยตลอด มักจะเหนื่อยล้าเกินไปอีกทั้งอารมณ์เสียเกินไปบ่อยครั้ง เมื่อได้สูบบุหรี่เวลาแบบนี้ จะทำให้เธอผ่อนคลายได้แน่
ควันบุหรี่ปล่อยออกมาจากจมูกที่งดงาม รับรู้ได้ถึงการกระตุ้นที่เกิดขึ้นในหัวนิโคตินของนิโคติน หวังตงเสวี่ยนน้ำตาไหลออกมาสองสายอย่างอดไม่ได้
ในหัวของเธอ คำพูดของแม่เมื่อกี้นี้ดังวกไปวนมา
เหลือช่วงเวลาให้พ่อทำการปลูกถ่ายอวัยวะ เพียงยี่สิบวัน
ถ้าในยี่สิบวันนี้หาไตที่เหมาะสมไม่ได้ การทำงานร่างกายของพ่อจะเข้าสู่ระยะสุดท้ายของการถดถอย
ถ้าเป็นแบบนั้น ร่างกายของเขาจะอ่อนแอถึงขั้น แม้แต่ยาที่ระงับความรู้สึกก็รับไม่ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการรับกับการผ่าตัดใหญ่ปลูกถ่ายอวัยวะหนึ่งครั้งเลย…
สถานการณ์แบบนี้ เหมือนกับผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายที่สูงอายุบางส่วนมาก
สรุปได้เป็นแปดคำ: ร่างกายอ่อนแอมาก อาการหนักมาก
ผ่าตัด? ร่างกายรับไม่ไหว
คำถามปรนัยนี้ มีสองตัวเลือด
ตัวเลือกA: ตอบตกลงWalter แลกกับโอกาสการที่ชีวิตของพ่อ
ตัวเลือกB: ปฏิเสธWalter มองพาจากไปอย่างทำอะไรไม่ได้
หวังตงเสวี่ยนเจ็บปวดอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ เพราะนี่เป็นการเผชิญหน้ากับการเลือกที่ทารุณที่สุด ในรอบยี่สิบกว่าปีมานี้ของเธอ
...
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...