ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2229
คำพูดของWalter ทำให้จิตใจของหวังตงเสวี่ยนเคร่งเครียดขึ้นมา ความกดดันอันหนักหน่วง ทำให้เธอรู้สึกจะหายใจไม่ออกแล้ว
แม้เธอจะขยะแขยงถึงขั้นเกลียดชังมากกับข้อเสนอที่Walterให้ไว้กับเธอ แต่ในใจของเธอก็เข้าใจมาก ว่าไตที่ไกลถึงสหรัฐอเมริกาที่Walterหาเจอ เป็นไตที่สามารถเข้ากับลักษณะของพ่อเพียงอันเดียว ที่ตนรู้อยู่ในตอนนี้ นอกจากนี้ ไม่มีอย่างอื่นแล้ว
ถ้าไตนี้ถูกคนอื่นซื้อไปจริงๆ งั้นตนก็จะสูญเสียความหวังทุกอย่างไปโดยสิ้นเชิง
หวังตงเสวี่ยนเรียนอยู่ที่สหรัฐอเมริกาในปีนั้น ดังนั้นเธอจึงเข้าใจสถานการณ์ของสหรัฐอเมริกามาก
เทียบกับหัวเซี่ย กฎหมายของสหรัฐอเมริกาค่อนข้างอยู่ในระดับผ่อนปรน
ไม่ใช่แค่การครอบครองอาวุธปืน การครอบครองสารเสพติด แม้แต่การแลกเปลี่ยนอวัยวะมนุษย์ก็ไม่ควบคุมแต่อย่างใด
ถ้าคนๆหนึ่งต้องการขายไตของตัวเอง ต่อให้อยู่ที่โรงพยาบาลสัตว์ที่สหรัฐอเมริกา ก็สามารถทำการผ่าตัดไตออกมาสำเร็จได้ ทุกอย่างสบายมาก
และนี่ก็หมายความว่า ถ้าผู้บริจาคเจอผู้ซื้อที่เหมาะสม เขาแทบจะใช้เวลาของอาหารแค่มื้อเดียว ก็ขายไตไปได้แล้ว
แต่ไตถูกตัดออก ก็จะใช้วิธีที่เร็วที่สุด ส่งถึงมือของผู้ซื้อทันที
ถ้าเป็นแบบนั้น ตนก็ไม่มีโอกาสอีกต่อไปแล้ว…
แต่ ในใจของหวังตงเสวี่ยนยังคงไม่สามารถตัดสินใจได้
เพราะ การลงทุนได้มาซึ่งไตชิ้นนี้ของพ่อนั้นช่างมากเหลือเกิน
มากถึงขั้น ตนต้องเสียสละทุกอย่างของตัวเอง
“ถ้าเป็นแบบนี้ คุณในอีกสิบปีข้างหน้า จะเป็นสาวโสดที่ทรัพย์สินเป็นร้อยล้าน ถึงขั้นพันล้าน!”
“ใช้คำพูดของคนหัวเซี่ยของพวกคุณมาพูด ก็คือชายโสดเพชรที่ดั้งเดิม!”
“ถึงตอนนั้น เด็กหนุ่มที่20ต้นๆ วัยรุ่นหล่อเหลา จะคุกเข่าล้อมรอบคุณเหมือนหมา ในชีวิตจะมีอะไรที่สวยงามไปกว่านี้อีกมั้ย?” หวังตงเสวี่ยนนิ่งสงบ ไม่พูดไม่จา แต่แม่ที่ร้องไห้ฟูมฟายบนโซฟา ยากที่จะรับได้ มือทั้งสองอดหูไว้แล้ว
เธออยากไล่Walterออกไปมาก จนถึงขั้นอยากตีออกไป แต่ เธอและหวังตงเสวี่ยนมีความกังวลจุดเดียวกัน
ไล่Walterอะง่ายมาก แต่นั่นก็เท่ากับปิดประตูการอยู่รอดของพ่อหวังตงเสวีายนด้วยน้ำมือตัวเอง
ใช้ชีวิตของครอบครัวอีกฝ่ายมาบีบ พูดได้ว่าWalterทำได้อย่างดีเลิศ
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...