ครั้งที่แล้วในงานประมูลที่ประมูลราคาสูงถึงร้อยล้าน ก็เป็นเพราะเย่เฉินจงใจเป็นปฏิปักษ์กับเซียวอี้เชียน ดึงราคาขึ้นสูงกะทันหัน ต่อให้ถือว่าร่วมหุ้นจริงๆ ทุนสี่ห้าล้าน ก็ไม่สามารถได้กลับมาเป็นสองสามพันล้าน ดังนั้น ไม่ว่าจะพูดยังไง การที่เย่เฉินให้ยาอายุวัฒนะเขาหนึ่งเม็ด ก็เป็นพระคุณที่ยิ่งใหญ่แล้วจริงๆ
เมื่อนึกถึงจุดนี้ เขาลุกขึ้นทันใด ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว คุกเข่าลงกับพื้น มือทั้งสองกำหมัดขึ้น กล่าวอย่างเคารพว่า “พระคุณของอาจารย์เย่ ผมยากที่จะลืมได้ กรุณารับการเคารพจากผมด้วยครับ!”
เย่เฉินใช้มือเดียวพยุงเขาขึ้นมา ยิ้มพลางกล่าวว่า “เก็บยาอายุวัฒนะไป แล้ววางไว้ให้ดี วันนี้ในทุกคนที่ผมเชิญมา มีเพียงคุณคนเดียวที่มียาอายุวัฒนะ ดังนั้นกรุณาเก็บเป็นความลับด้วยนะครับ ห้ามให้คนอื่นรู้เป็นอันขาด มิเช่นนั้นผมกลัวว่าทุกคนจะคิดมาก”
ฉินกางพยักหน้าทันที กล่าวอย่างแน่วแน่ว่า “อาจารย์เย่ครับ วางใจได้ครับ ต่อให้ฆ่าผม ผมก็ไม่มีทางบอกเรื่องนี้กับใคร”
พูดจบ ได้รีบสั่งฉินเอ้าเสวี่ยนและฉินเอ้าตง “พวกแกทั้งสองฟังฉันให้ดี ห้าม เผยแพร่เกี่ยวกับยาอายุวัฒนะแม้แต่นิดเดียว เข้าใจมั้ย?!”
ฉินเอ้าเสวี่ยนและฉินเอ้าตงกล่าวในเวลาเดียวกันว่า “รับทราบ!”
ฉินกางมองฉินเอ้าตง กล่าวอย่างจริงจังว่า “เอ้าตง เมื่อก่อนแกสร้างเรื่อง นึกไม่ถึงว่าจะไปอยู่กับหยูจิ้งไห่พวกฮ่องกง ดังนั้นแกต้องจำไว้เป็นบทเรียน ในเวลาเดียวกันก็จำคำเมื่อกี๊ของฉันด้วย เข้าใจมั้ย?”
ฉินเอ้าตงจะกล้าพูดคำว่าไม่ที่ไหนกัน รีบแสดงจุดยืนทันทีว่า “อารองผมทราบแล้วครับ วางใจได้ ถ้าผมกล้าเผยต่อคนภายนอกแม้แต่น้อย ก็ให้อาจารย์เย่ฟ้าผ่าผมตายไปเลยครับ!”
ฉินกางพอใจแล้ว จึงได้กลับไปพูดกับเย่เฉินว่า “อาจารย์เย่ครับ เอ้าเสวี่ยนเคารพท่านอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ท่านสบายใจได้ครับ เอ้าตงเด็กคนนี้ถึงแม้เมื่อก่อนจะค่อนข้างระยำ แต่ช่วงนี้เชื่อฟังขึ้นมาก ท่านไม่ต้องกังวลนะครับ”
เมื่อมาถึงห้องฝึกซ้อม ฉินเอ้าเสวี่ยนพูดกับเย่เฉินว่า “อาจารย์เย่คะ ช่วงนี้เอ้าเสวี่ยนฝึกฝนหนักขึ้น แต่มักจะรู้สึกพัฒนาเชื่องช้ามากเลยค่ะ ถึงขั้นแทบจะไม่เห็นการพัฒนาอะไรเลย ใช่ยาที่คุณให้เอ้าเสวี่ยนมาเมื่อก่อนมันฤทธิ์แรงมาก จนถึงขั้นตอนนี้ฉันฝึกฝน ก็ไม่สามารถพัฒนาฝีมือของตัวเองขึ้นไปแล้วหรือเปล่าคะ?
เย่เฉินหัวเราะเบาๆ แล้วกล่าว “เทคนิคการต่อสู้แบบฟรีสไตล์ที่คุณฝึกฝนในช่วงปกติ เหมือนกับเด็กอายุ5ขวบ ต้องใช้สองมือกอดลูกบาสโยนลงห่วง แต่ยาเม็ดนั้น เท่ากับจู่ๆก็ให้ฝีมือของคุณเป็นนักบาสNBAได้เลย ในสถานการณ์แบบนี้ ถ้าคุณยังใช้วิธีการของเด็กห้าขวบฝึกฝนบาสเกตบอลอยู่ สำหรับความสามารถโดยรวมของคุณจะไม่มีการพัฒนาอะไรมากมาย กลับกัน สำหรับความสามารถของคุณตอนนี้ กลับเป็นการสิ้นเปลืองอย่างมหาศาล
ฉินเอ้าเสวี่ยนพยักหน้าโดยไม่รู้ตัว อุทานออกมาว่า “เอาจริงๆนะคะอาจารย์เย่ ช่วงนี้เอ้าเสวี่ยนรู้สึกแบบ มักจะรู้สึกด้วยสมรรถภาพร่างกายในตอนนี้ของฉัน ฝึกฝนเทคนิคการต่อสู้แบบฟรีสไตล์ต่อไป ก็มีแต่จะเปล่าประโยชน์ แต่ฉันก็ไม่รู้ว่านอกจากเทคนิคการต่อสู้แบบฟรีสไตล์พวกนี้แล้ว ฉันยังสามารถฝึกฝนอะไรได้อีก…”
เย่เฉินพยักหน้ายิ้ม “นี่เป็นเหตุผลที่ผมมาถึงล่วงหน้าในวันนี้ ผมอยากเปลี่ยนแนวทางศิลปะการต่อสู้ของคุณเสียใหม่!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...