ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2224

ช่วงหลายวันมานี้ที่มาถึงออสเตรเลีย อารมณ์ของเขาย่ำแย่ ไม่เพียงแค่ภรรยาของเขาตู้ไห่ชิงจะหย่ากับตัวเอง ยิ่งไปกว่านั้นหลังจากที่ข่าวเสียๆหายๆได้แฉออกมา ภาพพจน์ของตนในมุมมองของคนอื่นก็กลับตาลปัตร

ตอนนี้คำวิจารณ์ของโลกภายนอกสำหรับเขาแล้ว เรียกได้ว่าเป็นผู้ชายที่เลวที่สุดในช่วงหลายปีมานี้ของหัวเซี่ย หนึ่งเดียวเท่านั้น

เพราะ เขาไม่เพียงมั่วสุมภายนอกลับหลังภรรยา ยังมีลูกสาวนอกสมรสอีก

เขายังปลอมตัวลูกสาวนอกสมรสให้เป็นการ์ดแล้วรับกลับบ้าน มาอยู่กับภรรยาและลูก

สิ่งที่เกินไปกว่านั้นคือ เขายังสั่งการลูกสาวนอกสมรสของตนทำผิดกฎหมายในต่างประเทศอีกด้วย! เท่านี้ยังไม่พอ

สิ่งที่ทำให้ภายนอกรังเกียจที่สุด คือเพื่อหลีกเลี่ยงการแฉข่าวเสียๆหายๆ นึกไม่ถึงว่าเขาจะร่วมมือกับกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินญี่ปุ่น ฆ่าลูกสาวแท้ๆของตัวเอง

นี่คืออะไร?

นี่คือการแต่งงานแล้วนอกใจ ปิดฟ้าข้ามทะเลต่อทุกคน ให้ลูกสามนอกสมรสเป็นเครื่องมือสังหาร แล้วยังเป็นสัตว์เดรัจฉานที่ฆ่าลูกสาวเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง

ถึงขั้นพูดได้ว่า คนๆหนึ่งเมื่อมีความผิดมากมายขนาดนี้ติดตัว งั้นเขาอาจจะเทียบไม่ได้กับสัตว์เดรัจฉานตัวหนึ่งเสียด้วยซ้ำ

โหดร้ายยิ่งกว่าสัตว์เสียอีก!

แม้ซูโสว่เต้ารู้ ว่าทั้งหมดนี้คุณท่านใหญ่ซูเฉิงเฟิงทำไปเพื่อยัดเยียดข้อกล่าวหาให้ตน เพื่อโยนความผิด

แต่เขาเข้าใจดีมาก เมื่อข้อกล่าวหาเหล่านี้มาถึงตัวเขา ตนก็สลัดไม่ออกแล้ว

ทุกครั้งที่นึกถึงเรื่องนี้ ซูโสว่เต้าก็เกลียดจนกัดฟันแค้น

และชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอ ทำให้เขาต้องชะงักไป

“เมีย?” ซูโสว่เต้าลังเลไปสักพัก จากนั้นก็รีบหยิบมือถือ กดรับสาย แล้วพูดว่า “ที่รัก! และแล้วคุณก็ยอมโทรหาผมเสียที!”

ตู้ไห่ชิงปลายทาง กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบๆว่า “ซูโสว่เต้า ที่ฉันโทรมา จะพูดเรื่องการหย่า ตอนนี้คุณอยู่ที่ออสเตรเลีย ชั่วครู่ชั่วยามก็กลับมาไม่ได้ ไม่งั้นคุณมอบอำนาจให้ทนายช่วยคุณจัดการเอกสารที่เกี่ยวข้องเถอะ”

ซูโสว่เต้าไม่คาดคิด ว่าเป้าหมายที่ตู้ไห่ชิงโทรมา คือจะพูดคุยเรื่องหย่าร้าง จู่ๆเขาก็เกรี้ยวกราดขึ้นมา

เขาอดที่จะดูแคลนไม่ได้ว่า “ตู้ไห่ชิง เพียงแค่เรายังไม่หย่ากัน ก็ยังคงเป็นสามีภรรยา คุณไปเมืองจินหลิงในขณะที่เราเป็นสามีภรรยากันและผมก็ไม่ผ่านการอนุมัติจากผม เรื่องนี้ผมไม่ห้ามคุณและไม่กล่าวโทษคุณ ก็ถือว่าให้เกียรติคุณมากพอแล้ว”

“แต่ตัวคุณอยู่ที่เมืองจินหลิง นึกไม่ถึงว่ายังกล้าโทรหาผมพูดเรื่องหย่าร้างอีก เกินไปหน่อยมั้ย? คุณไม่แคร์ความรักของชีวิตคู่ของเรายี่สิบกว่าปีนี่แม้แต่น้อยเลยเหรอ?!”