ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2223

วันรุ่งขึ้น เย่เฉินออกไปซื้อกล่องเก็บเครื่องประดับของไม้เรดแซนดัลวู้ดหลายกล่อง ใช้ใส่ยาที่เตรียมจะให้ผู้คนในคืนนี้

เพราะเป็นยาวิเศษช่วยชีวิตในสายตาผู้คน อย่างน้อยๆก็ต้องเข้าชุดกับกล่องใส่สักหน่อย

ระหว่างทางกลับบ้านหลังจากซื้อกล่องเครื่องประดับเสร็จแล้ว เย่เฉินรับสายเฉินจื๋อข่าย เมื่อโทรติด เฉินจื๋อข่ายก็กล่าวอย่างตื่นเต้นว่า “คุณชาย! เมื่อเช้านี้คดีเจ้าของครอบครองคฤหาสน์โดยผิดกฎหมายตัดสินแล้วครับ!”

“อ๋อ?” เย่เฉินถามอย่างเร่งรีบว่า “ว่าไงบ้าง?”

เฉินจื๋อข่ายรีบกล่าว “คืองี้ครับ ตัวคน ตัดสินตลอดชีวิต อายัดทรัพย์สินทั้งหมดเป็นค่าชดใช้หนีสิ้นคืนให้จำเลย ดังนั้นทรัพย์สินที่อยู่ในนามของทั้งหมด ล้วนเข้าสู่ระบบขายทอดเข้าตลาด รวมทั้งคฤหาสน์ที่ท่านติดตามมาตลอดด้วยครับ”

“ดีมาก!” เย่เฉินสั่งทันทีว่า “เหล่าเฉิน ช่วยผมสมัครหน่อย ผมจะเข้าร่วมด้วย!”

เฉินจื๋อข่ายกล่าว “คุณชายสบายใจได้ครับ ผมได้ใช้ในนามคนขับรถลงสมัครแล้วครับ คฤหาสน์หลังนั้นเป็นที่ๆพ่อแม่ของท่านเคยอาศัยมาก่อน ถ้าชื่อของท่านปรากฏอยู่บนรายชื่อผู้ประมูล ผมกลัวจะมีคนรู้ตัวตนของท่านได้ ดังนั้นจึงได้ตัดสินใจทำเลย ขอท่านให้อภัยด้วยครับ!”

เย่เฉินระบายออกมาว่า “ผมลืมนึกถึงจุดนี้ไปเลย งั้นก็ใช้ในนามคนขับรถของคุณเข้าร่วมประมูลก็แล้วกัน ไม่ว่ายังไง ต้องประมูลคฤหาสน์นั้นมาให้ได้”

เฉินจื๋อข่ายหัวเราะ “คุณชายสบายใจได้ครับ คฤหาสน์หลังนั้นอยู่ในการคุ้มครองที่ห้ามรื้อถอนแล้วครับ แทบจะไม่มีคุณค่าอะไร ดังนั้นราคาเริ่มต้นประมูลจึงแปดแสนแปดหมื่น ผมว่าไม่มีใครแย่งท่านหรอกครับ ต่อให้มี เมื่อราคาไปถึงสองล้านสามล้าน ก็อาจจะได้มาแล้วก็เป็นได้”

“ดี” เย่เฉินสบายใจ ถามเขาว่า “เริ่มประมูลเมื่อไหร่?”

เฉินจื๋อข่ายตอบ “ตอนนี้ระบุไว้เป็นช่วงสิบโมงเช้าของวันจันทร์หน้าครับ”

เย่เฉินถามอีกว่า “ถึงตอนนั้นไปประมูลที่ศาลหรือออนไลน์?”

เฉินจื๋อข่ายอธิบายว่า “ตอนนี้การประมูลของศาลจะดำเนินการผ่านออนไลน์แล้วครับ เปิดเผยโปร่งใส ผมให้คนสมัคร จ่ายเงินประกันประมูลแล้วครับ สิบโมงเช้าวันจันทร์หน้า เริ่มประมูลราคาทางเว็บไซต์ของศาลได้เลยครับ”

“ดี!” เย่เฉินยิ้มเบาๆ ชื่นชมว่า “เหล่าเฉิน จัดการได้ดีมาก รบกวนด้วยครับ”

พ่อบ้านอาวุโสพยักหน้า แล้วกล่าว “ได้ครับคุณหนูรอง ผมจะจัดคนไปลงชื่อให้คุณเดี๋ยวนี้เลยครับ”

ตู้ไห่ชิงกล่าว “งั้นรบกวนลุงหวางจัดการเรื่องพวกนี้ให้หนูด้วยนะคะ หนูไปคุยโทรศัพท์ที่ห้องก่อนนะคะ”

พ่อบ้านอาวุโสกล่าว “ได้ครับคุณหนูรอง”

ตู้ไห่ชิงรีบเดินกลับไปที่ห้องของตัวเอง หยิบมือถือขึ้นมา แล้วโทรหาซูโสว่เต้า

เธอรู้ว่าซูโสว่เต้าไปออสเตรเลียแล้ว แต่ช่วงสองสามวันนี้ไม่ได้ติดต่อกับซูโสว่เต้าเลย

ซูโสว่เต้าก็ไม่ได้ติดต่อหาตู้ไห่ชิง อีกทั้งลูกชายลูกสาว เพราะหมดสภาพสุดๆ และบวกกับรู้สึกไม่กระปรี้กระเปร่า

ซูโสว่เต้าในตอนนี้ กำลังนั่งอยู่ที่ประตูคฤหาสน์ เข้าใกล้กับหน้าผาของทะเล เหม่อลอยจ้องมองใต้ท้องทะเล